انزو بیرزوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
انزو بیرزوت
Enzo Bearzot 2.jpg
اطلاعات شخصی
نام کامل وینچنزو بیرزوت
زادروز ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۷
زادگاه ایلو دل فریولی، پادشاهی ایتالیا
تاریخ مرگ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۰ (۸۳ سال)
محل مرگ میلان، ایتالیا
پست هافبک دفاعی
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۴۶–۱۹۴۸ پرو گوریتسیا ۳۹ (۲)
۱۹۴۸–۱۹۵۱ اینتر میلان ۱۹ (۰)
۱۹۵۱–۱۹۵۴ کاتانیا ۹۵ (۵)
۱۹۵۴–۱۹۵۶ تورینو ۶۵ (۱)
۱۹۵۶–۱۹۵۷ اینتر میلان ۲۷ (۰)
۱۹۵۷–۱۹۶۴ تورینو ۱۶۴ (۷)
مجموع ۴۰۹ (۱۵)
تیم ملی
۱۹۵۵ ایتالیا ۱ (۰)
دوران مربیگری
۱۹۶۴–۱۹۶۷ تورینو (جوانان)
۱۹۶۸–۱۹۶۹ پراتو
۱۹۶۹–۱۹۷۵ زیر ۲۳ سال ایتالیا
۱۹۷۵–۱۹۸۶ ایتالیا
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

انزو بیرزوت (به ایتالیایی: Enzo Bearzot) (زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۰) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایتالیا بود. او موفق شد تیم ملی فوتبال ایتالیا را به مقام قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۲ برساند.

بیرزوت دارای رکورد بیش‌ترین حضور بر روی نیمکت تیم ملی فوتبال ایتالیا است؛ او در حد فاصل ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۵ تا ۱۸ ژوئن ۱۹۸۶ و طی ۱۰۴ بازی، هدایت تیم ملی فوتبال ایتالیا را بر عهده داشت و در این زمینه رکورد دار است.[۱] یک سال پس از مرگ او، جایزه‌ای به پاس قهرمانی او در جام جهانی ۱۹۸۲ به نام او نام‌گذاری شد؛ جایزه انزو بیرزوت هر ساله به بهترین مربی ایتالیایی سال اهدا می‌شود.[۲]

افتخارات

بازیکن

کاتانیا

تورینو

مربی

ایتالیا

افتخارات فردی

  • مربی سال فوتبال ایتالیا: ۱۹۸۲
  • مربی سال فوتبال جهان به انتخاب مجله ورلد ساکر: ۱۹۸۲[۴]
  • جایزه ویژه نیمکت طلایی: ۱۹۹۲[۵]
  • تالار مشاهیر فوتبال ایتالیا: ۲۰۱۱[۶]
  • بیست و چهارمین مربی برتر تاریخ به انتخاب ورلد ساکر: ۲۰۱۳[۷]

منابع

  1. «ITALIAN NATIONAL TEAM COACHES». www.rsssf.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۱۳.
  2. «Leicester's Claudio Ranieri wins Enzo Bearzot award for best Italian coach». ESPNFC.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۱۳.
  3. FIFA.com. «FIFA Tournaments - FIFA.com». www.fifa.com (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۱۳.
  4. «World Soccer Awards - previous winners - World Soccer». web.archive.org. ۲۰۱۶-۰۶-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۱۳.
  5. «Panchina d'Oro ad Allegri». web.archive.org. ۲۰۱۱-۰۷-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۱۳.
  6. "Hall of fame, 10 new entry: con Vialli e Mancini anche Facchetti e Ronaldo". La Gazzetta dello Sport - Tutto il rosa della vita (به ایتالیایی). Retrieved 2020-04-13.
  7. Soccer، World (۲۰۱۳-۰۷-۰۴). «The Greatest manager of all time». World Soccer (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۱۳.