توکوگاوا ایه‌یاسو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

توکوگاوا ایه‌یاسو
徳川家康
اولین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا
مشغول به کار
۱۶۰۳ – ۱۶۰۵
حکمران امپراتور گو-یوزی
فرد پیشین دوره سن‌گوکو
فرد پسین توکوگاوا هیده‌تادا
اطلاعات شخصی
تولد ۳۱ ژانویهٔ ۱۵۴۳(1543-01-31)
قلعه اوکازاکی، ولایت میکاوا
مرگ ۱ ژوئن ۱۶۱۶ میلادی (۷۳ سال)
شیزوئوکا، ژاپن
همسر سی‌شیتسو:تسوکی‌یاما-دونو ، آساهی هیمه
فرزندان از همسر سی‌شیتسو:
ماتسودایرا نوبویاسو
کامه هیمه
از همسران سوکوشیتسو:
یوکی هیده‌یاسو
توکو هیمه
توکوگاوا هیده‌تادا
دیگران


توکوگاوا ایه‌یاسو (به ژاپنی: 徳川 家康) با نام قبلی ماتسودایرا موتویاسو (به ژاپنی: 松平 元康 まつだいら もとやす) (سی و یکم ژانویه ۱۵۴۳- اول ژوئن ۱۶۱۶) بنیان‌گذار شگون‌سالاری توکوگاوا و شوگون نخست آن بود. در اواخر قرن شانزدهم میلادی کشور ژاپن بر اثر جنگ‌های داخلی میان قدرتمندان ایالتی که برای کسب قدرت نهایی در حال نبرد با یکدیگر بودند تجزیه شده بود.[۱] ژاپن در دوره‌ای که دوره سنگوکو نامیده می‌شود، توسط سه رهبر بزرگ متحد شد. در سال ۱۵۶۸ اودا نوبوناگا اولین شخصیت نامدار این گروه، شوگون شد و با جنگ‌های متمادی علیه فئودال نشین‌های طغیانگر مناطق غربی ژاپن را بر پایهٔ وحدت ملی بنیان گذاشت. پس از درگذشت او در سال ۱۵۸۲ تویوتومی هیده‌یوشی شایسته‌ترین ژنرال ارتش وی، جانشین او شد و همان برنامهٔ مبارزات نظامی را برای اتحاد و یکپارچگی ملی ادامه داد. با درگذشت هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۸، توکوگاوا ایه‌یاسو جانشین او شد او در جهت وحدت ژاپن در زمانی که تمام مخالفان دیگر را سرکوب کرده بود به قلعه اوساکا حمله کردو آخرین تهدید برای حکومت خود یعنی تویوتومی هیده‌یوری فرزند و جانشین مشروع هیده‌یوشی را مجبور به تسلیم کرد. او عملاً اتحاد و یکپارچگی سرتاسر ژاپن را محقق ساخت و با به انقیاد درآوردن همهٔ عناصر مستقل وخودمختار پس از گذشت سه قرن اولین فرمانروای ژاپن متحد و یکپارچه شد. وی دربار سلطنتی را بدون هیچ گونه قدرتی در کیوتو باقی گذاشت و دولت نظامی خویش را در شهر ادو (توکیوی امروزی) تأسیس کرد. حکومت شوگون سالاری توکوگاوا که وی بنیان گذاشت. برای مدت ۲۵۰ سال از سال ۱۶۰۰ تا دوران تجدید حیات مِی‌جی کنترل ژاپن را در دست داشت.[۲] توکوگاوا در سال ۱۶۰۳ و در سن ۶۰ سالگی مقام شوگون را از امپراتور دریافت کرد. او تا سال به عنوان ۱۶۰۵ شوگون حکومت کرد اما تا آخر عمر خود در ۱۶۱۶ در صحنه سیاست باقی ماند. پیکر ایه‌یاسو پس از مرگ در معبد نیکو توشو دفن شد.


سال‌های ابتدایی (۱۵۴۲-۱۵۵۶)[ویرایش]

نقشه ژاپن در ۱۵۶۰(نبرد اوکه‌هازاما)
Pale purple : Miyoshi Nagayoshi
Ocher: تاکدا شینگن
Blue (East): اوئسوگی کنشین
Purple (Center): ایماگاوا یوشیموتو
Green: Hōjō Ujiyasu
Pink: Asakura Yoshikage
Red (West): Amago Haruhisa
Yellow: Mōri Motonari
Purple (West): Ōtomo Sōrin
Blue (West): Shimazu Takahisa
Purple (East): Date Harumune
Red (Center): اودا نوبوناگا


توکوگاوا ایه‌یاسو در قلعه اوکازاکی در ولایت میکاوا در روز ۲۶ دوازدهمین ماه سال یازده دوره تنبون (تقویم ژاپنی) برابر با سی و یکم ژانویه ۱۵۴۳ میلادی به دنیا آمد. در واقع نام او «ماتسودایرا تاکه‌چیو» فرزند ماتسودایرا هیروتادا، دایمیوی ولایت میکاوا و ارباب خاندان ماتسودایرا و اودای-نو-کاتا بود. مادرش، اودای-نو-کاتا دختر یک ارباب محلی سامورایی به نام میزونو تاداماسا بود. آن‌ها در هنگام تولد ایه‌یاسو تنها ۱۷ و ۱۵ سال سن داشتند. دو سال بعد مادرش به خانه پدری خود فرستاده شد و دیگر هیچ وقت این زوج با یکدیگر زندگی نکردند. اما هر دو در حالی که زن و شوهر بودند با اشخاص دیگری ازدواج کردند و صاحب فرزندانی نیز شدند که در نهایت ایه‌یاسو یازده خواهر و برادر داشت.

خانواده ماتسودایرا در سال ۱۵۵۰ به دو شاخه منشعب شد. یک شاخه پیرو خاندان ایماگاوا و دیگری به سمت خاندان اودا متمایل بود. در نتیجه بیشتر سال‌های ابتدایی زندگی ایه‌یاسو در جنگ‌های خونینی بین این دو خاندان سپری شد. پدر ایه‌یاسو، هیروتادا برخلاف پدر و اکثریت خانواده‌اش بیشتر به سمت خاندان ایماگاوا تمایل داشت.

به عنوان گروگان خاندان اودا

در سال۱۵۴۸ زمانی که خاندان اودا به میکاوا حمله برد، هیروتادا از ایماگاوا یوشیموتو (رهبر خاندان ایماگاوا) درخواست کمک کرد تا حمله مهاجمان را دفع کند. یوشیموتو به شرط آن که هیروتادا، ایه‌یاسو را به عنوان گروگان به شهر سونپو (شیزوئوکای کنونی) بفرستد؛ پذیرفت به او کمک کند و هیروتادا نیز قبول کرد. اودا نوبوهیده (رهبر خاندان اودا) از این تصمیم آگاه شد و اقدام به رباییدن ایه‌یاسو و همراهانش در مسیر به سونپو کرد. ایه‌یاسو در آن زمان تنها ۶ سال داشت. نوبوهیده، پدر ایه‌یاسو را تهدید به قتل فرزندش کرد مگر این که او تمام روابط خود را با خاندان ایماگاوا قطع کند. هیروتادا با اصرار بر اتحاد خود با خاندان ایماگاوا به نوبوهیده پاسخ داد که با قربانی شدن فرزندش جدیت او در پیوند با خاندان ایماگاوا نشان داده خواهد شد. با وجود این نوبوهیده به ایه‌یاسو آسیبی نرساند اما وی را تا سه ماه دیگر در معبدی واقع در ناگویا نگه داشت.

به عنوان گروگان خاندان ایماگاوا

در سال ۱۵۴۹ پدر ایه‌یاسو هنگامی که وی ۷ ساله بود در گذشت. اودا نوبوهیده نیز بر اثر یک بیماری درگذشت. این مرگ ضربهٔ شدیدی بر پیکر خاندان اودا وارد آورد. در همان سال یک لشکر به رهبری سسای تایگن (عموی ایماگاوا یوشیموتو) ، قلعه‌ای که اودا نوبوهیرو (بزرگ‌ترین فرزند نوبوهیده و رهبر فعلی جدید خاندان اودا) در آن زندگی می‌کرد، را محاصره کرد. زمانی که قلعه در شرف سقوط بود، سسای تایگن به اودا نوبوناگا (فرزند دوم نوبوهیده) پیشنهاد کرد که اگر ایه‌یاسو را تحویل بدهد، آن‌ها نیز دست از محاصره قلعه باز خواهند داشت. نوبوناگا نیز پذیرفت. سپس ایه‌یاسو (که در آن زمان ۹ سال داشت) به سونپو بازگردانده شد. تا ۱۵۵۶ میلادی و سن ۱۳ او به عنوان یک گروگان زندگی نسبتاً مناسبی در آنجا داشت و آینده روشنی به عنوان یک متحد برای ایماگاوا پیش رو داشت.

به سوی قدرت (۱۵۵۶-۱۵۸۴)[ویرایش]

نقشهٔ ژاپن و مناطق حکمرانی دایمیوهای ژاپن در سال ۱۵۷۰ میلادی، در زمان نبرد آنه‌گاوا * قلمروی خاندان هوجو (توکیو امروزی) * قلمروی خاندان تاکدا (استان یاماناشی امروزی) * قلمروی خاندان اوئسوگی (استان نییگاتا امروزی) * قلمروی خاندان آساکورا (استان فوکوئی امروزی) * قلمروی خاندان آزای (استان شیگا امروزی) * قلمروی خاندان اودا (پایتخت آن دوران کیوتو را در برگرفته‌است.) * قلمروی خاندان توکوگاوا (استان شیزوئوکا امروزی)

در سال ۱۵۵۶ هنگامی که ایه‌یاسو به بزرگسالی رسید، طبق رسوم نامش را از ماتسودایرا تاکچیو به «ماتسودایرا جیرو سابورو موتونوبو» تغییر داد. یک سال بعد در سن ۱۶ سالگی (سن قانونی در آسیای شرقی) با اولین همسرش ازدواج کرد و نامش به «ماتسودایرا کوراندوسکه موتویاسو» تغییر یافت و اجازه یافت برای جنگ با خاندان اودا در سلسله جنگ‌های بین خاندان‌‌های اودا و ایماگاوا راهی میکاوا (محل تولدش) شود. موتویاسو اولین نبردش را در محاصره ترابه تجربه کرد و دست آخر موفق شد تجهیزات مورد نیاز را به دیواره قلعه از طریق یک حمله شبانهٔ جسورانه برساند.

اتحاد با اودا نوبوناگا

در سال ۱۵۶۰ رهبری خاندان اودا به فرد زیرکی به نام اودا نوبوناگا رسید. یوشیموتو (رهبر خاندان ایماگاوا) با رهبری ارتشی بزرگ (حدود ۲۰۰۰۰ سرباز) به قلمرو خاندان اودا حمله کرد. موتویاسو با سربازان میکاوایی خود به یک قلعه در مرز قلمرو حمله برد و به دفاع از آن پرداخت. بنابر گزارش‌ها او در نبرد اوکه‌هازاما شرکت نکرد. در نبرد یاد شده یوشیموتو توسط حمله ناگهانی اودا نوبوناگا کشته شد.

با مرگ یوشیموتو، موتویاسو تصمیم گرفت با خاندان اودا متحد شود. این کار نیز به یک رابطهٔ پنهانی نیاز داشت چراکه همسر و فرزند وی (نوبویاسو) تحت نظر خاندان ایماگاوا در سونپو بودند. در سال ۱۵۶۱ موتویاسو آشکارا اتحاد خود با خاندان ایماگاوا را شکست و پس از پیروزی در محاصره قلعه کامینوگو دختر و همسر فرماندار کامینوگو را به اسارت گرفت. حال او قادر بود تا همسر و فرزندش را با دختر و همسر فرماندار مبادله کند. در سال ۱۵۶۳ نبویاسو با دختر اودا نوبوناگا (توکوهیمه) ازدواج کرد.

در سال‌های بعد موتویاسو دست به اصلاحاتی در خاندان ماتسودایرا زد و در میکاوا صلح و آرامش را برقرار کرد. او همچنین اقدام به تقویت وابستگان کلیدی خود با بخشیدن زمین و قلعه به آن‌ها کرد. این افراد کلیدی عبارتند از: هوندا تاداکاتسو، ایشیکاوا کازوماسا، کوریکی کیوناگا، هاتوری هانزو، ساکای تاداتسوگو و ساکاکی‌بارا یاسوماسا.

نگاره‌ای که صحنه نبرد آزوکیزاکا را شرح می‌دهد. ایه‌یاسو در ابتدای راه خود به عنوان دایمیو میکاوا رابطهٔ پرتنشی با معابد جودو در سال‌های ۱۵۶۳ تا ۱۵۶۴ داشت.

موتویاسو نیروهای ایکو-ایکی را در طی نبرد آزوکیزاکا تار و مار کرد. نیروهای ایکو-ایکی عبارت بودند از راهب‌های شبه نظامی بودایی که در ولایت کاگا حکمرانی می‌کردند و معابدی دیگری نیز در سایر مناطق ژاپن بر پا کرده بودند. آن‌ها از اطاعت دستورهای موتویاسو سرباز زدند و به دنبال آن او به جنگ با آن‌ها برخاست و نیروهایشان را در هم شکست و آن‌ها را تا معابدشان عقب راند. در یکی از نبردها هنگامی که موتویاسو مورد اصابت یک گلوله واقع شد نزدیک بود کشته شود. البته گلوله زره او را پاره نکرد. هر دو طرف درگیر جنگ از سلاح‌های آتشین بهره می‌بردند که پرتقالی‌ها ۲۰ سال پیش آن را به ژاپن عرضه کرده بودند.


در سال ۱۵۶۷ او دوباره نامش را تغییر داد و نام خانوادگی جدید توکوگاوا و اسم ایه‌یاسو را برگزید. با این کار جدایی خود را از خاندان میناموتو اعلام کرد. هیچ مدرکی وجود ندارد که این جدایی از طرف امپراتور سیوا پنجاه و ششمین امپراتور ژاپن ارایه یا تأیید شده باشد.

ایه‌یاسو همچنان یکی از متحدان اودا نوبوناگا باقی‌ماند و با کمک سامورایی‌های میکاوایی که بخشی از ارتش نوبوناگا بودند، کیوتو را در سال ۱۵۶۸ فتح کردند. او و تاکدا شینگن رهبر خاندان تاکدا در ولایت کای پیمان اتحاد بستند که هدفشان تسخیر قلمرو ایماگاوا بود.

در سال۱۵۷۰، نیروهای ایه‌یاسو ولایت توتومی را در حالی که نیروهای شینگن ولایت سوروگا (که شامل پایتخت ایماگاوا یعنی سونپو بود) را که پیش از آن اشغال بودند، تصرف کردند.

ایه‌یاسو اتحادش با خاندان تاکدا را پایان داد و به دشمن سابقشان، ایماگاوا اوجیزانه، پناه داد. او همچنین با اوئسوگی کنشین (رهبر خاندان اوئسوگی و دشمن خاندان تاکدا) متحد شد. سال بعد، ایه‌یاسو رهبری ۵۰۰۰ نفر از سربازانش را بر عهده داشت که از اودا نوبوناگا در نبرد آنه‌گاوا بر علیه خاندان آزای و خاندان آساکورا حمایت می‌کرد.

نبرد با خاندان تاکدا

یکی از قوی‌ترین حاکمان بر ضد نوبوناگا، تاکدا شینگن بود. در اکتبر ۱۵۷۱، تاکدا شینگن که حالا متحد خاندان هوجو شده بود، تصمیم گرفت تا به پایتخت که مقر نوبوناگا بود، حمله کند. برای این حمله نخست لازم بود از قلمروی توکوگاوا ایه‌یاسو بگذرد. به همین جهت شینگن به قلمرو ایه‌یاسو در ولایت توتومی حمله برد. ایه‌یاسو نیز از اودا نوبوناگا درخواست کمک کرد و او نیز ۳۰۰۰ سرباز برای او فرستاد. در اوایل ۱۵۷۳ دو ارتش در نبرد میکاتاگاهارا به یکدیگر رسیدند. ارتش تاکدا تحت رهبری زیرکانه شینگن نیروهای ایه‌یاسو را در هم کوبید. به طوری که تنها پنج سرباز باقی مانده و ایه‌یاسو را در کنارهٔ قلعه همراهی می‌کردند. این یک شکست بزرگ برای ایه‌یاسو بود. اما شینگن قادر نبود از موفقیت خود استفاده کند چرا که ایه‌یاسو دوباره ارتشی جدید جمع‌آوری کرد و از رو به رو شدن با شینگن در جبههٔ نبرد سرباز زد.

یک سال بعد بخت دوباره به زندگی ایه‌یاسو روی خوش نشان داد هنگامی که تاکدا شینگن در یک محاصره در اوایل سال ۱۵۷۳ درگذشت و نیروهای او مجبور به عقب نشینی شدند. پس از او پسرش تاکدا کاتسویوری که نسبت به پدرش از توانایی کمتری برخوردار بود، به ریاست خاندان رسید.

مرگ شینگن برای نوبوناگا فرصت خوبی بود چرا که او پس از آن توانست بر روی شکست شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی تمرکز کند، که آشکارا خصومت خود را اعلام کرده بود. نوبوناگا قادر شد نیروهای یوشی‌آکی را شکست دهد و او را به تبعید بفرستد، بدین ترتیب در همان سال حکومت شوگون‌سالاری آشیکاگا در ژاپن پایان یافت.

در سال ۱۵۷۵ ارتش تاکدا به قلعه ناگاشینو در ولایت میکاوا حمله برد. ایه‌یاسو از اودا نوبوناگا درخواست کمک کرد و نتیجه‌اش این بود که خود نوبوناگا شخصاً در رأس یک ارتش نیرومند (بالغ بر ۳۰۰۰۰ نفر) به کمک او شتافت. نیروهای ۳۸۰۰۰ نفری اودا-توکوگاوا در روز ۲۸ ژوئن ۱۵۷۵ به پیروزی بزرگی در نبرد ناگاشینو دست یافتند. تاکدا کاتسویوری از این نبرد جان سالم به در برد و به سمت ولایت کای عقب‌نشینی کرد.

در ۷ سال آینده، ایه‌یاسو و کاتسویوری در طی یک رشته نبردهای کوچک با یکدیگر به ستیز پرداختند. در ادامه نیروهای ایه‌یاسو خاندان تاکدا را وادار به ترک کردن ولایت سوروگا کردند.

در سال۱۵۷۹ همسر ایه‌یاسو و پسر ارشدش ماتسودایرا نوبویاسو به جرم مشارکت در توطئه قتل علیه نوبوناگا و همکاری با تاکدا کاتسویوری متهم شدند. همسر ایه‌یاسو تسوکی‌یاما-دونو اعدام شد و پسرش نوبویاسو وادار به انجام هاراکیری شد. سپس ایه‌یاسو پسر سوم و مورد علاقه خود توکوگاوا هیده‌تادا را به عنوان جانشین برگزید. دلیل این تصمیم این بود که پسر دومش توسط یک قدرت در حال ظهور دیگر به فرزندی پذیرفته شده بود یعنی تویوتومی هیده‌یوشی فرمانروای آینده ژاپن.

پایان نبرد با تاکدا در سال ۱۵۸۲ رقم خورد هنگامی که نیروهای متحد اودا-توکوگاوا به ولایت کای حمله بردند و آن جا را تصرف کردند. تاکدا کاتسویوری همچنین پسر ارشدش تاکدا نوبوکاتسو در نبرد تنموکوزان شکست خوردند و اقدام به هاراکیری کردند.

مرگ نوبوناگا[ویرایش]

ژاپن در سال ۱۵۸۲ (حادثه معبد هوننو)
Red: اودا نوبوناگا
Yellow: موری تروموتو
Cyan: توکوگاوا ایه‌یاسو
Blue (East): اوئسوگی کاگه‌کاتسو
Blue (West): Shimazu Yoshihisa

در ۱۵۸۲، نوبوناگا که در بالاترین موقعیت قدرت خود قرار داشت، در طی کودتای ژنرال خائن خود، آکچی میتسوهیده، از قدرت به زیر کشیده شد. او که بعد از کودتا به داخل معبد هوننو در کیوتو پناه برده بود، دست به عمل آئینی سپوکو (خودکشی سامورایی‌ها با شمشیر کوچیکتر) زد و جان خود را گرفت.

در اواخر سال ۱۵۸۲ ایه‌یاسو در نزدیکی اوساکا در جایی دورتر از قلمروی خود وقتی که دریافت نوبوناگا توسط آکچی میتسوهیده به قتل رسیده است؛ در صدد سفر مخاطره‌آمیزی برای بازگشت به میکاوا برآمد. در طی مسیر از سربازان آکچی میتسوهیده دوری می‌کرد. چرا که آن‌ها در پی یافتن و به قتل رساندن وی بودند. یک هفته پس از این که ایه‌یاسو به میکاوا رسید، با ارتش خود عزم انتقام از آکچی میتسوهیده را کرد. اما او قبل از این که موفق به انجام این کار شود هیده‌یوشی (از طرف خود) آکچی میتسوهیده را در نبرد یامازاکی شکست داده و کشته بود.

مرگ نوبوناگا به این معنی بود که برخی ولایت‌ها که توسط وابستگان نوبوناگا اداره می‌شد، آبستن درگیری‌های احتمالی بودند. در این هنگام فرماندار ولایت کای با کشتن یکی از دستیاران ایه‌یاسو اشتباهی را مرتکب شد. ایه‌یاسو نیز بدون معطلی به آن جا حمله برد و کنترلش را در اختیار گرفت. هوجو اوجیماسا فرمانده خاندان هوجو با اعزام ارتشی بزرگتر به ولایت شینانو و سپس ولایت کای مترصد حمله به مواضع ایه‌یاسو برآمد اما هیچ درگیری بین آن‌ها رخ نداد و پس از انجام مذاکرات آن‌ها بر سر قراردادی به توافق رسیدند که هر دو ولایت شینانو و کای را ایه‌یاسو در اختیار گیرد در عوض خاندان هوجو نیز کنترل ولایت کازوسا (که وسعت آن به اندازهٔ هر دو ولایت کای و شینانو بود) را در اختیار داشته باشد. در همان زمان(۱۵۸۳) یک جنگ بر سر فرمانروایی ژاپن بین تویوتومی هیده‌یوشی و شیباتا کاتسوایه درگرفت. ایه‌یاسو طرف هیچ‌یک از گروه‌های در گیر را نگرفت و با احتیاط و خرد سعی در حفظ اعتبار خود کرد. هیده‌یوشی، کاتسوایه را در نبرد شیزوگاتاکه مغلوب کرد. با این پیروزی هیده‌یوشی تبدیل به قدرتمندترین دایمیوی ژاپن شد.

ایه‌یاسو و هیده‌یوشی(۱۵۸۴-۱۵۹۸)[ویرایش]

ژاپن در سال ۱۵۸۴ (نبرد کوماکی و ناگاکوته)
Red: تویوتومی هیده‌یوشی
Cyan: توکوگاوا ایه‌یاسو
Yellow: موری تروموتو
Green (East): هوجو اوجیماسا
Green (West): Chōsokabe Motochika


نقشه ژاپن در ۱۵۹۱
Red: تویوتومی هیده‌یوشی

در سال ۱۵۸۴ ایه‌یاسو تصمیم گرفت از اودا نوبوکاتسو، پسر ارشد و جانشین اودا نوبوناگا، در برابر هیده‌یوشی حمایت کند. این یک اقدام خطرناک بود که می‌توانست به نابودی خاندان توکوگاوا بینجامد.

نیروهای توکوگاوا به سمت قلعهٔ اجدادی خاندان اودا در اُواری حرکت کردند. هیده‌یوشی نیز با فرستادن ارتشی به آن جا این حمله را پاسخ داد. لشکرکشی کوماکی تنها نبرد بین دو متحدکنندهٔ بزرگ ژاپن یعنی ایه‌یاسو و هیده‌یوشی می‌باشد. این لشکرکشی دودلی را در ذهن فرماندهان خود افکند و پس از یک سری عملیات ظاهری و نمایشی، هیده‌یوشی در صدد مذاکرات با ایه‌یاسو برآمد. در ابتدا وی با اودا نوبوکاتسو صلح کرد و سپس به ایه‌یاسو پیشنهاد آتش‌بس داد. این قرارداد در پایان سال منعقد گردید. به عنوان قسمتی از قرارداد، پسر دوم ایه‌یاسو «اوگی مارو» (یوکی هیده‌یاسو) به فرزند خواندگی هیده‌یوشی درآمد.

ایشیکاوا کازوماسا یکی از فرماندهان ایه‌یاسو، برای ملحق شدن به هیده‌یوشی برگزیده شد و نهایتاً او به سمت اوساکا حرکت کرد. اگرچه تعداد اندکی از کارگزاران و وابستگان توکوگاوا او را در این سفر همراهی می‌کردند.

هیده‌یوشی به طور غیرقابل انکاری نسبت به ایه‌یاسو بدگمان شده بود.۵ سال از زمانی که آن‌ها به عنوان متحد در ژاپن می‌جنگیدند می‌گذشت. همچنین توکوگاوا در حملات موفقیت‌آمیز هیده‌یوشی علیه شیکوکو و کیوشو شرکت نکرد.

در ۱۵۹۰ هیده‌یوشی به آخرین دایمیو مستقل ژاپن هوجو اوجیماسا حمله برد. خاندان هوجو بر هشت ولایت ژاپن که جملگی در شرق این کشور قرار داشتند حکمرانی می‌کرد. هیده‌یوشی به آن‌ها دستور داد تا قدرت او را به عنوان بزرگترین دایمیو بپذیرند و آن‌ها سرپیچی کردند. ایه‌یاسو علی‌رغم دوست و متحد بودن با اوجیماسا با یک سپاه ۳۰۰۰۰ نفری به سپاه عظیم ۱۶۰۰۰۰ نفری هیده‌یوشی ملحق شد. هیده‌یوشی به مواضع متعددی از خاندان هوجو حمله‌ور شد که بیشتر نیروهای هوجو در قلعهٔ تحت محاصرهٔ اوداوارا بودند. ارتش هیده‌یوشی پس از شش ماه قلعه را تسخیر کرد. بر خلاف زمان محاصره، تلفات دو طرف اندک بود. در هنگام این محاصره هیده‌یوشی به ایه‌یاسو پیشنهاد عجیبی داد. او ۸ ولایت خاندان هوجو را در برابر ۵ ولایت تحت کنترل ایه‌یاسو به او پیشنهاد کرد. ایه‌یاسو این پیشنهاد را پذیرفت. یورش بی‌امان ارتش تویوتومی، هوجو را وادار به تسلیم کرد. رهبران خاندان هوجو خودکشی کردند و ایه‌یاسو بر آن ولایت‌ها قدم نهاد و کنترلشان را در اختیار گرفت؛ بنابراین حکومت ۱۰۰ ساله خاندان هوجو پایان یافت.

حال ایه‌یاسو اختیار ۵ ولایت خود (میکاوا، توتومی، سوروگا، شینانو و کای) را رها کرد و تمامی سربازان و خدمتگزاران خود را به مناطق کانتو منتقل کرد. او خود نیز قلعهٔ ادو در کانتو را نیز فتح کرد. این کار او احتمالاً پر ریسک‌ترین کاری بود که تا به حال کرده بود (رها کردن ولایت‌های خود و تکیه بر سامورایی‌های نه چندان قابل اعتماد خاندان هوجو). در عوض این کار برای ایه‌یاسو بسیار مؤثر واقع شد. او ولایت‌های کانتو را سر و سامان داد و همچنین کنترل سامورایی‌های هوجو را نیز در اختیار گرفت و آرامش را در آن جا برقرار کرد. او زیرساخت‌های اقتصادی پایداری را در آن ولایت‌ها بنا کرد. همچنین به دلیل این که ولایت‌های کانتو از سایر مناطق ژاپن مجزا شده بود این یک فرصت استثنایی را به ایه‌یاسو می‌داد تا نسبت به قوانین هیده‌یوشی خودمختار باشد. ظرف چند سال ایه‌یاسو تبدیل به قدرتمندترین دایمیو ژاپن پس از هیده‌یوشی شد. در زبان ژاپنی بنا بر این اتفاق ضرب‌المثلی رواج دارد که می‌گوید: «ایه‌یاسو امپراطوری را به وسیله عقب نشینی به دست‌آورد.»

در سال ۱۵۹۲ هیده‌یوشی به کره حمله برد تا پیش درآمدی باشد برای هجوم به چین. توکوگاوا هیچ‌گاه در این لشکرکشی شرکت نکرد. در اوایل سال ۱۵۹۳ او به عنوان مشاور نظامی به مقر هیده‌یوشی در ناگویا احضار شد. او به آن جا رفت و پنج سال آینده را در آن جا ماند. علی‌رغم غیبت‌های مکررش پسران ایه‌یاسو، خدمتگزاران و مشاورانش قادر به کنترل و بهبود شرایط در ادو و سایر سرزمین‌های توکوگاوا بودند.

در سال ۱۵۹۳، پسر هیده‌یوشی بنام تویوتومی هیده‌یوری بدنیا آمد و هیده‌یوشی او را به جانشینی خود برگزید. در سال۱۵۹۸ وضعیت جسمی هیده‌یوشی آشکارا دچار مشکل شده بود. او جلسه‌ای ترتیب داد که در آن هیئت بزرگان پنج‌گانه را تعیین کرد. وظیفه آن‌ها این بود که از طرف پسرش پس از مرگ او حکمرانی کنند. پنج نفری که از طرف هیده‌یوشی به عنوان نایب السلطنه انتخاب شده بودند، عبارتند از:مائدا توشی‌ایه، موری تروموتو، اوکیتا هیده‌ایه، اوئسوگی کاگه‌کاتسو و خود او یعنی ایه‌یاسو که از دیگر اعضای این هیئت پرقدرت‌تر بود. این تغییر یک اتفاق اساسی در ساختار قدرت بود چنان‌که توجه ایه‌یاسو به سمت کانسای معطوف شد و در همان زمان سایر نقشه‌های جاه‌طلبانهٔ ایه‌یاسو (اگرچه همگی تحقق نیافت)، مانند پیشقدمی در برقراری رابطه با مکزیک و اسپانیای نو، آشکار شد و ادامه یافت.

نبرد سکیگاهارا (۱۵۹۸-۱۶۰۳)[ویرایش]

نقشه ژاپن در ۱۶۰۰(نبرد سکیگاهارا)
Red: Western Army (ایشیدا میتسوناری)
Cyan: Eastern Army (توکوگاوا ایه‌یاسو)
Gray: Neutral

تویوتومی هیده‌یوشی سه ماه پس از وخامت اوضاع جسمانی در ۱۸ سپتامبر ۱۵۹۸ درگذشت. در ظاهر پسر خردسال او تویوتومی هیده‌یوری جانشین او شد اما او تنها ۵ سال داشت و قدرت اصلی در دستان شورای پنج نفره بود. در طی دو سال آتی ایه‌یاسو با دایمیو‌های متعددی در ژاپن پیمان اتحاد بست به خصوص با آن‌هایی که با هیده‌یوشی رابطه خوبی نداشتند. با خوش‌اقبالی ایه‌یاسو مسن‌ترین و مشهورترین اعضای شورا پس از یک سال مرد. با مرگ مائدا توشی‌ایه در ۱۵۹۹ ایه‌یاسو با ارتشی به فوشیمی در کیوتو تاخت و قلعه اوساکا را اشغال کرد که جزو قلمروی هیده‌یوری بود. این کار باعث برانگیخته شدن خشم سایر اعضای شورا شد و آن‌ها در برابر او موضع گرفتند و به جنگ پرداختند. این نبرد، آخرین نبردِ قدرتمندترین و وفادارترین کارگزار ایه‌یاسو، هوندا تاداکاتسو، بود.

در جهت دیگر ایه‌یاسو حواس خود را بر روی ایشیدا میتسوناری متمرکز کرده بود؛ دایمیویی قدرتمند که جزو شورای حکمرانی نبود. میتسوناری نقشه قتل ایه‌یاسو را طرح‌ریزی کرد و اخبار این دسیسه به فرماندهان ایه‌یاسو رسید. آن‌ها در صدد کشتن میتسوناری برآمدند اما او فرار کرد و امنیت او از طرف ایه‌یاسو تضمین شد. این موضوع هنوز روشن نیست که چرا ایه‌یاسو از دشمن قدرتمند خود پشتیبانی کرد اما او جنگ‌آوری ماهر و سیاست‌مداری زبده بود. ممکن است او به این نتیجه رسیده باشد که جنگیدن با ارتشی که رهبری آن میتسوناری باشد راحت‌تر از جنگیدن با کسانی است که در رأس آن اعضای شورای حکمرانی باشند که از مشروعیت بیشتری برخوردار است.

به سرعت در ژاپن دایمیوها و سامورایی‌ها به دو گروه شکافته شدند. یکی ارتش غربی (گروه میتسوناری) و دیگری ارتش شرقی (گروه ضد میتسوناری). ایه‌یاسو گروه ضد میتسوناری را حمایت می‌کرد و آن را با کمک متحدان خود سامان می‌داد. متحدان ایه‌یاسو عبارت بودند از خاندان‌های داته، موگامی، ساتاکه و مائدا. میتسوناری نیز به نوبه خود با سایر اعضای شورا مانند (موری تروموتو، اوکیتا هیده‌ایه، اوئسوگی کاگه‌کاتسو) و دایمیوهایی در کرانه شرقی هونشو متحد شده بود.

در ژوئن سال ۱۶۰۰ ایه‌یاسو و نیروهایش برای دفع خاندان اوئه‌سوگی حرکت کردند. این کار به عنوان شورشی علیه حکومت تویوتومی تلقی می‌شد. قبل از رسیدن به محدوده اوئه‌سوگی ایه‌یاسو دریافت که میتسوناری و متحدانش نیروهایشان را علیه او به حرکت درآورده‌اند. ایه‌یاسو با دایمیوهای متحدش جلسه‌ای برگزار کرد و از آن‌ها درخواست که از او پیروی کنند. سپس او بخش اعظم ارتش خود را به سمت غرب در کیوتو حرکت داد. در اواخر تابستان نیروهای ایشیدا میتسوناری فوشیمی را تسخیر کردند.

سپس ایه‌یاسو و متحدانش به سوی جادهٔ توکایدو روانه شدند. در همان زمان پسرش هیده‌تادا با ۳۸۰۰۰ سرباز راهی جادهٔ ناکاسندو شد. نبردی علیه سانادا ماسایوکی در ولایت شینانو باعث تأخیر نیروهای هیده‌تادا شد که به دنبال آن نتوانستند در نبرد اصلی حضور یابند.

این نبرد بزرگترین و تقریباً مهم‌ترین نبرد در طول تاریخ ژاپن بود. جنگ در ۲۱ اکتبر ۱۶۰۰ با مجموع ۱۶۰۰۰۰ سرباز که رو در روی هم صف آرایی کرده بودند، آغاز شد. نبرد سکیگاهارا با پیروزی مطلق توکوگاوا ایه‌یاسو به پایان یافت. بلوک غربی در هم کوبیده شد و در طی چند روز آینده ایشیدا میتسوناری و افراد مهم بلوک غربی دستگیر و اعدام شدند. حال توکوگاوا ایه‌یاسو حاکم غیررسمی ژاپن شد. به زودی پس از نبرد سکیگاهارا ایه‌یاسو زمین‌هایی را به وابستگان خود بخشید که به او در این راه خدمت کرده بودند. ایه‌یاسو برخی از دایمیوهای غربی را بدون مجازات رها کرد همانند خاندان شیمازو اما دیگران به طور کامل نابود شدند. تویوتومی هیده‌یوری (پسر هیده‌یوشی) قسمت عمدهٔ قلمرو خود را از دست داد و به یک دایمیوی معمولی بدل گشت و نه فرمانروای ژاپن. در سال‌های بعد افرادی که قبل از نبرد سکیگاهارا با ایه‌یاسو پیمان اتحاد بسته بودند به دایمیوهای فودای شهرت یافتند. همچنین دایمیوهایی که بعد از آن نبرد با او متحد شدند به عنوان دایمیوهای توزاما شناخته شدند. دایمیوهای توزاما نسبت به همتایان فودای خود درجه دوم شناخته می‌شدند.

شوگون سالاری[ویرایش]

شوگون ایه‌یاسو (۱۶۰۳-۱۶۰۵)[ویرایش]

در ۲۴ مارس ۱۶۰۳، توکوگاوا ایه‌یاسو عنوان شوگون را از امپراتور گویوزی دریافت کرد. ایه‌یاسو در آن زمان ۶۰ سال داشت. او تمامی مردان بزرگ دوران خود همانند شینگن، نوبوناگا، هیده‌یوشی و کنشین را شکست داد. حالا او یک شوگون بود. سال‌های پیش روی خود را برای بنا نهادن و تثبیت شوگون‌سالاری توکوگاوا کرد (که احتمالاً باعث ایجاد دوره ادو شد که تقریباً ۲۰۰ سال تحت سلطنت توکوگاواها به درازا کشید). این سلسله سومین شوگون‌سالاری حکومتی ژاپن (بعد از شوگون‌سالاری کاماکورا (خاندان میناموتو) و شوگون‌سالاری آشیکاگا بود. برای یکپارچه شدن قدرت خود، ایه‌یاسو تصمیم گرفت نیروهای خود را جمع کند تا با بازماندگان خاندان تویوتومی را در قلعه اوساکا از بین ببرد. او در محاصره قلعه موفق بود و هرگونه خطر احتمالی که قدرت او را تهدید می‌کرد، نابود کرد. او ادعا می‌کرد نسب خانوادگی‌اش از طریق خانواده نیتا به خاندان میناموتو می‌رسد. شوگون سالاری توکوگاوا ۲۵۰ سال بر ژاپن حکمرانی می‌کرد.

بنا بر یک رسم قدیمی ژاپنی، ایه‌یاسو در سال ۱۶۰۵ از سمت خود استعفا داد. جانشین و پسرش توکوگاوا هیده‌تادا پس از او شوگون شد. دلایل مختلفی برای این تصمیم وجود دارد. اول این که موجب شد وی از تعهدات مراسم نظامی آن شانه خالی کند. دوم باعث شد عرصه برای دشمنانش که طمع حکومت داشتند تنگ‌تر شود و امنیت جانشینی پسرش با این کار تضمین شد. استعفای ایه‌یاسو هیچ گونه تأثیری در میزان قدرت عملی او یا فرمانروایش نداشت؛ اما با این وجود هیده‌تادا روند رسمی شوگون شدن را نپیمود.


شوگون بازنشسته(۱۶۰۵-۱۶۱۶)[ویرایش]

ایه‌یاسو در شمایل یک شوگون بازنشسته همچنان به عنوان مهم‌ترین مهرهٔ قدرت در ژاپن باقی ماند. ایه‌یاسو بازنشسته به قلعه سونپو بازگشت و بر ساخت قلعهٔ ادو نظارت کرد. پروژهٔ ساختمانی بزرگی که باقی‌مانده عمر ایه‌یاسو را در برگرفت. نتیجهٔ این پروژه بزرگترین قلعه در تمام ژاپن بود. هزینه ساخت این قلعه را سایر دایمیوها متحمل شدند در حالی که ایه‌یاسو تمامی سود آن را دریافت کرد. قلعهٔ اصلی یا تنشو در سال ۱۶۵۷ در آتش سوخت. امروزه، قصر امپراتور در محدوده قلعه همچنان پابرجا است.

ایه‌یاسو همچنین روابط دیپلماتیکی با هلند و اسپانیا برقرار ساخت. او قصد داشت ژاپن از اروپایی‌ها در اوایل ۱۶۰۹ دور بماند اما در ادامه در پایتخت اجازه مخصوصی بابت تجارت به هلندی‌ها داد و آن‌ها را مقید ساخت که کارخانه‌ای برای اهداف تجاری در ژاپن ایجاد کنند. از ۱۶۰۵ تا هنگام مرگش از ناخدای پروتستان انگلیسی به نام ویلیام آدام که کارمند هلندی‌ها بود، مشاوره می‌گرفت. او نقش مؤثری در برقراری رابطه و پیش برد آن با اسپانیا و کلیسای کاتولیک رومی داشت.

در ۱۶۱۱، ایه‌یاسو، در راس ارتشی ۵۰۰۰۰ نفری به کیوتو رفت تا در مراسم بر تخت نشستن امپراتور ژاپن، امپراتور گومیزونو شرکت کند. در کیوتو، ایه‌یاسو فرمان داد که دادگاه و ساختمان امپراتور را بازسازی کنند. همین‌طور دایمیوهای باقی‌مانده غربی را وادار کرد پیمان وفاداری با او امضا کنند. در ۱۶۱۳ او سند کوگه شوهاتو را بنا نهاد. سندی که در آن دایمیوها را تحت نظارت شدیدی قرار می‌داد به طوری که آن‌ها را به حکمرانانی تشریفاتی تبدیل می‌کرد.

تلاش برای محدود کردن نفوذ مبلغان مسیحی از سال ۱۵۸۷ در طول شوگونی تویوتومی هیده‌یوشی آغاز شده بود.ایه‌یاسو از جاه‌طلبی‌های ارضی اسپانیا نگران بود. در ۱۶۱۴ او قانون اخراج مسیحیان را به اجرا درآورد که در پی آن مسیحیت به یک دین ممنوع تبدیل شد. بر طبق این قانون تمامی مسیحیان و خارجی‌ها اخراج شدند و تبلیغ مسیحیت ممنوع اعلام شد.

محاصره اوساکا[ویرایش]

نقطه اوج زندگی ایه‌یاسو محاصره قلعه اوساکا بود(۱۶۱۴-۱۶۱۵). آخرین تهدید برای حکومت ایه‌یاسو تویوتومی هیده‌یوری فرزند و جانشین مشروع هیده‌یوشی بود. او دایمیویی جوان بود که در قلعه اوساکا زندگی می‌کرد. برخی سامورایی‌ها که مخالف ایه‌یاسو بودند هیده‌یوری را تحریک می‌کردند که جانشین واقعی فرمانروایی ژاپن اوست. ایه‌یاسو متوجه خطایی که در روز افتتاحیه معبدی که هیده‌یوری آن را ساخته بود، شد. گویا در آن مراسم هیده‌یوری برای مرگ ایه‌یاسو و نابودی خاندان توکوگاوا دعا کرده بود. سپس توکوگاوا به تویوتومی دستور داد قلعه را ترک کند اما آن‌ها این دستور را اطاعت نکردند و شروع به احضار سامورایی‌ها برای گردآوری ارتش در قلعه کردند. بعد از این اتفاق توکوگاوا ارتشی قدرتمند را تحت رهبری ایه‌یاسو و شوگون توکوگاوا هیده‌تادا روانه قلعه کرد که به «محاصره زمستانی اوساکا» معروف شد. در ابتدا توکوگاوا توانست به سرعت وارد مذاکره و صلح موقت شود پس از این که حمله توپ‌های جنگی جان مادر تویوتومی (یودو-دونو) را تهدید کرد. اگرچه در ابتدا یک قرارداد آتش‌بس مورد توافق واقع شد اما بعد توکوگاوا خاکریزهای بیرونی قلعه را با شن پر کرد که این اجازه را به سربازانش می‌داد که می‌توانستند از روی آن‌ها عبور کنند. در پی این کار توکوگاوا توانست زمین‌های وسیعی را تصاحب کند که او را از ادامه محاصره و نبرد بازمی‌داشت. ایه‌یاسو بار دیگر به قلعه سانپو بازگشت و دستور به ترک قلعه اوساکا به هیده‌یوری داد و در پی رد آن توسط هیده‌یوری با لشکر ۱۵۵۰۰۰ نفری خود و متحدانش بار دیگر به اوساکا تحت عنوان «محاصره تابستانی اوساکا» تاخت. در اواخر سال ۱۶۱۵ قلعه سقوط کرد و تقریباً تمامی مدافعان آن شامل هیده‌یوری، مادرش (بیوه هیده‌یوشی، یودو-دونو) و پسر کوچکش کشته شدند. همسر هیده‌یوری، بنام سن هیمه (دختر توکوگاوا هیده‌تادا یا نوهٔ ایه‌یاسو) سالم به نزد خانواده‌اش بازگشت. با نابودی جنبش تویوتومی دیگر تهدیدی برای سلطه خاندان توکوگاوا بر ژاپن باقی نماند.

مرگ[ویرایش]

مقبره توکوگاوا ایه‌یاسو در توشوگو

در سال ۱۶۱۶، ایه‌یاسو در سن ۷۳ سالگی در گذشت. گمان می‌رود علت مرگ او سرطان و یا سفلیس بوده است. اولین شوگون خاندان توکوگاوا را پس از مرگ با نام «توشو دای‌گونگن» (به ژاپنی:東照大権現) یاد کردند که به معنای «گونگن بزرگ یا نور شرقی» می‌باشد. (پیشوند دای به معنی بزرگ است) «گونگن» به عنوان بودایی شمرده می‌شود که در هیبت یک روح بر روی زمین ظاهر شد تا جوهر احساسات را نجات دهد. در زمان حیات ایه‌یاسو تأکید داشت تا پس از مرگ به این عنوان نامیده شود به خاطر این که از آسیب شیاطین دور بماند. خاکسترش در آرامگاه گونگن در کونوزان به نام کونوزان توشو دفن کردند. در اولین سالگرد یادبود او خاکسترش را در معبد نیکو توشو دوباره دفن کردند که تا به امروز در آن جا باقی‌مانده است. شیوه معماری آرامگاه وی به نام گونگن-زوکوری مشهور است که به معنی شیوهٔ گونگن است.

زندگی شخصی[ویرایش]

نشان خاندان توکوگاوا

ایه‌یاسو دارای شایستگی‌های فراوانی بود که در رسیدن به قدرت او را یاری دادند. او در زمان و مکان مناسب هم شجاع و هم محافظه کار بود. وی با درایت و حساب‌گری تنها به اتحادهای که از آن نفع می‌برد اقدام می‌کرد. او در ابتدا با خاندان هوجو متحد شد سپس به ارتش هیده‌یوشی پیوست که به جنگ با خاندان هوجو برخاست و نهایتاً خود کنترل قلمرو آنان را به دست گرفت. در این مورد او همانند سایر دایمیوهای زمان خود بود. در آن دوران خشونت، مرگ ناگهانی و خیانت امر مرسومی بود. ایه‌یاسو فردی دوست داشتنی و محبوب نبود اما به خاطر جذبه و رهبری‌اش مورد احترام عام و خاص بود. برای مثال او خردمندانه سربازانش را از لشکرکشی به کره مصون نگه داشت.

او فردی بسیار قابل اعتماد بود مثلاً هنگامی که با اودا نوبوناگا متحد شد هیچگاه علیه او حرکتی نکرد علی‌رغم این که هر دو رهبر از این اتحاد طولانی مدت سود بردند. وی همچنین نسبت به دوستان نزدیک و کارگزاران خود وفادار بود و خدمات آن‌ها را با پاداش پاسخ می‌داد. گفته می‌شود او رابطه نزدیکی با کارگزار خود، هاتوری هانزو، داشت. لازم است ذکر شود او کسانی که در گذشته با او بدرفتاری کرده بودند را کاملاً به خاطر داشت. گفته می‌شود ایه‌یاسو مردی را به دلیل این که او را در کودکی تنبیه کرده بود، هنگامی که به قدرت رسید اعدام کرد.

ایه‌یاسو از تعدادی خدمت‌گزاران تاکدا در برابر خشم اودا نوبوناگا محافظت کرد که به خاطر کینه و دشمنی که به نوبوناگا داشتند به تاکدا پناه برده بودند. او به خوبی توانست کارگزاران تاکدا، هوجو و ایماگاوا (و تمامی کسانی که از او مستقیم یا غیر مستقیم شکست خوردند) را مدیریت کرده و به عنوان پیروانی وفادار به خدمت درآورد.

در همان زمان وی وقتی از موضوعی خشمگین می‌شد به فردی بسیار ظالم تبدیل می‌شد. برای مثال او فرمان اعدام همسر اول و فرزند ارشدش ماتسودایرا نوبویاسو را داد.

سرگرمی مورد علاقه توکوگاوا شکار شاهین بود. او این کار را به عنوان تمرینی مناسب برای یک جنگجو می‌پنداشت. به عقیده او «هنگامی که به قلمرو شاهین‌ها وارد می‌شوید، روح مبارزه و همچنین زندگی سخت طبقات پایین‌تر را فرا می‌گیرید. شما عضلات و اندام‌های خود را تمرین می‌دهید. شما ممکن است به هر میزان راه رفته یا بدوید و لختی نسبت به سرما و گرما بی تفاوت شوید بنابراین از هرگونه بیماری کمتر رنج خواهید برد.» ایه‌یاسو اغلب شنا می‌کرد؛ حتی گفته شده وی در اواخر عمر نیز در خندق‌های قلعه ادو نیز شنا می‌کرده است.

بعدها او زندگی دانش آموزی و مذهب را برگزید و از دانشجویانی چون هایاشی رازان سرپرستی می‌کرد.

دو گفتار معروف او:

"زندگی به مانند یک سفر طولانی با یک بار سنگین است. بگذار قدم‌هایت آرام و پیوسته باشد، تا نلغزی. به خود بیاموز که نقص و ناسازگاری در وجود موجودات فانی است و جایی برای شکایت و ناامیدی نیست. هنگامی که انگیزه‌های امید در قلبت صعود می‌کنند، انتهای روزهای سختی را که گذراندی به یادت می‌آورند. مدارا ریشهٔ آرامش ابدی است. به خشم دشمنانت بنگر. اگر تو تنها کسی هستی که پیروزی را می‌دانی ولی نمی‌دانی شکست چیست؛ وای بر تو چرا که این امر به تو آسیب می‌زند. اشتباه را به جای دیگران در خودت جستجو کن."

"قدرتمندترین فرد در زندگی کسی است که معنی صبر را درک کند. صبر یعنی مهار کردن احساسات. هفت نوع احساس وجود دارد:شادی، خشم، اضطراب، عشق، اندوه، ترس و نفرت و اگر فردی تسلیم این احساسات نشد می‌تواند صبور باشد. من قویترین انسان نیستم اما صبوری را مدت‌هاست شناخته‌ام و تمرین کرده‌ام و اگر نسل‌های بعد تمایل داشته باشند مانند من زندگی کنند می‌بایست صبر را فرا بگیرند."

او ادعا کرده است که در۹۰ نبرد، به عنوان جنگجو یا فرمانده، حضور داشته است.

او به مهارت‌های رزمی کنجوتسو علاقه‌مند بود و از پشتیبان مدرسه شمشیرزنی «یاگو شینکاگه ریو» حمایت می‌کرد و همچنین معلم خصوصی شمشیرزنی داشت.

فرزندان و وارثان[ویرایش]

او ۱۹ زن (دایمی و موقت) داشت که از آن‌ها صاحب ۱۱ پسر و ۵ دختر شد.۱۱ پسر ایه‌یاسو عبارت بودند از:

(در لیست بالا دو پسری که نام خانوادگی ندارند قبل از رسیدن به بزرگسالی درگذشتند)

دخترانش کامه هیمه، توکو هیمه، فوری هیمه ، ماتسو هیمه و ایچی هیمه بودند. او به پرورش کودکان خود توجه داشت و سه نفر از آن‌ها،(یورینوبو، یوشینائو و یوریفوسا) را به عنوان دایمیوهای قلمروی کیشو، ولایت اواری و قلمروی میتو برگزید.

پس از این که پسر و جانشین ایه‌یاسو، بنام توکوگاوا هیده‌تادا شوگون شد با اوایو از خاندان اودا ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام‌های توکوگاوا ایه‌میتسو و توکوگاوا تاداناگا شد. او همچنین دو دختر داشت که یکی از آن‌ها سن هیمه دو بار ازدواج کرد. دختر دیگرش توکوگاوا ماساکو با امپراتور گومیزونو که از خاندان فوجیوارا بود ازدواج کرد.

دوران حکمرانی ایه‌یاسو[ویرایش]

ایه‌یاسو چه به عنوان شوگون و چه به عنوان اوگوشو در دوره کیچو (۱۵۹۶-(۱۶۱۵) حکمرانی کرده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]