مانور والسالوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
انجام مانور والسالوا برای مشاهده گوش توسط پزشک

مانور والسالوا (انگلیسی: Valsalva maneuver) زمانی اتفاق می افتد که فرد مجرای گلوی خود را ببندد(حبس نفس) و فشار درون شکمی و سینه را از طریق انقباض عضله‌های شکم و عضله‌های تنفسی افزایش دهد. استفاده از مانور والسالوا هنگام تمرینات مقاومتی شایع است، زیرا به ثابت نگه داشتن بالا تنه هنگام بلند کردن وزنه کمک میکند. اجتناب از مانور والسالوار در شدت‌های فراتر از 85% یک تکرار بیشینه تقریباً غیرممکن است. وقتی والساوار برانگیخته می‌شود، افزایش فشار خون به خودی خود بیش از افزایش آن هنگام فعالیت ورزشی مقاومتی به تنهایی است. این افزایش مضاعف به افزایش فشار درون سینه‌ای بر اثر مانور والسالوا بستگی دارد. در گذشته این وضعیت را بالقوه خطرناک می دانستند که بر همین اساس توصیه میشد از مانور والسالوا در هنگام بلند کردن وزنه پرهیز شود. در عوض بازدم تدریجی توصیه میشد؛ زیرا این کار پاسخ فشار خون را 40 تا 50 درصد پایین می‌آورد. با این وجود، پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد بالا رفتن فشار درون سینه‌ای و افزایش بعدی فشارخون از گردش خون مغز محافظت میکند. کمتر بودن فشار درون رگی عروق مغزی هنگام اجرای فعالیت ورزشی مقاومتی با استفاده از مانور والسالوا هنگام بلند کردن وزنه فشار وارد بر دیواره‌های شریان مغزی را کاهش می‌دهد. به همین نحو بلند کردن با استفاده از مانور والسالوا، فشار دیواره‌ای پایان سیستولی بطن چپ را کاهش می‌دهد که این امر نشان می دهد این مانور عملاً بار وارد بر قلب را کاهش می‌دهد. در نتیجه استفاده از مانور والساوا هنگام یک وهله فعالیت ورزشی مقاومتی آنگونه که قبلاً تصور می شدزیان بار نیست. با این بار این احتمال وجود دارد که به دریچه‌های قلب آسیب می رسانند. این مانور توسط پزشک ایتالیایی قرن هفدهم آنتونیو ماریا والسالوا توصیف شد.

منابع[ویرایش]

دائرةالمعارف بدنسازی و پرورش اندام نوین - از سری کتاب‌های آموزشی فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام- چاپ دوم1396

پیوند به بیرون[ویرایش]