اودا نوبوناگا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اودا نوبوناگا
織田信長
Odanobunaga.jpg
محل تولد ولایت اُواری در ژاپن
تاریخ تولد ۲۳ ژوئن ۱۵۳۴ (میلادی)
محل مرگ معبد هوننو، کیوتو
تاریخ مرگ ۲۱ ژوئن ۱۵۸۲ میلادی (۴۷ سال)
تابعیت ژاپنی
طول خدمت از ۱۵۵۱ (میلادی) تا ۱۵۸۲ (میلادی)
درجه دایمیو (امیر) ولایت اُواری
عملیات‌های مهم محاصره معبد انریاکو (آتش زدن کوه هیئی) (۱۵۷۱)
همسر سِی‌شیتسو (همسر اصلی): نوهیمه
سُوکُوشیتسو (همسران غیراصلی): ایکوما کیتسونو و غیره
فرزندان اودا نوبوتادا، اودا نوبوکاتسو، اودا نوبوتاکا، اودا نوبوکاتسو، هاشیبا هیده‌کاتسو (به فرزند خواندگی تویوتومی هیده‌یوشی درآمد) و غیره ۲۲ فرزند (۱۲ فرزند پسر و ۱۰ فرزند دختر)
والدین اودا نوبوهیده (پدر)، تسوچیدا گوزن (مادر)

اُودا نوبوناگا (نام رسمی) (به ژاپنی: 織田 信長 Oda Nobunagaاُودا کیپوشی (نام از زمان تولد تا زمان بلوغ)، اُودا سابورونوبوناگا (از ۱۳ سالگی تا ۱۹ سالگی)، اُودا دانجونوجو (از ۱۹ تا ۲۰ سالگی)، اُودا کاسوسانوسوکه نوبوناگا (از ۲۰ تا ۳۴ سالگی)، (بیست‌وسوم ژوئن ۱۵۳۴- بیست‌ویکم ژوئن ۱۵۸۲)، دایمیو (امیر) ولایت اُواری و یکی از سه متحدکنندهٔ ژاپن در اواخر قرن شانزدهم بود. او عمر خود را در کشورگشایی سپری کرد و در نهایت بر یک‌سوم دایمیوهای ژاپن پیروز شد تا اینکه در سال ۱۵۸۲ درگذشت. جانشین او تویوتومی هیده‌یوشی، که حامی وفادار نوبوناگا بود، سرانجام به اولین کسی تبدیل شد که پس از جنگ اونین بر تمام خاک ژاپن حکم راند.

وضعیت زمانه[ویرایش]

جستار وابسته: تاریخ ژاپن

دوره سنگوکو (۱۵۶۸–۱۴۶۷ میلادی) یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن از میانه‌های قرن پانزدهم تا آغاز قرن هفدهم به درازا کشید. در این دوره گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج یافت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست بوده اما در جنگیدن مهارت داشتند، با پیروزی در نبردها، موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه شدند. بدین ترتیب بسیاری از شوگو‌ها یا فرمانداران محلی برانداخته شده و جای خود را به دایمیوهای پرقدرت دورهٔ سنگوکو (امیران محلی) دادند. دایمیوهای سنگوکو هرکدام با برپایی جنگ‌ها، تلاش می‌کردند وسعت منطقه تحت نفوذ خود را افزایش دهند. هدف نهایی آنها یکپارچه کردن ژاپن، براندازی شوگون‌سالاری آشیکاگا و نشستن برجای این خاندان بود.[۱] دورهٔ پایانی سنگوکو، آزوچی–مومویاما (۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰ میلادی) نامیده می‌شود. در این دوره پایهٔ وحدت ملی در ژاپن بنیان گذاشته شد. ابتدا اودا نوبوناگا کوشید تا از لحاظ سیاسی کشور را یکپارچه کند و بر یک‌سوم کشور تسلط یافت. سپس جانشین او تویوتومی هیده‌یوشی زبده‌ترین ژنرال ارتش وی، به آرزوی او جامهٔ عمل پوشاند و تمام کشور را متحد کرد.[۲] عنوان دوره آزوچی–مومویاما از نام قلعه‌های آزوچی (متعلق به اودا نوبوناگا)، و مومویاما (نام دیگر قلعه فوشیمی) (متعلق به تویوتومی هیده‌یوشی) گرفته شده‌است.[۳]

پیشینه خانوادگی[ویرایش]

زادگاه اصلی خاندان اودا در ولایت اچیزن (امروزه استان فوکوئی، بخش نیو، شهر فوکوئی) و معبد تسوروگی (نام دیگر اودا میوجین) بوده‌است. نسب این خاندان به خاندان فوجی‌وارا و پس از آن به خاندان تایرا نیز نسبت داده شده‌است که مورد تأیید محققان نیست. خاندان اودا در ولایت اچیزن به عنوان معاون فرماندار در خدمت خاندان شیبا بودند. سپس خاندان اودا به ولایت اُواری مهاجرت کرده و از دوره موروماچی همچنان به عنوان معاون فرماندار ولایت اُواری مشغول به کار بودند. پس از جنگ اونین ولایت اُواری به دو قسمت بالایی و پایینی که هر کدام دارای چهار بخش بود، تقسیم می‌شود. از این پس در قسمت بالایی یک شعبه از خاندان اودا بنام «خاندان ایواکورا اودا (ایسه نو کامی)» در قلعه ایواکورا مقیم شدند و در قسمت پایینی ولایت شعبه دیگری از این خاندان بنام «کیوسو اودا (یاماتو نو کامی)» در قلعه کیوسو اقامت گزیدند و هر یک جداگانه به عنوان معاون فرماندار منصوب شدند.

پدر و پدربزرگ اودا نوبوناگا متعلق به یکی از سه خاندان مالک و ثروتمندی بودند که به عنوان ملازم به خاندان کیوسواودا یا معاون فرماندار چهار بخش زیرین ولایت خدمت می‌کردند. این سه خاندان که به عنوان سه بوگیوی کیوسو شناخته می‌شوند، عبارت بودند از:

  • «دانجو نو جو» (خاندان شوباتا اودا‏): در قلعه شوباتا مقیم بودند و اودا نوبوهیده پدر اودا نوبوناگا رهبر این شعبه از خاندان اودا بود.
در قسمت جنوب شرقی نقشه، سه منطقه ولایت توتومی، ولایت سوروگا و ولایت میکاوا متعلق به خاندان ایماگاوا با رنگ بنفش و ولایت اُواری متعلق به خاندان اودا با رنگ قرمز مشخص شده‌است.

بعد از جنگ اونین از چهار بخش پایینی ولایت اُواری دو بخش آن به تملک یک شاخه از خاندان آشیکاگا درآمده بود. پدر و پدربزرگ نوبوناگا توانستند این دو بخش را به تملک خویش دربیاورند و با در اختیار گرفتن شهر تسوشیما و معبد تسوشیما از نظر ثروت در بالاترین مرتبه در ولایت اُواری قرار بگیرند.[۵] نوبوهیده قصد یکپارچه کردن ولایت اُواری و گسترش منطقه خود را داشت و برای رسیدن به این منظور از سه جبهه وارد جنگ شد. نخست چندین بار با معاون فرماندار اُواری و صاحب قلعه کیوسو اودا تاتسوکاتسو درگیر شد. از طرف دیگر چندین بار به ولایت مجاور ولایت مینو حمله کرد که دایمیوی آن سایتو دوسان، توانست با هجوم او مقابله کند و زمین‌هایی که وی تصاحب کرده بود را باز پس بگیرد. جبهه سوم خاندان ایماگاوا بود. منطقه اصلی خاندان ایماگاوا ولایت توتومی و ولایت سوروگا بود اما در این زمان دایمیوی ولایت میکاوا (پدر توکوگاوا ایه‌یاسو) بسیار ضعیف شده بود و خاندان ایماگاوا توانسته بود ولایت میکاوا را نیز تحت کنترل خود در بیاورد و به این ترتیب با ولایت اُواری همسایه شود. نوبوهیده توانست یک قلعه متعلق به خاندان ایماگاوا بنام قلعه ناگویا واقع در غرب ولایت میکاوا را تصرف کند. برای جلوگیری از پیشرفت خاندان ایماگاوا ابتدا خود از قلعه شوباتا به این قلعه نقل مکان کرد و سپس در سال ۱۵۳۹ قلعه دیگری در نزدیکی آن بنام قلعه فوروواتاری ساخت و محل سکونت جدید خود قرار داد. نوبوهیده از آنجائیکه جنگیدن در سه جبهه را مشکل یافت ترجیح داد با معاون فرماندار اُواری و دایمیوی ولایت مینو، سایتو دوسان صلح کند و برای تحکیم دوستی با ولایت مینو دختر دوسان را به ازدواج نوبوناگا درآورد.[۶]

اوایل زندگی[ویرایش]

اودا نوبوناگا در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۵۳۴ در قلعه شوباتا به دنیا آمد و دوران کودکی به نام کیپوشی[یادداشت ۲] خوانده می‌شد. نوبوناگا نخستین فرزند پسر مشروع اودا نوبوهیده بود. مادر وی تسوچیدا گوزن نام داشت. پدر نوبوناگا در هنگامی که فرزندش تنها ۵ سال داشت وی را از مادرش جدا کرد و به عنوان مالک قلعه ناگویا به همراه هیراته ماساهیده و سه مربی دیگر به نام‌های آئویاما نوبوماسا، هایاشی هیده‌سادا و نایتو شوسوکه جهت هدایت و پرورش وی را در این قلعه باقی گذاشته و خود به همراه دیگر اعضای خانواده به قلعه فوروواتاری نقل مکان کرد.[۷]

در دوران کودکی و اوایل سال‌های نوجوانی، وی به مفارقت و رفت‌وآمد با دیگر جوانان ولایتش، بدون هیچ گونه توجه‌ای به مقام و رتبهٔ اجتماعی خاندان خود شهرت دارد. وی همچنین اهمیتی به برازندگی پوشش و رفتارهای خود نمی‌داد. با شلواری کوتاه و بلوزی بدون آستین در شهر رفت و آمد می‌کرد و بدون اعتنا به دید و نگاه مردم در حین راه رفتن کیک برنج یا خرمالو می‌خورد. در مراسم عزاداری بودائیان مرسوم است که لباس مخصوص عزاداری پوشیده شود و شرکت‌کنندگان کمی عود پودر شده را مابین انگشت نشانه و شست گرفته و سپس آن را بر روی عودسوز می‌ریزند. نقل است که نوبوناگا در مراسم خاکسپاری پدرش با لباس همیشگی و نامناسبش دیرتر از مهمانان یک دفعه ظاهر شد و در جلوی چشم حیرت‌زده دیگران یک مشت از عود را برداشته و به طرف محراب مراسم عزاداری پرت کرد. نوبوناگا به همین سبب دوره نوجوانی و اوایل جوانی به عنوان «خُل اُواری» شهرت پیدا کرده بود.[۸]

در زمان وارد شدن سلاح گرم به ژاپن، او به سلاح گرم که به آن تانه‌گاشیما (تفنگ شمخال) گفته می‌شد، توجه و علاقه نشان داد. وی به شکار شاهین و شنا علاقه داشت و از ماه مارس تا ماه سپتامبر در رودخانه شنا می‌کرد و در یادگیری فنون اسب سواری و بکار بردن اسلحه بسیار دقیق و کوشا بود.[۹]

نخستین ازدواج[ویرایش]

در این نقشه ولایت اُواری با رنگ صورتی و ولایت مینو (منطقه متعلق به خاندان سایتو) با رنگ قرمز در سال ۱۵۴۸ میلادی نشان داده شده‌است. در این سال یک قرارداد سیاسی بین دو خاندان اودا و سایتو بسته شد.

در سال ۱۵۴۸ بدنبال بسته شدن یک قرارداد سیاسی مابین پدرش و دایمیوی ولایت مینو بنام سایتو دوسان، با نوهیمه سومین دختر دایمیوی مینو ازدواج کرد.[۱۰]

از جانشینی پدر تا متحد کردن اُواری[ویرایش]

در سال ۱۵۵۱ پس از فوت ناگهانی پدرش اودا نوبوهیده در سن ۴۲ سالگی جانشین او شد.[۱۱]

در سال ۱۵۵۳ هیراته ماساهیده که از کودکی نوبوناگا مسئول پرورش و تربیت او بود هاراکیری کرد و بنابر فرضیه‌ها این هارکیری در اعتراض یا احساس مسئولیت در برابر رفتارهای ناسنجیدهٔ نوبوناگا بوده‌است. خودکشی او سبب غم و اندوه شدید نوبوناگا شد و برای بزرگداشت استادش معبد سیشو را ساخت.[۱۲]

تسلط بر چهار بخش پایینی اُواری[ویرایش]

در سال ۱۵۵۵ نوبوناگا با اودا نوبوتومو ارباب و صاحب قلعه کیوسو درگیر شد. نوبوتومو بعد از مرگ پدر نوبوناگا به دو قلعه متعلق به نوبوناگا حمله کرده و این دو قلعه را تصاحب کرده بود. پاسخ نوبوناگا به این حمله به نبرد کایاتزو انجامید و سرانجام نوبوناگا توانست وی را شکست داده و خود ارباب قلعه کیوسو شود. به این ترتیب نوبوناگا فرمانروایی چهار بخش پایین اُواری را به دست آورد.

کشتن برادر[ویرایش]

در سال ۱۵۵۶ بر سر جانشینی پدر، برادر تنی نوبوناگا بنام اودا نوبویوکی با حمایت شیباتا کاتسوایه و هایاشی هیده‌سادا در برابر نوبوناگا شورش کردند. این شورش منجر به نبرد اینو شد و شورشیان در برابر نوبوناگا شکست خوردند، اما پس از مداخله مادر نوبوناگا (تسوچیدا گوزن)، شورشیان عفو شدند. با این حال، در سال ۱۵۵۷، نوبویوکی دوباره برای انجام شورش برنامه‌ریزی می‌کرد. نوبوناگا از این توطئه توسط شیباتا کاتسوایه مطلع شد، وی به دروغی خود را به بیماری زد. سپس هنگامی که برادرش در قلعه کیوسو به عیادت او آمد وی را به قتل رساند.

یکپارچه کردن اُواری[ویرایش]

در سال ۱۵۵۶ سایتو دوسان پدرزن نوبوناگا در نبرد ناگارا-گاوا در مقابل پسرش سایتو یوشیتاتسو قرار گرفت و در این جنگ کشته شد.

در سال ۱۴۵۸ نوبوناگا که بر ۴ بخش پایین ولایت اُواری حکمرانی می‌کرد. با اودا نوبوکاتا پسر ارشد اودا نوبویاسو در نبرد اوکینو درگیر شد. پدر اودا نوبوکاتا شوگودای (معاون فرماندار) چهار بخش بالایی ولایت اُواری و مادر وی دختر اودا نوبوسادا (پدربزرگ نوبوناگا) بود. نوبوکاتا بعد از اینکه پدرش برادر کوچکتر او را به جانشینی خود انتخاب کرد، پدر و برادرش را از قلعه ایواکورا راند و خود ارباب قلعه ایواکورا شد. وی ابتدا با سایتو یوشیتاتسو (برادرزن نوبوناگا) و حکمران جدید ولایت مینو متحد شد. اما در نبرد اوکینو از نوبوناگا شکست خورد. سال بعد ۱۴۵۹ قلعه ایواکورا که متعلق به وی بود توسط نیروهای نوبوناگا چندین ماه تحت محاصره قرار گرفت که وی را مجبور به تسلیم کرد. نوبوناگا با شکست وی توانست تمام ولایت اُواری را تحت تسلط خود دربیاورد.[۱۳]

بسوی قدرت[ویرایش]

نبرد اوکه‌هازاما[ویرایش]

در سال ۱۵۶۰ میلادی، در نبرد اوکه‌هازاما، ایماگاوا یوشیموتو را شکست داد و با این پیروزی ناگهان در سراسر ژاپن به شهرت رسید. پیروزی او از آن جهت غیر مترقبه بود که ایماگاوا یوشیموتو دایمیوی بزرگی بود که بر ولایت سوروگا، ولایت توتومی (در استان شیزوئوکای کنونی) و ولایت میکاوا (در قسمت شرق استان آیچی کنونی) فرمان می‌راند اما منطقه زیر سلطهٔ نوبوناگا تنها نیمی از ولایت اُواری (در قسمت غرب استان آیچی کنونی) بود. پس از آن نوبوناگا ولایت مینو را تصرف کرد و خاندان سایتو را برانداخت و به دنبال آن مناطق نزدیک به پایتخت را تحت تسلط خود درآورد.[۱۴]

اتحاد با توکوگاوا ایه‌یاسو و تاکدا شینگن[ویرایش]

در سال ۱۵۶۲ نوبوناگا در محل اقامتش در قلعه کیوسو قرارداد وحدتی به نام «اتحاد کیوسو» با توکوگاوا ایه‌یاسو امضا کرد.[۱۵] در این زمان نوبوناگا که خود را برای حمله به ولایت مینو آماده می‌کرد لازم دید که برای پیشگیری حمله از نواحی شمال شرقی اُورای با تاکدا شینگن امیر پرقدرت ولایت کای متحد شود. در جهت تحکیم این اتحاد دختر خواهر نوبوناگا ریوشو این به عنوان همسر اصلی پسر شینگن تاکدا کاتسویوری عروس خاندان تاکدا شد. همچنین ششمین دختر شینگن بنام ماتسوهیمه نیز که تنها ۷ سال داشت به نامزدی پسر ارشد نوبوناگا اودا نوبوتادا که ۱۱ سال داشت درآمد اما قرار بر آن شد دختر شینگن تا رسیدن به سن بلوغ در خاندان تاکدا باقی بماند.[۱۶][یادداشت ۳]

تصرف ولایت مینو[ویرایش]

در سال ۱۵۶۱ سایتو یوشیتاتسو (برادرزن نوبوناگا) درگذشت و پسرش سایتو تاتسواوکی جانشین وی شد. پس از آنکه نوبوناگا و خاندان ماتسودایرا (توکوگاوا ایه‌یاسو) توانستند با اتحاد با یکدیگر در نبرد اوکه‌هازاما، خاندان ایماگاوا را شکست بدهند، نوبوناگا در موقعیت امن‌تر و قوی تری قرار گرفت و تمرکز خود را به همسایه شمالی خود، خاندان سایتو معطوف کرد. نوبوناگا بهانهٔ حمله را انتقام قتل پدر زنش از نوه و وارثِ قاتل او اعلام کرد و به ولایت مینو حمله کرد. در سال ۱۵۶۷ میلادی نیروهای نوبوناگا به هدف نابودی سایتو تاتسواوکی به محاصره قلعه اینابایاما دست زدند که در نهایت موجب سقوط قلعه و تصرف ولایت مینو شد. بدین ترتیب نوبوناگا به دایمیوی دو ولایت اُواری و مینو تبدیل شد.

به سوی سلطه بر ژاپن[ویرایش]

وضعیت پایتخت[ویرایش]

در کیوتو قدرت اصلی در دست خاندان میوشی و رهبر آن میوشی ناگایوشی بود وی به هدف متحد کردن ژاپن رژیمی را بوجود آورده بود که بعدها نوبوناگا با متحد کردن ولایت‌های مختلف توانست آن را توسعه دهد. ناگایوشی یه قدری قدرت گرفته بود که توانست ۱۱ ولایت را تصرف کند. این در حالی بود که دایمیوی پرقدرتی مانند تاکدا شینگن در همان زمان تنها صاحب دو ولایت بود. ناگایوشی توانسته بود شوگون سیزدهم آشیکاگا یوشی‌ترو را دست نشاندهٔ خود کند.

پس از مرگ ناگایوشی در سال ۱۵۶۴، خاندان میوشی رهبری میوشی یوشیتسوگو پسرخواندهٔ وی را پذیرفت. با این حال، از آنجا که یوشیتسوگو جوان بود، امور خاندان، توسط سه نفر که عبارت بودند از ایواناری تومومیچی، میوشی ناگایاسو و میوشی سوی و به سه ژنرال میوشی شهرت دارند، اداره می‌شد.

شوگون سیزدهم آشیکاگا یوشی‌ترو، که به صورت عروسک خیمه شب بازی ناگایوشی درآمده بود پس از مرگ وی فرصت را مناسب دید و به تقویت قدرت شوگون سالاری پرداخت. وی با تاکدا شینگن، اوئسوگی کنشین و آساکورا یوشی‌کاگه و سایر دایمیوها بطور پنهانی تماس برقرار کرد و از آنها خواست که به پایتخت بیایند. سه ژنرال میوشی چنین اقداماتی را خطرناک یافتند و در روز ۱۹ مه ۱۵۶۵ کودتایی را ترتیب داده و یوشی‌ترو را در محل اقامت وی در قلعه نیجو در طی کودتای حادثه ایروکو به قتل رساندند. سه سال بعد از این واقعه در سال ۱۵۶۸ خاندان میوشی پسر عموی شوگون سیزدهم بنام آشیکاگا یوشی‌هیده را به عنوان شوگون چهاردهم به منصب رساندند.

تسخیر پایتخت[ویرایش]

در ۱۵۶۸ میلادی، برادر کوچکتر شوگون سیزدهم، آشی‌کاگا یوشی‌آکی از نوبوناگا درخواست کرد که به کیوتو لشکرکشی کند. یوشی‌آکی برادر شوگون سیزدهم آشی‌کاگا یوشی‌ترو (زمان حکمرانی ۱۵۶۵–۱۵۴۶) بود که به قتل رسیده بود. او می‌خواست که انتقام خون برادرش را از قاتلان وی و همچنین شوگون چهاردهم آشی‌کاگا یوشی‌هیده بگیرد. نوبوناگا توافق کرد که یوشی‌آکی را به عنوان شوگون جدید منصوب کند تا بتواند از این فرصت برای ورود به کیوتو، استفاده کند. مانع بر سر راه او در جنوب و ولایت اومی بود که به دست خاندان روکّاکو اداره می‌شد. بزرگ این خاندان روکاکو یوشی‌کاتا بود که حاضر به رسمیت شناختن آشی‌کاگا یوشی‌آکی به عنوان شوگون نشد و آماده برای جنگ بود. در پاسخ، نوبوناگا بسرعت یک حمله سریع را تدارک دید و خاندان روکّاکو را از قلعه‌های خود بیرون راند.

در مدت زمان کوتاهی پس از آن، نوبوناگا به کیوتو رسید و خاندان میوشی را از آن شهر اخراج کرد. او یوشی‌آکی را به عنوان شوگون پانزدهم به منصب رساند. نوبوناگا منصب کانری را برای خود نپذیرفت و بالاخره شروع به محدود کردن قدرت شوگون کرد. نوبوناگا در آغاز سال ۱۵۷۰ فرمانی با ۵ ماده به شوگون نوشت که اعمال شوگون را تحت کنترل نوبوناگا در میاورد.

نخستین محاصره[ویرایش]

نقشهٔ ژاپن و مناطق حکمرانی دایمیوهای ژاپن در سال ۱۵۷۰ میلادی، در زمان نبرد آنه‌گاوا
قلمروی خاندان هوجو (توکیو کنونی)
قلمروی خاندان تاکدا (استان یاماناشی کنونی)
قلمروی خاندان اوئسوگی (استان نیگاتا کنونی)
قلمروی خاندان آساکورا (استان فوکوئی کنونی)[۱۷]
قلمروی خاندان آزای (استان شیگا کنونی)
قلمروی خاندان توکوگاوا (از راست به چپ شامل دو ولایت توتومی و میکاوا قسمتی از استان آیچی و استان شیزوئوکاکنونی)
قلمروی خاندان اودا (پایتخت آن دوران کیوتو را دربرگرفته‌است)
قلمروی خاندان میوشی منطقه‌ای سه قسمتی به رنگ بنفش (استان توکوشیما کنونی)
قلمروی خاندان موری دایمیوی منطقهٔ بزرگی به رنگ زرد (استان هیروشیما و استان ناگازاکی، استان یاماگوچی، استان اوکایاما کنونی)

در ماه آوریل سال ۱۵۷۰ نوبوناگا از تمامی دایمیوهای اطراف پایتخت درخواست کرد که به منظور ادای احترام به امپراتور و شوگون در پایتخت حضور یابند. در واقع نوبوناگا به وسیله قرار دادن امپراتور و شوگون می‌خواست دریابد که چه کسانی از امر وی سرپیچی می‌کنند و بدین وسیله دوست را از دشمن تفکیک دهد. تنها کسی که به دعوت وی پاسخ نداد آساکورا یوشی‌کاگه دایمیوی ولایت اچیزن بود. خاندان آساکورا همواره با خاندان آشیکاگا روابط دوستانه‌ای داشتند و شوگون قبل از اینکه از نوبوناگا درخواست لشکرکشی به پایتخت کند از آساکورا یوشی‌کاگه درخواست کمک کرده بود اما یوشی‌کاگه به علت درگیری در جنگ‌های داخلی فرصت یاری رساندن به شوگون را نداشت. نوبوناگا نگران بود که یوشی‌کاگه با شوگون جدید متحد شده و بر علیه وی اقدام کنند به همین جهت به سرعت حمله به قلمرو خاندان آساکورا در ولایت اچیزن (شمال استان فوکوئی کنونی) را آغاز کرد. در این حمله سپاه توکوگاوا ایه‌یاسو نیز با سپاه وی همراه بود. اودا در ۲۶ آوریل توانست یکی از قلعه‌های مهم متعلق به خاندان آساکورا بنام قلعه کانگاساکی در ساحل دریای ژاپن و در مرز ولایت اچیزن و ولایت واکاسا را در طی محاصره کانگاساکی (۱۵۷۰) متصرف شود.[۱۸]

سپس نوبوناگا به قصد تصرف قلعه اصلی این خاندان قلعه ایچیجودانی سپاهش را به حرکت درآورد و مسیری را که انتخاب کرده بود از قلمروی خاندان آزای، ولایت اومی می‌گذشت. نوبوناگا با به عقد درآوردن خواهرش اوایچی با آزای ناگاماسا (دایمیوی ولایت اومی) با این ولایت روابط سیاسی برقرار کرده بود. از طرف دیگر خاندان آزای با خاندان آساکورا از قدیم روابطی عمیق داشتند و با هم پیمان بسته بودند.[۱۹] در حین حرکت به نوبوناگا اطلاع رساندند که آزای ناگاماسا به وی خیانت کرده و به یاری خاندان آساکورا شتافته و به قصد حمله به نوبوناگا سپاهش را به حرکت درآورده است. از سوی دیگر یک سپاه نیز از ولایت واکاسا به دستور موتو توموماسو که از ملازم خاندان تاکدا بود، حمله به سپاه نوبوناگا را آغاز کرد. بدین صورت نوبوناگا از طرف غرب و شرق و جنوب مورد محاصره قرار گرفت (در سمت شمال وی دریا بود). در این هنگام نوبوناگا که نگران شکست و عواقب آن سقوط پایتخت به دست سپاه مشترک آزای-آساکورا بود، درست به اقدام عجیبی زد. بدین ترتیب که خود به همراه چندین سپاهی دیگر از منطقه بطور پنهانی عقب‌نشینی کرد و تویوتومی هیده‌یوشی و ایه‌یاسو را در منطقه باقی گذاشت. پس از آن خود را به پایتخت رسانده و به تجدید قوا و جمع‌آوری سپاه پرداخت.[۲۰]

در ۶ مه ابتدا یک سپاه برای حمله به موتو توموماسو به ولایت واکاسا فرستاد و قلعه وی را متصرف شد. سپس خود در روز ۱۹ ماه جون به قصد نبرد با خاندان آزای حرکت کرد و در روز ۲۲ همان ماه سپاه مشترک اودا-توکوگاوا توانست در نبرد آنه‌گاوا سپاه مشترک آزای-آساکورا را سخت شکست دهد و قلعه اصلی خاندان آزای بنام قلعه اودانی را محاصره کند. در حین محاصره نوبوناگا مجبور شد تا برای جنگ با باقیمانده خاندان میوشی به سمت ولایت ستسو (غرب استان اوساکای امروزی) حرکت کند.[۲۱]

در ۱۶ سپتامبر ۱۵۷۰ سپاه خاندان آساکورا به همراه بخشی از سپاه خاندان آزای به قلعه ای که توسط نوبوناگا در غرب دریاچه بیوا ساخته شده بود در طی نبرد شیگا حمله کردند. این قلعه توسط ژنرال ارشد نوبوناگا بنام موری یوشی‌ناری و برادر نوبوناگا اودا نوبوهارو محافظت می‌شد. این قلعه سقوط کرد و در پی آن مدافعان قلعه به همراه برادر و ژنرال ارشد نوبوناگا همگی کشته شدند. با شنیدن این خبر در روز ۲۳ همان ماه نوبوناگا به سمت منطقه حرکت کرده و سپاه آساکورا-آزای از محل گریختند و خود را به پایین کوه هیئی رساندند. در بالای این کوه معبد انریاکو قرار داشت و توسط سپاه مسلح و قدرتمندی محافظت می‌شد. نوبوناگا به رهبران معابد کوه هیئی پیغام داد که «یا از من طرفداری کنید یا میانه را برگزینید در غیر اینصورت کوه را به آتش می‌کشد.» اقامت سپاه ۳۰۰۰۰ نفری آساکورا-آزای در کوه هیئی ۲ ماه ادامه داشت. در روز ۲۱ دسامبر برادر دیگر نوبوناگا بنام اودا نوبواوکی توسط شورشیان بودایی ناگاشیما کشته شد و نوبوناگا خود را مجبور یافت که با این شورشیان نیز بجنگد. از طرفی دیگر زمستان نزدیک بود و تهیه غذا برای ۳۰۰۰۰ نفر سپاهی در طولانی مدت مشکل بود و با بارش برف برگشت سپاه به ولایت اچیزن بسیار دشوار بود از این رو آساکورا یوشی‌کاگه که بیم نابودی کامل سپاهش را می‌داد با بارش اولین برف در ۱۴ دسامبر از امپراتور اوگیماچی ( ۱۵۱۷-۱۵۸۶) درخواست کرد که واسطهٔ صلح بین وی و نوبوناگا شود. در این زمان نوبوناگا نیز صلح را به صلاح خود می‌دید. بعد از قرارداد صلح سپاه آساکورا کوه هیئی را ترک کرد و به ولایت خود بازگشت.

محاصره کوه هیئی[ویرایش]

از آغاز سال ۱۵۷۱ نوبوناگا حمله به جبههٔ مشترکی که بر ضد او تشکیل شده بود را آغاز کرد. در ۲۹ سپتامبر دستور آتش زدن کوه هیئی را صادر کرد. در حمله سپاه نوبوناگا هر چه معبد در پایین این کوه قرار داشت سوزانده شد و در حدود ۳۰۰۰–۴۰۰۰ نفر از راهبان و ساکنان این کوه از زن و مرد و پیر و جوان سربریده شدند.[۲۲]

دومین محاصره[ویرایش]

آشی‌کاگا یوشی‌آکی از اینکه دست نشانده نوبوناگا بود راضی نبود و مخفیانه با دایمیوهای مناطق مختلف در ارتباط بود تا بتواند یک اتحاد بر ضد نوبوناگا تشکیل دهد. گروه‌هایی که به این ترتیب برای نابودی نوبوناگا به دعوت او پاسخ دادند عبارت بودند از: رهبران مذهبی از جمله رهبر معبد انریاکو در کوه هیئی و رهبر معبد هونگان و دیگران و همچنین سه ژنرال میوشی، خاندان آساکورا و خاندان هم پیمان با آن خاندان آزای و همچنین ماتسوناگا هیساهیده که در این زمان به خدمت نوبوناگا درآمده بود. درگیری نوبوناگا و واقعه آتش زدن کوه هیئی موجب خشم تاکدا شینگن که یک بودایی مؤمن بود شد و وی آماده حمله به نوبوناگا و متحدش ایه‌یاسو شد. شینگن اتحاد با نوبوناگا را فسخ کرده و اتحاد کوسو را که مابین وی و خاندان هوجو بود را دوباره برقرار کرد. بدین ترتیب دومین محاصره نوبوناگا شکل گرفت و تنها یک متحد یعنی ایه‌یاسو برای وی باقی مانده بود و تمامی ولایت‌های اطراف به صف دشمنان وی پیوستند. در سال ۱۵۷۲ نوبوناگا با خاندان اوئسوگی که در حال جنگ با شینگن بود، پیمان اتحاد بست.[۲۳]

نابودی خاندان آساکورا و آزای[ویرایش]

در ۳۰ ژوئیه سال ۱۵۷۳ میلادی مابین نوبوناگا، قلعه اودانی متعلق به آزای ناگاماسا را محاصره کرد. این محاصره به شکست ناگاماسا، شوهر خواهر نوبوناگا منجر شد. ناگاماسا به همراه پسرش هاراکیری کرد اما سه فرزند دختر او به همراه همسرش اوایچی در پناه نوبوناگا قرار گرفتند.

پس از محاصره اودانی که به نابودی خانادان آزای منجر شد، در ۱۶ سپتامبر ۱۵۷۳ قلعه ایچیجودانی که به آساکورا یوشیکاگه تعلق داشت مورد حمله سپاه نوبوناگا قرار گرفت. یوشیکاگه در این محاصره از نوبوناگا شکست خورد و مجبور به هاراکیری شد.

نبرد با خاندان تاکدا[ویرایش]

یکی از قوی‌ترین حاکمان بر ضد نوبوناگا، تاکدا شینگن بود. در اکتبر ۱۵۷۱، تاکدا شینگن که حالا متحد خاندان هوجو شده بود، تصمیم گرفت به پایتخت، که مقر نوبوناگا بود، حمله کند. برای این حمله نخست لازم بود از قلمروی ایه‌یاسو بگذرد.[۲۴]

به همین جهت شینگن به قلمروی ایه‌یاسو در ولایت توتومی حمله برد. ایه‌یاسو نیز از اودا نوبوناگا درخواست کمک کرد و او نیز ۳۰۰۰ سرباز برای او فرستاد. در اوایل ۱۵۷۳ نبرد میکاتاگاهارا میان دو ارتش درگرفت و ارتش تاکدا تحت رهبری زیرکانه شینگن، نیروهای ایه‌یاسو را در هم کوبید. این بزرگترین شکست جنگی در زندگی ایه‌یاسو بود. مدت کوتاهی پس از این نبرد، شینگن در ۱۳ مه ۱۵۷۳ به سبب بیماری در گذشت و نیروهای او مجبور به عقب‌نشینی شدند. پس از او پسرش تاکدا کاتسویوری که نسبت به پدرش از توانایی کمتری برخوردار بود، به ریاست خاندان رسید.[۲۵]

مرگ شینگن برای نوبوناگا فرصت خوبی بود چرا که او پس از آن توانست روی شکست دادن شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی که آشکارا خصومت خود را اعلام کرده بود، تمرکز کند. نوبوناگا قادر شد نیروهای یوشی‌آکی را شکست دهد و او را به تبعید بفرستد. بدین ترتیب او بعد از حدود ۲۴۰ سال به حکمرانی شوگون‌سالاری آشی‌کاگا پایان داد.[۲۶]

در سال ۱۵۷۵ پسر شینگن، کاتسویوری با حدود ۱۵٬۰۰۰ سرباز، قلعه ناگاشینو متعلق به خاندان توکوگاوا را طی نبرد ناگاشینو محاصره کرد. با اتمام مواد غذایی در داخل قلعه، ایه‌یاسو بالاخره از اودا نوبوناگا تقاضای کمک کرد. نوبوناگا با سپاه بزرگی به یاری او شتافت و در دشت نزدیک به قلعه ناگاشینو تعداد زیادی حصار چوبی درست کرد. سپس سربازان او به نیروهای کاتسویوری که قلعه را در محاصره داشتند، حمله کردند و به سوی دشت گریختند و در پشت حصارها جای گرفتند. افراد نوبوناگا، وقتی سربازان کاتسویوری که به تعقیب آنها برآمده بودند به محل رسیدند، تیراندازی با تفنگ را آغاز کرده و تلفات بسیار سنگینی به سپاه کاتسویوری وارد کردند. در این حمله تنها ۳۰۰۰ نفر از سپاه کاتسویوری زنده باقی ماندند. تاکدا کاتسویوری از این نبرد جان سالم به‌دربرد و به سمت ولایت کای عقب‌نشینی کرد. پس از این نبرد بود که اهمیت به‌کارگیری تفنگ به عنوان یک سلاح جدید مشخص شد.[۲۷]

پایان نبرد با تاکدا در سال ۱۵۸۲ رقم خورد هنگامی که نیروهای سه‌گانهٔ متحد اودا-توکوگاوا-هوجو به ولایت کای حمله بردند و آنجا را تصرف کردند. تاکدا کاتسویوری و پسر ارشدش تاکدا نوبوکاتسو در نبرد تنموکوزان شکست خوردند و اقدام به هاراکیری کردند. ولایت کای نیز به تملک نوبوناگا درآمد.[۲۸]


محاصره‌های ناگاشیما[ویرایش]

در سال ۱۵۷۲ میلادی نیز که او در کار مستقر کردن قدرت بی‌منازع خود در ژاپن بود، به پایگاه بودایی در ناگاشیما حمله کرد. گفته می‌شود که در پایان این حمله در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر در آتش سوختند. پس از این حملات نوبوناگا حوزه‌های بودایی در معابد خود محصور و گوشه‌گیر شدند.[۲۹]

نبردهای ایشی‌یاما هونگان[ویرایش]

نبردهای ایشی‌یاما هونگان به مجموعه نبردهای ۱۰ ساله‌ای گفته می‌شود که از ۱۱ اکتبر ۱۵۷۰ تا ۱۰ اوت ۱۵۸۰ مابین نیروهای معبد ایشی‌یاما هونگانِ معبد اصلی شین بودیسم و اودا نوبوناگا درگرفت.

سومین محاصره[ویرایش]

در سال ۱۵۷۶ شوگون آشیکاگا یوشی‌آکی که توسط نوبوناگا از قدرت کنار گذاشته شده بود با ارتباط برقرار کردن با خاندان موری دوباره بر ضد نوبوناگا قیام کرد.[۳۰]

مرگ[ویرایش]

نوبوناگا با پوشش سفید به تصویر درآمده است.

در ۱۵۸۲، نوبوناگا که در بالاترین موقعیت قدرت خود قرار داشت، برای قدردانی از دوستی پایدار ایه‌یاسو او را به قصر تازه ساخته شده خود قلعه آزوچی دعوت کرد. نوبوناگا یکی از ژنرال‌های ارشد خود به نام آکچی میتسوهیده را مسئول پذیرایی از ایه‌یاسو قرار داده بود. در همین هنگام تویوتومی هیده‌یوشی که برای جنگ با خاندان موری رهسپار جنوب ژاپن شده بود، از سرور خود نوبوناگا تقاضای اعزام نیروی کمکی کرد. نوبوناگا تصمیم گرفت ابتدا آکچی میتسوهیده را به همراه سپاه به منطقه بفرستد و سپس خود نیز به آنها ملحق شود. او از مهمان خود ایه‌یاسو خواست به گشت‌وگذار در کیوتو و شهرهای نزدیک بپردازد. نوبوناگا با تعداد اندکی از همراهان در طی مسیر برای استراحت در معبد هوننو در کیوتو توقف کردند. نیمه شب ژنرال ارشد او آکچی میتسوهیده به معبد حمله کرد و آنجا را به آتش کشید. نوبوناگا در داخل معبد دست به عمل آئینی سپوکو زد و جان خود را گرفت. پسر ارشد او نیز پس از شکست در برابر حمله میتسوهیده در قلعه نیجو دست به هاراکیری زد.[۳۱] دلایل این کودتا روشن نیست و تا به امروز فرضیه‌های بسیاری در مورد انگیزه کودتای میتسوهیده مطرح شده‌است. بنابر یکی از این فرضیه‌ها آکچی میتسوهیده که مسئول پذیرایی از ایه‌یاسو بوده برای ضیافت از بهترین مراکز ماهیگیری کیوتو انواع گوناگون ماهی را تهیه کرده بود اما بوی ناخوشایند یکی از ماهی‌های بکار رفته در غذا موجب خشم شدید نوبوناگا نسبت به میتسوهیده شده و خشونت رفتاری نوبوناگا نسبت به وی در همان ضیافت کینه میتسوهیده را برانگیخته است.[۳۲]

خانواده[ویرایش]

قلمروی اودا در سال ۱۵۶۰ با رنگ آبی و در سال ۱۵۸۲ با رنگ خاکستری و مناطق مخالف او با رنگ قرمز مشخص شده‌است.

زندگی شخصی[ویرایش]

پرتره اودا نوبوناگا از نقاش یسوعی جووانی نیکولا، ۱۵۸۳–۱۵۹۰.

در دوران سنگوکو افزودن به تعداد فرزندان یک نوع وظیفه و کار برای دایمیوها به حساب می‌آمد. نیاز به جانشین و همچنین پیوند با دایمیوهای دیگر از طریق پیمان‌های زناشویی و بوجود آوردن فرزندی که دارای خون مشترک دو خاندان باشد از سیاست‌های رایج آن دوران بود. هر چند به تابعیت از آن احتمال درگیری‌های مرسوم بر سر جانشینی نیز بیشتر می‌شد. نوبوناگا دارای ۲۲ فرزند بود که حتی در مقایسه با دیگر دایمیوهای پرفرزند آن دوران نیز تعداد بسیار فرزندانش به چشم می‌آید. پدر نوبوناگا اودا نوبوهیده نیز دارای ۲۴ فرزند بود. تعداد زیاد خواهر و برادران نوبوناگا نشان از ثروت خانوادهٔ او و توان مالی پدرش برای نگهداری از زنان متعددش را دارد. به غیر از داشتن زن اصلی و زنان غیراصلی نوبوناگا با برخی از مردانی که در خدمت او بودند نیز در رابطه بود که دو تن از کوشوهای او (منشی سامورایی) به نام‌های موری رانمارو و مائدا توشی‌ایه به عنوان شریک جنسی او شناخته شده‌اند.[۳۳]

در فرهنگ عامه[ویرایش]

شخصیت نوبوناگا در بسیاری از انیمه‌ها، مانگاها، بازی‌های ویدئویی و فیلم‌های سینمایی به تصویر کشیده شده‌است. شخصیت او در فرهنگ عامه بیشتر به عنوان فردی فاسد یا حتی شیطانی نشان داده می‌شود، هر چند در برخی از موارد تصویر مثبت‌تری از او نیز به چشم می‌خورد.

آثار مربوط[ویرایش]

کتاب
فیلم سینمایی
فیلم‌های تلویزیونی
پویانمایی
بازی‌های کامپیوتری
بازی‌های ویدئویی

سالشماری رویدادها[ویرایش]

سال
رویداد
۱۵۳۴ به عنوان نخستین پسر مشروع اودا نوبوهیده از همسر اصلی‌اش تسوچیدا گوزن در ولایت اُواری به دنیا آمد. نام «کیپوشی» بر او گذاشته شد.
۱۵۳۷ در سن ۵ سالگی، پدرش اربابی قلعه ناگویا (ولایت اُواری) را به او سپرد و خود به همراه مادر نوبوناگا به قلعه فوروواتاری نقل مکان کردند.
۱۵۴۶ تغییر نام کودکی، به «سابورونوبوناگا»، پس از رسیدن به سن بلوغ
۱۵۴۷ شرکت برای نخستین بار در نبردی در ولایت میکاوا در مصاف با خاندان ایماگاوا
۱۵۴۸ ازدواج با نوهیمه سومین دختر سایتو دوسان، دایمیوی ولایت مینو
۱۵۵۱ به جای پدر اودا نوبوهیده که به علت بیماری درگذشته بود، رهبر خاندان اودا شد.
۱۵۵۲ مصاف با یکی از ملازم خاندان اودا بنام یاماگوچی نوری‌یوشی در نبرد آکاتسوکا به علت خیانت و پیوستن وی به خاندان ایماگاوا
مصاف با معاون فرماندار ولایت اُواری، اودا نوبوتومو در نبرد کایزو (نبرد کایاتزو) و پیروزی در این نبرد
۱۵۵۳ هیراته ماساهیده که از کودکی نوبوناگا مسئول پرورش و تربیت او بود هاراکیری کرد.
اولین دیدار با سایتو دوسان در معبد شوتوکو[۳۶]
۱۵۵۴ کشته شدن فرماندار ولایت اُواری شیبا یوشیمونه به دست اودا نوبوتومو
۱۵۵۵ کشتن اودا نوبوتومو و تصاحب قلعه کیوسو، تسلط بر چهار بخش پایینی ولایت اُواری
۱۵۵۶ کشته شدن سایتو دوسان به دست پسرارشدش سایتو یوشیتاتسو وارث قرار دادن نوبوناگا توسط دوسان قبل از مرگ
شورش اودا نوبویوکی در نبرد اینو بر علیه برادرش نوبوناگا و پیروزی نوبوناگا
۱۵۵۷ شورش دوباره برادرش اودا نوبویوکی و کشتن او به دست نوبوناگا در قلعه کیوسو
۱۵۵۸ تولد دومین پسر بنام اودا نوبوکاتسو از همسر غیراصلی وی بنام ایکوما کیتسونو و تولد سومین پسرش اودا نوبوتاکا از همسر غیراصلی وی بنام ساکاشی
۱۵۵۹ اولین دیدار از کیوتو و دیدار با آشیکاگا یوشیترو سیزدهمین شوگون از شوگون‌سالاری آشیکاگا
متحد کردن و تسلط بر تمامی ولایت اُواری[۳۷]
۱۵۶۰ پیروزی در نبرد اوکه‌هازاما و کشتن ایماگاوا یوشیموتو در این نبرد
۱۵۶۱ مرگ سایتو یوشیتاتسو، دایمیوی ولایت مینو بر اثر بیماری و جانشینی پسرش سایتو تاتسواوکی
۱۵۶۲ بستن قرارداد وحدتی به نام «اتحاد کیوسو» با توکوگاوا ایه‌یاسو
۱۵۶۳ نقل مکان به قلعه کوماکی جهت استقرار سربازان برای حمله به ولایت مینو
۱۵۶۴ حمله به ولایت مینو
۱۵۶۵ به ازدواج درآوردن دختر خوانده‌اش با پسر تاکدا شینگن به منظور تحکیم وحدت
۱۵۶۶ به ازدواج درآوردن دخترش توکوهیمه با پسر توکوگاوا ایه‌یاسو به منظور تحکیم وحدت
۱۵۶۷ به ازدواج درآوردن خواهرش اوایچی با آزای ناگاماسا به منظور تحکیم وحدت
پیروزی در محاصره قلعه اینابایاما و نابود کردن خاندان سایتو؛ تسلط بر ولایت مینو
۱۵۶۸ لشکرکشی به کیوتو و تصرف پایتخت پس از درخواست کمک از طرف آشیکاگا یوشی‌آکی
۱۵۶۹ ملاقات با مبلغ مسیحی لوئیس فرویس و اجازه ترویج مسیحیت
۱۵۷۰ پیروزی در نبرد آنه‌گاوا
۱۵۷۱ آتش زدن کوه هیئی و از بین بردن معابد بودایی در این کوه
۱۵۷۲ ارسال بیانیه بازجویی حاوی ۱۷ ماده به آشیکاگا یوشی‌آکی، به وخامت گراییدن رابطه با یوشی‌آکی
۱۵۷۳ پیروزی در محاصره اودانی و از بین بردن خاندان آساکورا و خاندان آزای
۱۵۷۴ پایان محاصره‌های ناگاشیما
۱۵۷۵ پیروزی در نبرد ناگاشینو در برابر تاکدا کاتسویوری
۱۵۷۶ شکست در نبردهای کیزوگاواگوچی در برابر خاندان موری که از ایکو-ایکی حمایت می‌کرد.
۱۵۷۷ خیانت آراکی موراشیگه به نوبوناگا و پیوستن وی به خاندان موری
۱۵۷۸ اعزام تویوتومی هیده‌یوشی به ناحیه چوگوکو در غرب ژاپن به منظور تسخیر این منطقه
۱۵۷۹ به اتمام رسیدن ساخت قلعه آزوچی
۱۵۸۰ پایان نبردهای ۱۰ ساله نبردهای ایشی‌یاما هونگان با پیروزی نوبوناگا
۱۵۸۱ برگزاری جشنواره رژه با اسب در کیوتو
۱۵۸۲ مرگ در اثر هاراکیری در طی حادثه معبد هوننو[۳۸]

منبع‌شناسی[ویرایش]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. اودا نوبوتومو عضوی از این شعبه از خاندان اودا بود بنا بر فرضیه‌ها وی یا فرزند اودا تاتسوکاتسو رهبر «خاندان کیوسواودا» یا فرزند خواندهٔ وی بود به همین جهت پس از مرگ پدر یا پدرخوانده‌اش به عنوان جانشین مقام شوگودای ولایت اُواری را به دست آورد.
  2. در این دوران فرزندان پسر ارشد خاندان‌های اشرافی معمولاً دارای چهار نام شامل: نام زمان تولد، نام از زمان بلوغ تا انتخاب شدن به عنوان جانشینی پدر، نام از زمان جانشینی که توسط پدر گذاشته می‌شد و نام آخر «سوریومی» نامیده می‌شد و نامی بود که ترکیب آن روش مشخص داشت و معمولاً به کامی، سوکِه، دِن، موکو یا غیره ختم می‌شد.
  3. در نهایت این ازدواج پس از اینکه نوبوناگا در نبرد میکاتاگاهارا به جانبداری از توکوگاوا ایه‌یاسو برخاست و به نیروهای تاکدا شینگن حمله کرد، فسخ شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

  • سانئی‌کتسو
  • تاریخ ژاپن
  • فهرست جنگ‌های ژاپن

پانویس[ویرایش]

  1. 西尾、新しい歴史教科書、 105。
  2. “Toyotomi Hideyoshi”(en)‎. Encyclopedia Britannica. Archived from the original on 11 March 2014. Retrieved 19 February 2013. 
  3. “REUNIFICATION, 1573-1600”(en)‎. Library of Congress Country Studies, 18 February 2013. Archived from the original on 11 March 2014. 
  4. 西ヶ谷، 図解雑学، 23.
  5. 西ヶ谷، 図解雑学، 24.
  6. 松田، «織田信長事典»، 10.
  7. 西ヶ谷، 図解雑学، 28.
  8. 西ヶ谷، 図解雑学، 34.
  9. 榎本، 織田信長، 42.
  10. 松田، «織田信長事典»، 65.
  11. 榎本، 織田信長، 54.
  12. 西ヶ谷، 図解雑学، 42.
  13. 西ヶ谷، 図解雑学، 52.
  14. 飯倉، 日本の歴史―Wide color 小学館の学習百科図鑑، 84.
  15. 西ヶ谷، 図解雑学، 70.
  16. 西ヶ谷، 図解雑学، 76.
  17. 西本、徳川三代記、 55。
  18. 西ヶ谷، 図解雑学، 126.
  19. 西本、徳川三代記、 75。
  20. 西ヶ谷، 図解雑学، 126.
  21. 西ヶ谷، 図解雑学، 126.
  22. 松田، «織田信長事典»، 234.
  23. 西ヶ谷، 図解雑学، 96.
  24. 飯倉、日本の歴史、 80。
  25. 飯倉、日本の歴史、 80。
  26. 蟹江、日本全史、 416。
  27. 岡本、日本の歴史を変えたできごと、 68。
  28. 小和田、秀吉と家康、 29。
  29. رجب‌زاده، «از چشمه خورشید (۲) (یادداشت‌هایی از ژاپن)»، ۱۶۴.
  30. 西ヶ谷، 図解雑学، 122.
  31. 中村、徳川家康、 82。
  32. 蟹江، 日本全史، 427.
  33. 青原، «織田信長»، 15.
  34. “徳099徳川家康”(ja)‎. .atwiki. Archived from the original on 16 November 2016. Retrieved November 15 2016. 
  35. “徳川家康”(ja)‎. CAPCOM CO. Archived from the original on 21 November 2016. Retrieved November 15 2016. 
  36. 西ヶ谷، «織田信長»، 237.
  37. 松田، «織田信長事典»، 394.
  38. 小和田، «信長公記»، 94.
  39. 松田، «織田信長事典»، 387.
  40. 藤野、徳川家康事典、 304。
  41. 藤野、徳川家康事典、 309。
  42. 松田، «織田信長事典»، 376.

منابع[ویرایش]

  • رجب‌زاده، هاشم. «از چشمه خورشید (۲) (یادداشت‌هایی از ژاپن)». بخارا، ش. ۸ (۱۳۷۸). 

پیوند به بیرون[ویرایش]