اعیان‌نشین شدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خیابان ماینتزر برلین. نمونه‌ای از اعیان‌نشین شدن محلات.

زمانی که محله‌ای قدیمی یا فقیرنشین در یک شهر به محلهٔ طبقهٔ متوسط تبدیل می‌شود به این فرایند اعیان‌نشین شدن محله یا اعیانی‌سازی محله (انگلیسی: Gentrification) گفته می‌شود. این کار معمولاً از راه نوسازی و راندن فقیران از محله انجام می‌شود.

در این فرایند خانواده‌هایی از طبقات متوسط و مرفه جایگزین قشرهای محروم در محلات مرکزی و تاریخی شهر شده و به بهسازی و مرمت مسکن‌ها می‌پردازند. در این روند خانه‌ها در محله‌های فقیر به بهای ارزان خریداری و بازسازی می‌شود و با گذشت زمان، محله تبدیل به یک مکان کمتر مقرون به صرفه برای زندگی کم‌درآمدان می‌شود.

پیشینه[ویرایش]

نمودهای اولیهٔ فرایند اعیانی‌شدن در دههٔ ۱۹۶۰ در معدودی از کلان‌شهرهای پیش‌رفتهٔ سرمایه‌داری مشاهده شد. خود این اصطلاح را روث گلَس (Ruth Glass) در سال ۱۹۶۴ وضع کرد تا جابه‌جاشدگیِ طبقاتی ناشی از سیاست‌های مسکن شهری مدرن در لندن را شرح دهد. ماجرا با جابه‌جاکردنِ کارگران کم‌درآمد ساکن مرکز یا درونِ شهر با خانوارهای طبقات متوسط و فرادست آغاز شد که از حومهٔ شهر یا دیگر بخش‌های آن می‌آمدند. این گرایش پس از سال ۱۹۷۰ در شهرهای بزرگ‌تر و قدیمی‌ترِ کشورهای پیش‌رفتهٔ سرمایه‌داری بیش‌تر دیده شد. خیلی‌ها سرمایه‌یِ مالی جهانی‌شده را مروج و تنظیم‌گر موج تازه‌تر گسترش این پدیده در جنوب جهان قلمداد می‌کنند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. بوم‌شناسی اجتماعی تغییرات فضای شهری در محله کارگرنشین پیکانشهر، تهران / ایلیا فراهانی / ترجمه کاوه اکبری.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Gentrification»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ فوریه ۲۰۱۶).

پیوند به بیرون[ویرایش]