توسعه ترانزیت-محور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دولت محلی آرلینگتون در ایالت ویرجینیا توسعه ترانزیت-محور را از فاصله ۴۰۰ تا ۸۰۰ متری ایستگاه‌های متروی تندروی واشینگتن، با توسعه کاربری-مختلط، سیستم‌های اشتراک دوچرخه و قابلیت پیاده‌روی دنبال می‌کند.
میدان اتحاد (Union Square) در هنگ کنگ، نمونه ای از توسعه ترانزیت محور.

در برنامه‌ریزی شهری، توسعه ترانزیت-محور (به انگلیسی: Transit-oriented development) نوعی توسعه شهری است که میزان فضای مسکونی، تجاری، تفریحی را به گونه ای به حداکثر می‌رساند که وسایل حمل و نقل عمومی در فاصله‌ای کوتاه و قابل طی با پای پیاده باشد.[۱][۲] هدف توسعه ترانزیت-محور ایجاد رابطه همزیستی بین شهری متراکم و استفاده از حمل و نقل عمومی است.[۳] برای دستیابی به این هدف در توسعه ترانزیت-محور استفاده از خودروهای شخصی محدود و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی ترویج می‌شود.[۴]

توسعه ترانزیت محور عموماً شامل یک ایستگاه ترانزیت عمومی می‌باشد (مانند ایستگاه قطار یا اتوبوس) که اطراف آن را زمین با کاربری مختلف و با تراکم بالا شکل می‌دهد، و اطراف این نواحی دارای تراکم کمتری از ساختمان می‌باشد. همچنین در این روش توسعه شهری، سعی بر این است که مسیرها بیشتر قابل پیاده‌روی باشد و این کار با کاهش اندازه بلوک‌های شهری و کاهش فضاهای مرتبط با خودروها انجام می‌گردد.[۵][۶]

برابری طبقاتی و نگرانی‌های قیمت مسکن[ویرایش]

یکی از نقدهایی که به توسعه ترانزیت-محور وارد می‌شود این است که این طرح باعث افزایش اعیان نشینی در مناطق با درآمد کم می‌شود. در بعضی موارد توسعه ترانزیت-محور باعث افزایش قیمت مسکن در محله‌هایی می‌شود که در گذشته قیمت خانه‌های آن مقرون به صرفه بوده‌است، و این طرح باعث می‌شود ساکنان کم درآمد و با درآمد متوسط از محل‌های کارشان بیشتر و بیشتر دور شوند. در این حالت توسعه ترانزیت-محور می‌تواند محله‌های کم درآمد را به هم بریزد.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. Calthorpe, Peter (1993). The Next American Metropolis: Ecology, Community, and the American Dream. New York: Princeton Architectural Press. ISBN 978-1-878271-68-6.
  2. Cervero, Robert; et al. (2004). Transit Oriented Development in America: Experiences, Challenges, and Prospects. Washington: Transit Cooperative Research Program, Report 102. ISBN 978-0-309-08795-7. [۱]
  3. Caves, R. W. (2004). Encyclopedia of the City. Routledge. p. 676. ISBN 978-0-415-86287-5.
  4. Robert Cervero, Chris Ferrell and Steven Murphy (2002). Transit-Oriented Development and Joint Development in the United States: A Literature Review, Research Results Digest Number 52, Transit Cooperative Research Program.
  5. "Transit-Oriented Development (TOD)". www.sustainablecitiesinstitute.org. Archived from the original on December 20, 2016. Retrieved December 15, 2016.
  6. "What is TOD?". Institute for Transportation and Development Policy.
  7. "Equitable Development Toolkit: Transit Oriented Development" (PDF). 2008.