اتوبوس برقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک اتوبوس برقی در شهر لیون فرانسه
یک اتوبوس برقی در اوکراین

اتوبوس برقی نوعی وسیله حمل و نقل عمومی است که انرژی مورد نیاز خود را از سیم‌های حامل جریان الکتریکی که در بالای سطح خیابان کشیده‌شده‌است، تهیه می‌کند. دو سیم و در نتیجه دو قطب لازم است تا مدار الکتریکی کامل شود. تفاوت اساسی این نوع اتوبوس‌ها، با سایر وسایل نقلیه در این است که مسیر حرکت اتوبوس‌ها از قبل تعیین می‌شوند و این وسیله نقلیه نمی‌تواند از مسیر مشخص‌شده خارج شود. اتوبوس‌های برقی از کم‌هزینه‌ترین و کارآمدترین ابزار حمل و نقل شهری هستند که آلودگی زیادی ایجاد نمی‌کنند و به محیط زیست آسیب نمی‌رسانند. [۱]

کاربری[ویرایش]

در حال حاضر در ۴۵ کشور مختلف، ۳۱۵ سامانه اتوبوس برقی در حال فعالیت هستند. [۲]

ایران[ویرایش]

اتوبوس برقی در میدان امام حسین تهران سال۱۳۹۰ خورشیدی

هم‌اکنون، در تهران در مسیر میدان امام حسین تا خیابان خراسان از اتوبوس‌های برقی استفاده می‌شود. مجموع اتوبوس‌های برقی فعال در تهران ۶۳ دستگاه است.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «خط اتوبوس برقی مسیر شوش – راه‌آهن». مرکز اطلاع‌رسانی و نظارت همگانی شهرداری تهران، ۲۱ اسفند ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۸ مه ۲۰۱۱. 
  2. وب، ماری (۲۰۱۰). سامانه حمل و نقل عمومی جین ۲۰۱۰-۲۰۱۱. کالسدان (پادشاهی متحد): گروه اطلاعات جین. ISBN 978-0-7106-2915-9.