ماسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ماسه از ساحلی در ونکوور، (۱ تا ۲ سانتیمتر مربع).

ماسه به سنگ‌ریزه‌های خردتر از شن گفته می‌شود.[۱] ماسه معمولاً در ساحل دریا و رودخانه به وفور یافت می‌شود. در مهندسی عمران بر اساس طبقه‌بندی، ASTM به سنگدانه‌های ریزتر از ۴٫۷۵ میلی‌متر و درشت تر از ۰٫۰۷۵ میلی‌متر (۷۵ میکرون) ماسه می‌گویند.[۲] طبق استاندارد طبقه‌بندی متحد خاک، ماسه به سه رده ریز، متوسط و درشت طبقه‌بندی می‌شود.[۳]ماسه بیشتر در بستر دریاها یافت می‌شود.از آن جا که خاک های ماسه ای دارای ذرات بزرگی هستند،به سرعت خشک می شوند رطوبت خود را از دست می دهند.مزایا:در بهار سریع گرم می شود.

معایب:در تابستان به سرعت خشک می شود.مواد مغذی کمی دارد.آب را در خود نگه نمی دارد.

چون دانه هایش بزرگ تر است،زودتر در آب ته نشین میشود و برای کشاورزی مناسب نیست و نفوذ آب درآن بیشتر از خاک های دیگر است.

منابع[ویرایش]

  1. لغت نامه دهخدا
  2. ASTM, 2005, Standard test method for classification of soils for engineering purposes (Unified Soil Classification System), D ۲۴۸۷–۰۰.
  3. Holtz R. D. , Kovacs W. D. , 1981, An Introduction to Geotechnical Engineering, Prentice-Hall Inc, USA, ISBN 0-13-484394-0.