هایاشی رازان
هایاشی رازان | |
|---|---|
| زاده | ۱۵۸۳ |
| درگذشته | ۷ مارس ۱۶۵۷ ادو |
| پیشه | فیلسوف |
| فرزند(ان) | هایاشی گاهو، پسر |
هایاشی رازان (انگلیسی: Hayashi Razan؛ ۱۵۸۳ – ۷ مارس ۱۶۵۷) یک فیلسوف اهل ژاپن بود.
هایاشی رازان | |
|---|---|
| نام هنگام تولد | هایاشی رازان (نام اصلی: هایاشی نوبوکاتسو) |
| زادهٔ | کیوتو، ژاپن |
| درگذشت | ۱۶۵۷ ادو (توکیوی کنونی)، ژاپن |
| مکتب | نئوکنفوسیوسیسم (مکتب چنگ-ژو) |
علایق اصلی | فلسفهٔ سیاسی، کیهانشناسی، اخلاق، تاریخنگاری |
ایدههای چشمگیر | تلفیق آیین کنفوسیوس با نظام شوگونسالاری، تأکید بر تقدم عقل بر آیینهای بودایی |
هایاشی رازان (به ژاپنی: 林羅山، زادهٔ ۱۵۸۳ – درگذشتهٔ ۱۶۵۷) فیلسوف نئوکنفوسیوسیسم، تاریخنگار و مشاور ارشد سه شوگون نخست از خاندان توکوگاوا یعنی ایهیاسو، هیدهتادا و ایهمیتسو بود. او را بهعنوان پایهگذار رسمی نئوکنفوسیوسیسم در ژاپن و معمار ایدئولوژیک نظام شوگونسالاری دورۀ ادو میشناسند.[۱]
زندگی
[ویرایش | اشتراکگذاری]هایاشی رازان در سال ۱۵۸۳ در کیوتو زاده شد. نام اصلی او «هایاشی نوبوکاتسو» بود، اما بعدها نام «رازان» (به معنای «کوهستانی پوشیده از جنگل») را برای خود برگزید. او در جوانی به آموختن فلسفهٔ چینی، بهویژه تفکر ژو شی و مکتب چنگ-ژو پرداخت. رازان در ابتدا راهب بودایی شد، اما پس از آشنایی با نئوکنفوسیوسیسم، آیین بودا را رها کرد و بهعنوان یک اندیشمند مستقل به فعالیت پرداخت.[۲]
در سال ۱۶۰۵، به دعوت توکوگاوا ایهیاسو، به قلعۀ ادو (توکیوی امروزی) رفت و بهعنوان استاد مشاور و منشی رسمی شوگون منصوب شد. او تا پایان عمر در خدمت خاندان توکوگاوا باقی ماند و در سال ۱۶۵۷ در ادو درگذشت.
اندیشه و آراء
[ویرایش | اشتراکگذاری]هایاشی رازان کوشید تا آموزههای کنفوسیوس و مکتب نئوکنفوسیوس چینی را با نیازهای سیاسی و اجتماعی ژاپن تطبیق دهد. مهمترین ایدهٔ او، **توجیه عقلی نظام طبقاتی و شوگونسالاری** بر اساس اصل «سلسلهمراتب کیهانی» بود. از نظر رازان، همانگونه که آسمان بر زمین برتری دارد، شوگون نیز بر امیران ولایتی (دایمیو) و آنان نیز بر کشاورزان و پیشهورزان برترند.[۱]
او بر خلاف بسیاری از بوداییهای معاصر، بر **تقدم عقل و اخلاق** بر مناسک و خرافات تأکید داشت. همچنین رازان نخستین اندیشمند ژاپنی بود که میان «مذهب» (شینتو و بودا) و «فلسفهٔ سیاسی» (کنفوسیوسیسم) تفکیک قائل شد و به شوگون توصیه کرد که برای ادارۀ کشور به قوانین اخلاقیِ عقلانی و نه آیینهای کهن متکی باشد.
تاریخنگاری
[ویرایش | اشتراکگذاری]رازان بهعنوان تاریخنگار رسمی شوگونسالاری، مسئولیت تدوین کتاب «تاریخ کلّی ژاپن» (Honchō Tsugan) را بر عهده داشت. او در این اثر که بر پایۀ تاریخنگاری چینیِ «سالشماری» نوشته شده، تلاش کرد تا تبار خاندان توکوگاوا را به خاندان باستانی امپراتوری ژاپن متصل کند و بدینگونه مشروعیت سیاسی نظام تازهتأسیس ادو را از منظر تاریخی به اثبات برساند.[۲]
میراث و تأثیر
[ویرایش | اشتراکگذاری]پس از مرگ رازان، خاندان او (مکتب هایاشی) بهعنوان خاندان موروثی مشاوران شوگون باقی ماندند و تا پایان دورۀ ادو (۱۸۶۸) بر تفکر سیاسی ژاپن سلطه داشتند. فرزندش، هایاشی گاهو، و نوهاش، هایاشی هوکّو، نیز هرکدام بهنوبت این سمت را بر عهده گرفتند.
آکادمی رسمی شوگونسالاری که بعدها به نام «شوهیزاکا گاکومونجو» تأسیس شد، بر پایۀ تعالیم رازان بنا گردید و تا دوران اصلاحات میجی همچنان مرجع اصلی آموزش فلسفهٔ سیاسی در ژاپن محسوب میشد.
آثار
[ویرایش | اشتراکگذاری]- تاریخ کلّی ژاپن (Honchō Tsugan) – جامعترین تاریخِ رسمی تا پیش از دورۀ میجی
- مجموعهٔ رسائل رازان (Razan Bunshū) – شامل نامهها، فرمانها و یادداشتهای فلسفی
- شرح و حاشیۀ مفصل بر سَهدَستورِ جوزا
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- مدخل هایاشی رازان در دایرةالمعارف بریتانیکا
- نئوکنفوسیوسیسم ژاپنی – دانشنامۀ فلسفۀ استنفورد
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- 1 2 "Hayashi Razan". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2026-08-15.
- 1 2 "Hayashi Razan". Stanford Encyclopedia of Philosophy. Retrieved 2026-08-15.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Hayashi Razan». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۷ اوت ۲۰۱۶.