اودا نوبوناگا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اودا نوبوناگا
織田信長
Odanobunaga.jpg
محل تولد ولایت اُواری در ژاپن
تاریخ تولد ۲۳ ژوئن ۱۵۳۴ (میلادی)
محل مرگ معبد هوننو، کیوتو
تاریخ مرگ ۲۱ ژوئن ۱۵۸۲ میلادی (۴۷ سال)
تابعیت ژاپنی
طول خدمت از ۱۵۵۱ (میلادی) تا ۱۵۸۲ (میلادی)
درجه دایمیو (امیر) ولایت اُواری
عملیات‌های مهم محاصره معبد انریاکو (آتش زدن کوه هیئی) (۱۵۷۱)
همسر سِی‌شیتسو (همسر اصلی): نوهیمه
سُوکُوشیتسو (همسران غیراصلی): ایکوما کیتسونو و غیره
فرزندان اودا نوبوتادا، اودا نوبوکاتسو، اودا نوبوتاکا، اودا نوبوکاتسو، هاشیبا هیده‌کاتسو (به فرزند خواندگی تویوتومی هیده‌یوشی درآمد) و غیره ۲۲ فرزند (۱۲ فرزند پسر و ۱۰ فرزند دختر)
والدین اودا نوبوهیده (پدر)، تسوچیدا گوزن (مادر)

اُودا نوبوناگا (نام رسمی) (به ژاپنی: 織田 信長 Oda Nobunagaاُودا کیپوشی (نام از زمان تولد تا زمان بلوغ)، اُودا سابورونوبوناگا (از ۱۳ سالگی تا ۱۹ سالگی)، اُودا دانجونوجو (از ۱۹ تا ۲۰ سالگی)، اُودا کاسوسانوسوکه نوبوناگا (از ۲۰ تا ۳۴ سالگی)، (بیست‌وسوم ژوئن ۱۵۳۴- بیست‌ویکم ژوئن ۱۵۸۲)، دایمیو (امیر) ولایت اُواری و یکی از سه متحدکنندهٔ ژاپن در اواخر قرن شانزدهم بود. او عمر خود را در کشورگشایی سپری کرد و در نهایت بر یک‌سوم دایمیوهای ژاپن پیروز شد تا اینکه در سال ۱۵۸۲ درگذشت. جانشین او تویوتومی هیده‌یوشی، که حامی وفادار نوبوناگا بود، سرانجام به اولین کسی تبدیل شد که پس از جنگ اونین بر تمام خاک ژاپن حکم راند.

پیشینه خانوادگی[ویرایش]

زادگاه اصلی خاندان اودا در ولایت اچیزن (امروزه استان فوکوئی، بخش نیو، شهر فوکوئی) و معبد تسوروگی (نام دیگر اودا میوجین) بوده‌است. نسب این خاندان به خاندان فوجی‌وارا و پس از آن به خاندان تایرا نیز نسبت داده شده‌است که مورد تأیید محققان نیست. خاندان اودا در ولایت اچیزن به عنوان معاون فرماندار در خدمت خاندان شیبا بودند. سپس خاندان اودا به ولایت اُواری مهاجرت کرده و از دوره موروماچی همچنان به عنوان معاون فرماندار ولایت اُواری مشغول به کار بودند. پس از جنگ اونین ولایت اُواری به دو قسمت بالایی و پایینی که هر کدام دارای چهار بخش بود، تقسیم می‌شود. از این پس در قسمت بالایی یک شعبه از خاندان اودا بنام «خاندان ایواکورا اودا (ایسه نو کامی)» در قلعه ایواکورا مقیم شدند و در قسمت پایینی ولایت شعبه دیگری از این خاندان بنام «کیوسو اودا (یاماتو نو کامی)» در قلعه کیوسو اقامت گزیدند و هر یک جداگانه به عنوان معاون فرماندار منصوب شدند.

پدر و پدربزرگ اودا نوبوناگا متعلق به یکی از سه خاندان مالک و ثروتمندی بودند که به عنوان ملازم به خاندان کیوسواودا یا معاون فرماندار چهار بخش زیرین ولایت خدمت می‌کردند. این سه خاندان که به عنوان سه بوگیوی کیوسو شناخته می‌شوند، عبارت بودند از:

اوایل زندگی[ویرایش]

در این نقشه ولایت اُواری با رنگ صورتی و ولایت مینو (منطقه متعلق به خاندان سایتو) با رنگ قرمز در سال ۱۵۴۸ میلادی نشان داده شده‌است. در این سال یک قرارداد سیاسی بین دو خاندان اودا و سایتو بسته شد.

اودا نوبوناگا در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۵۳۴ در قلعه شوباتا به دنیا آمد و دوران کودکی به نام کیپوشی خوانده می‌شد. نوبوناگا نخستین فرزند پسر مشروع اودا نوبوهیده بود. مادر وی تسوچیدا گوزن نام داشت. پدر نوبوناگا در هنگامی که فرزندش تنها ۵ سال داشت وی را از مادرش جدا کرد و به عنوان مالک قلعه ناگویا (ولایت اواری) به همراه هیراته ماساهیده و سه مربی دیگر، جهت هدایت و پرورش وی به این قلعه فرستاد.[۲]

در دوران کودکی و اوایل سال‌های نوجوانی، او به داشتن رفتار عجیب و غریب شهرت داشت و به همین سبب لقب خُلِ اُواری به او داده شده بود. در زمان وارد شدن سلاح گرم به ژاپن، او به سلاح گرم که به آن تانه‌گاشیما (تفنگ شمخال) گفته می‌شد، توجه و علاقه نشان داد. او همچنین به مفارقت و رفت‌وآمد با دیگر جوانان ولایتش، بدون هیچ گونه توجه‌ای به مقام و رتبهٔ اجتماعی خود شهرت دارد.

نخستین ازدواج[ویرایش]

در سال ۱۵۴۸ بدنبال بسته شدن یک قرارداد سیاسی مابین پدرش و دایمیوی ولایت مینو بنام سایتو دوسان، با نوهیمه سومین دختر دایمیوی مینو ازدواج کرد.

جانشینی پدر[ویرایش]

در سال ۱۵۵۱ پس از فوت ناگهانی پدرش اودا نوبوهیده در سن ۴۲ سالگی جانشین او شد.

در سال ۱۵۵۳ هیراته ماساهیده که از کودکی نوبوناگا مسئول پرورش و تربیت او بود هاراکیری کرد و بنابر فرضیه‌ها این هارکیری در اعتراض یا احساس مسئولیت در برابر رفتارهای ناسنجیدهٔ نوبوناگا بوده‌است. خودکشی او سبب غم و اندوه شدید نوبوناگا شد و برای بزرگداشت استادش معبد سیشو را ساخت.[۳]

در سال ۱۵۵۵ نوبوناگا با اودا نوبوتومو ارباب و صاحب قلعه کیوسو درگیر شد. نوبوتومو بعد از مرگ پدر نوبوناگا از برادر وی بنام اودا نوبویوکی جهت رهبری خاندان و جانشینی حمایت می‌کرد. این درگیری به نبرد کایاتزو انجامید و سرانجام نوبوناگا توانست وی را شکست داده و خود ارباب قلعه کیوسو شود. به این ترتیب نوبوناگا فرمانروایی چهار بخش پایین اُواری را به دست آورد.

در سال ۱۵۵۶ بر سر جانشینی پدر، برادر تنی نوبوناگا بنام اودا نوبویوکی با حمایت شیباتا کاتسوایه و هایاشی هیده‌سادا در برابر نوبوناگا شورش کردند. این شورش منجر به نبرد اینو شد و شورشیان در برابر نوبوناگا شکست خوردند، اما پس از مداخله مادر نوبوناگا (دوتا گوزن)، شورشیان عفو شدند. با این حال، در سال ۱۵۵۷، نوبویوکی دوباره برای انجام شورش برنامه‌ریزی می‌کرد. نوبوناگا از این توطئه توسط شیباتا کاتسوایه مطلع شد، وی به دروغی خود را به بیماری زد. سپس هنگامی که برادرش در قلعه کیوسو به عیادت او آمد وی را به قتل رساند.

بسوی قدرت[ویرایش]

یکپارچه کردن اُواری[ویرایش]

در سال ۱۵۵۶ سایتو دوسان پدرزن نوبوناگا در نبرد ناگارا-گاوا در مقابل پسرش سایتو یوشیتاتسو قرار گرفت و در این جنگ کشته شد.

در سال ۱۴۵۸ نوبوناگا که بر ۴ بخش پایین ولایت اواری حکمرانی می‌کرد. با اودا نوبوکاتا پسر ارشد اودا نوبویاسو در نبرد اوکینو درگیر شد. پدر اودا نوبوکاتا شوگودای (معاون فرماندار) چهار بخش بالایی ولایت اواری و مادر وی دختر اودا نوبوسادا (پدربزرگ نوبوناگا) بود. نوبوکاتا بعد از اینکه پدرش برادر کوچکتر او را به جانشینی خود انتخاب کرد، پدر و برادرش را از قلعه ایواکورا راند و خود ارباب قلعه ایواکورا شد. وی ابتدا با سایتو یوشیتاتسو (برادرزن نوبوناگا) و حکمران جدید ولایت مینو متحد شد. اما در نبرد اوکینو از نوبوناگا شکست خورد. سال بعد ۱۴۵۹ قلعه ایواکورا که متعلق به وی بود توسط نیروهای نوبوناگا چندین ماه تحت محاصره قرار گرفت که وی را مجبور به تسلیم کرد. نوبوناگا با شکست وی توانست تمام ولایت اُواری را تحت تسلط خود دربیاورد.[۴]

نبرد اوکه‌هازاما[ویرایش]

در سال ۱۵۶۰ میلادی، در نبرد اوکه‌هازاما، ایماگاوا یوشیموتو را شکست داد و با این پیروزی ناگهان در سراسر ژاپن به شهرت رسید. پیروزی او از آن جهت غیر مترقبه بود که ایماگاوا یوشیموتو دایمیوی بزرگی بود که بر ولایت سوروگا، ولایت توتومی (در استان شیزوئوکای کنونی) و ولایت میکاوا (در قسمت شرق استان آیچی کنونی) فرمان می‌راند اما منطقه زیر سلطهٔ نوبوناگا تنها نیمی از ولایت اُواری (در قسمت غرب استان آیچی کنونی) بود. پس از آن نوبوناگا ولایت مینو را تصرف کرد و خاندان سایتو را برانداخت و به دنبال آن مناطق نزدیک به پایتخت را تحت تسلط خود درآورد.[۵]

تصرف ولایت مینو[ویرایش]

در سال ۱۵۶۱ سایتو یوشیتاتسو (برادرزن نوبوناگا) درگذشت و پسرش سایتو تاتسواوکی جانشین وی شد. پس از آنکه نوبوناگا و خاندان ماتسودایرا (توکوگاوا ایه‌یاسو) توانستند با اتحاد با یکدیگر در نبرد اوکه‌هازاما، خاندان ایماگاوا را شکست بدهند، نوبوناگا در موقعیت امن‌تر و قوی تری قرار گرفت و تمرکز خود را به همسایه شمالی خود، خاندان سایتو معطوف کرد. نوبوناگا بهانهٔ حمله را انتقام قتل پدر زنش از وارث قاتل او اعلام کرد و به ولایت مینو حمله کرد. در سال ۱۵۶۷ میلادی نیروهای نوبوناگا به هدف نابودی سایتو تاتسواوکی به محاصره قلعه اینابایاما دست زدند که در نهایت موجب سقوط قلعه و تصرف ولایت مینو شد. بدین ترتیب نوبوناگا به دایمیوی دو ولایت اُواری و مینو تبدیل شد.

به سوی سلطه بر ژاپن[ویرایش]

تسخیر پایتخت[ویرایش]

در ۱۵۶۸ میلادی، آشی‌کاگا یوشی‌آکی به گیفو رفت و از نوبوناگا درخواست کرد که به کیوتو لشکرکشی کند. یوشی‌آکی برادر شوگون سیزدهم آشی‌کاگا یوشی‌ترو (زمان حکمرانی ۱۵۶۵–۱۵۴۶) بود که به قتل رسیده بود. او می‌خواست که انتقام خون برادرش را از قاتل او، شوگون چهاردهم آشی‌کاگا یوشی‌هیده بگیرد. نوبوناگا توافق کرد که یوشی‌آکی را به عنوان شوگون جدید منصوب کند تا بتواند از این فرصت برای ورود به کیوتو، استفاده کند. مانع بر سر راه او در جنوب و ولایت اومی بود که به دست خاندان روکّاکو اداره می‌شد. بزرگ این خاندان روکاکو یوشی‌کاتا بود که حاضر به رسمیت شناختن آشی‌کاگا یوشی‌آکی به عنوان شوگون نشد و آماده برای جنگ بود. در پاسخ، نوبوناگا بسرعت یک حمله سریع را تدارک دید و خاندان روکّاکو را از قلعه‌های خود بیرون راند.

در مدت زمان کوتاهی پس از آن، نوبوناگا به کیوتو رسید و خاندان میوشی را از آن شهر اخراج کرد. او یوشی‌آکی را به عنوان شوگون پانزدهم به منصب رساند. نوبوناگا منصب کانری را برای خود نپذیرفت و بالاخره شروع به محدود کردن قدرت شوگون کرد. آشی‌کاگا یوشی‌آکی نیز از اینکه دست نشانده بود راضی نبود و مخفیانه با دایمیوهای مناطق مختلف در ارتباط بود تا بتواند یک اتحاد بر ضد نوبوناگا تشکیل دهد.

نبرد با خاندان آساکورا و آزای[ویرایش]

نقشهٔ ژاپن و مناطق حکمرانی دایمیوهای ژاپن در سال ۱۵۷۰ میلادی، در زمان نبرد آنه‌گاوا * قلمروی خاندان هوجو (توکیو امروزی) * قلمروی خاندان تاکدا (استان یاماناشی امروزی) * قلمروی خاندان اوئسوگی (استان نیگاتا امروزی) * قلمروی خاندان آساکورا (استان فوکوئی امروزی)[۶] * قلمروی خاندان آزای (استان شیگا امروزی) * قلمروی خاندان اودا (پایتخت آن دوران کیوتو را دربرگرفته‌است) * قلمروی خاندان توکوگاوا (از راست به چپ شامل دو ولایت توتومی و میکاوا امروزه قسمتی از استان آیچی و استان شیزوئوکا)

نوبوناگا با به عقد درآوردن خواهرش اوایچی با آزای ناگاماسا (دایمیوی ولایت اومی) با این ولایت روابط سیاسی برقرار کرده بود. شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی با نامه‌نگاری به دایمیوها از آنها درخواست برانداختن نوبوناگا را داشت. آساکورا یوشیکاگه دایمیوی ولایت اچیزن به این درخواست پاسخ مثبت داده بود، به همین جهت در تابستان سال ۱۵۷۰ مورد حملهٔ سپاه مشترک ایه‌یاسو و نوبوناگا قرار گرفت. از طرف دیگر خاندان آزای با خاندان آساکورا از قدیم روابطی عمیق داشتند و با هم پیمان بسته بودند. از این رو پس از این حمله، ناگاماسا، با وجودی که همسر خواهر نوبوناگا شده بود، برای اولین بار در نبرد آنه‌گاوا در مقابل نوبوناگا قرار گرفت و به یاری خاندان آساکورا شتافت. نوبوناگا با کمک‌های مؤثر ایه‌یاسو، توانست هر دو خاندان را شکست دهد. پس از این نبرد بود که اهمیت حیاتیِ وحدت ایه‌یاسو و نوبوناگا روشن شد.[۷]

محاصره کوه هیئی[ویرایش]

نوبوناگا عقیده‌ای به اصول آیین بودایی نداشت و از قدرت و نفوذ مراکز بودایی راضی نبود. او در سال ۱۵۷۱ میلادی به معبد انریاکو در کوه هیئی حمله کرد و در طی این حمله که به نام آتش زدن کوه هیئی شناخته می‌شود، هر چه بنا در بالای این کوه بود را به آتش کشید و ۳۰۰۰ زن و مرد و کودک در این حمله قتل‌عام شدند. در سال ۱۵۷۲ میلادی نیز که او در کار مستقر کردن قدرت بی‌منازع خود در ژاپن بود، به دو پایگاه بودایی حمله کرد. گفته می‌شود که در این حمله در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر زن و مرد در آتش سوختند. پس از این حملات نوبوناگا حوزه‌های بودایی در معابد خود محصور و گوشه‌گیر شدند.[۸]

نبرد میکاتاگاهارا[ویرایش]

یکی از قوی‌ترین حاکمان بر ضد نوبوناگا، تاکدا شینگن بود. در اکتبر ۱۵۷۱، تاکدا شینگن که حالا متحد خاندان هوجو شده بود، تصمیم گرفت به پایتخت، که مقر نوبوناگا بود، حمله کند. برای این حمله نخست لازم بود از قلمروی ایه‌یاسو بگذرد.[۹]

به همین جهت شینگن به قلمروی ایه‌یاسو در ولایت توتومی حمله برد. ایه‌یاسو نیز از اودا نوبوناگا درخواست کمک کرد و او نیز ۳۰۰۰ سرباز برای او فرستاد. در اوایل ۱۵۷۳ نبرد میکاتاگاهارا میان دو ارتش درگرفت و ارتش تاکدا تحت رهبری زیرکانه شینگن، نیروهای ایه‌یاسو را در هم کوبید. این بزرگترین شکست جنگی در زندگی ایه‌یاسو بود. مدت کوتاهی پس از این نبرد، شینگن در ۱۳ مه ۱۵۷۳ به سبب بیماری در گذشت و نیروهای او مجبور به عقب‌نشینی شدند. پس از او پسرش تاکدا کاتسویوری که نسبت به پدرش از توانایی کمتری برخوردار بود، به ریاست خاندان رسید.[۱۰]

مرگ شینگن برای نوبوناگا فرصت خوبی بود چرا که او پس از آن توانست روی شکست دادن شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی که آشکارا خصومت خود را اعلام کرده بود، تمرکز کند. نوبوناگا قادر شد نیروهای یوشی‌آکی را شکست دهد و او را به تبعید بفرستد. بدین ترتیب او بعد از حدود ۲۴۰ سال به حکمرانی شوگون‌سالاری آشی‌کاگا پایان داد.[۱۱]

در سال ۱۵۷۵ پسر شینگن، کاتسویوری با حدود ۱۵٬۰۰۰ سرباز، قلعه ناگاشینو متعلق به خاندان توکوگاوا را طی نبرد ناگاشینو محاصره کرد. با اتمام مواد غذایی در داخل قلعه، ایه‌یاسو بالاخره از اودا نوبوناگا تقاضای کمک کرد. نوبوناگا با سپاه بزرگی به یاری او شتافت و در دشت نزدیک به قلعه ناگاشینو تعداد زیادی حصار چوبی درست کرد. سپس سربازان او به نیروهای کاتسویوری که قلعه را در محاصره داشتند، حمله کردند و به سوی دشت گریختند و در پشت حصارها جای گرفتند. افراد نوبوناگا، وقتی سربازان کاتسویوری که به تعقیب آنها برآمده بودند به محل رسیدند، تیراندازی با تفنگ را آغاز کرده و تلفات بسیار سنگینی به سپاه کاتسویوری وارد کردند. در این حمله تنها ۳۰۰۰ نفر از سپاه کاتسویوری زنده باقی ماندند. تاکدا کاتسویوری از این نبرد جان سالم به‌دربرد و به سمت ولایت کای عقب‌نشینی کرد. پس از این نبرد بود که اهمیت به‌کارگیری تفنگ به عنوان یک سلاح جدید مشخص شد.[۱۲]

پایان نبرد با تاکدا در سال ۱۵۸۲ رقم خورد هنگامی که نیروهای سه‌گانهٔ متحد اودا-توکوگاوا-هوجو به ولایت کای حمله بردند و آنجا را تصرف کردند. تاکدا کاتسویوری و پسر ارشدش تاکدا نوبوکاتسو در نبرد تنموکوزان شکست خوردند و اقدام به هاراکیری کردند. ولایت کای نیز به تملک نوبوناگا درآمد.[۱۳]

مرگ[ویرایش]

تصویری نقاشی شده از حادثه معبد هوننو

در ۲۱ ژوئن ۱۵۸۲ در کودتایی که به نام حادثه معبد هوننو نامبرده می‌شود، اودا نوبوناگا توسط ساموراییِ شورشی آکِچی میتسوهیدِه (از زیردستانش) به خودکشی اجباری دست زد. دلایل این کودتا روشن نیست.[۱۴]

خانواده[ویرایش]

قلمروی اودا در سال ۱۵۶۰ با رنگ آبی و در سال ۱۵۸۲ با رنگ خاکستری و مناطق مخالف او با رنگ قرمز مشخص شده‌است.

زندگی شخصی[ویرایش]

پرتره اودا نوبوناگا از نقاش یسوعی جووانی نیکولا، ۱۵۸۳–۱۵۹۰.

در دوران سنگوکو افزودن به تعداد فرزندان یک نوع وظیفه و کار برای دایمیوها به حساب می‌آمد. نیاز به جانشین و همچنین پیوند با دایمیوهای دیگر از طریق پیمان‌های زناشویی و بوجود آوردن فرزندی که دارای خون مشترک دو خاندان باشد از سیاست‌های رایج آن دوران بود. هر چند به تابعیت از آن احتمال درگیری‌های مرسوم بر سر جانشینی نیز بیشتر می‌شد. نوبوناگا دارای ۲۲ فرزند بود که حتی در مقایسه با دیگر دایمیوهای پرفرزند آن دوران نیز تعداد بسیار فرزندانش به چشم می‌آید. پدر نوبوناگا اودا نوبوهیده نیز دارای ۲۴ فرزند بود. تعداد زیاد خواهر و برادران نوبوناگا نشان از ثروت خانوادهٔ او و توان مالی پدرش برای نگهداری از زنان متعددش را دارد. به غیر از داشتن زن اصلی و زنان غیراصلی نوبوناگا با برخی از مردانی که در خدمت او بودند نیز در رابطه بود که دو تن از کوشوهای او (منشی سامورایی) به نام‌های موری رانمارو و مائدا توشی‌ایه به عنوان شریک جنسی او شناخته شده‌اند.[۱۵]

در فرهنگ عامه[ویرایش]

شخصیت نوبوناگا در بسیاری از انیمه‌ها، مانگاها، بازی‌های ویدئویی و فیلم‌های سینمایی به تصویر کشیده شده‌است. شخصیت او در فرهنگ عامه بیشتر به عنوان فردی فاسد یا حتی شیطانی نشان داده می‌شود، هر چند در برخی از موارد تصویر مثبت‌تری از او نیز به چشم می‌خورد.

آثار مربوط[ویرایش]

کتاب
فیلم سینمایی
فیلم‌های تلویزیونی
پویانمایی
بازی‌های کامپیوتری
بازی‌های ویدئویی

سالشماری رویدادها[ویرایش]

سال
رویداد
۱۵۳۴ به عنوان نخستین پسر مشروع اودا نوبوهیده از همسر اصلی‌اش تسوچیدا گوزن در ولایت اُواری به دنیا آمد.
۱۵۴۸ با نوهیمه سومین دختر سایتو دوسان، دایمیوی ولایت مینو ازدواج کرد.
۱۵۵۱ به جای پدر اودا نوبوهیده که به علت بیماری درگذشته بود، رهبر خاندان اودا شد.
۱۵۵۳ هیراته ماساهیده که از کودکی نوبوناگا مسئول پرورش و تربیت او بود هاراکیری کرد.
۱۵۵۶ شورش اودا نوبویوکی در نبرد اینو بر علیه برادرش نوبوناگا و پیروزی نوبوناگا
۱۵۵۷ شورش دوباره برادرش اودا نوبویوکی و کشتن او به دست نوبوناگا در قلعه کیوسو
۱۵۵۹ اولین دیدار از کیوتو و دیدار با آشیکاگا یوشیترو سیزدهمین شوگون از شوگون‌سالاری آشیکاگا
متحد کردن و تسلط بر تمامی ولایت اُواری[۱۸]
۱۵۶۰ پیروزی در نبرد اوکه‌هازاما و کشتن ایماگاوا یوشیموتو در این نبرد
۱۵۶۲ بستن قرارداد وحدتی به نام «اتحاد کیوسو» با توکوگاوا ایه‌یاسو
۱۵۶۶ به ازدواج درآوردن دخترش توکوهیمه با پسر توکوگاوا ایه‌یاسو به منظور تحکیم وحدت
۱۵۶۷ با پیروزی در محاصره قلعه اینابایاما و نابود کردن خاندان سایتو بر ولایت مینو مسلط شد.
۱۵۶۸ لشکرکشی به کیوتو و تصرف پایتخت پس از درخواست کمک از طرف آشیکاگا یوشی‌آکی
۱۵۷۰ پیروزی در نبرد آنه‌گاوا
۱۵۷۱ آتش زدن کوه هیئی و از بین بردن معابد بودایی در این کوه
۱۵۷۲ ارسال بیانیه بازجویی حاوی ۱۷ ماده به آشیکاگا یوشی‌آکی، به وخامت گراییدن رابطه با یوشی‌آکی
۱۵۷۳ پیروزی در محاصره اودانی و از بین بردن خاندان آساکورا و خاندان آزای
۱۵۷۴ پایان محاصره‌های ناگاشیما
۱۵۷۵ پیروزی در نبرد ناگاشینو در برابر تاکدا کاتسویوری
۱۵۷۶ شکست در نبردهای کیزوگاواگوچی در برابر خاندان موری که از ایکو-ایکی حمایت می‌کرد.
۱۵۷۹ به اتمام رسیدن ساخت قلعه آزوچی
۱۵۸۰ پایان نبردهای ۱۰ ساله نبردهای ایشی‌یاما هونگان با پیروزی نوبوناگا
۱۵۸۱ برگزاری جشنواره رژه با اسب در کیوتو
۱۵۸۲ مرگ در اثر هاراکیری در طی حادثه معبد هوننو[۱۹]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. اودا نوبوتومو عضوی از این شعبه از خاندان اودا بود بنا بر فرضیه‌ها وی یا فرزند اودا تاتسوکاتسو رهبر «خاندان کیوسواودا» یا فرزند خواندهٔ وی بود به همین جهت پس از مرگ پدر یا پدرخوانده‌اش به عنوان جانشین مقام شوگودای ولایت اُواری را به دست آورد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

  • سانئی‌کتسو
  • تاریخ ژاپن
  • فهرست جنگ‌های ژاپن

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • رجب‌زاده، هاشم. «از چشمه خورشید (۲) (یادداشت‌هایی از ژاپن)». بخارا، ش. ۸ (۱۳۷۸). 
  • 西ヶ谷、 恭弘。 図解雑学 織田信長 (図解雑学シリーズ)ナツメ社、 2001。 ISBN ‎978-4816331473 
  • 蟹江、 征治。 日本全史:ジャパン. クロニック Japan Chronik講談社、 1990。 ISBN ‎9784062039949 
  • 青原، 伸一。 「織田信長」。 歴史をつくった先人たち 日本の100人 (デアゴスティーニ ジャパン)、 ش. 001 (2 2006)。 
  • 飯倉、 晴武。 日本の歴史―Wide color 小学館の学習百科図鑑小学館、 1983。 ISBN ‎978-4092170063 
  • 小和田、 哲男。 図説「信長公記」で読む信長の謎青春出版社、 2008。 ISBN ‎978-4413009829 
  • 松田、 毅一。 織田信長事典新人物往来社、 1989。 ISBN ‎978-4404015860 

پیوند به بیرون[ویرایش]