اینتف دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اینتِف دوم یا انتِف دوم یا آنتِف دوم پسر اینتف یکم و سومین فرعون دودمان یازدهم مصر باستان بوده‌است. پاپیروس تورین بر جای نام او پاک‌شدگی دارد و طول دوران فرمانرواییش را ۴۹ سال ذکر می‌کند. مصرشناسان تاریخ تقریبی حکومت او را میان سال‌های ۲۱۱۸ تا ۲۰۶۹ پیش از میلاد مسیح می‌دانند.[۱]

دوران

آنتف دوم برای نزدیک به ۵۰ سال فرمانروایی کرد. او به‌طور حتم با دیگر پادشاهان مصری هم‌دوره‌ی خود در نبرد بوده‌است. در آغاز فرمانرواییش، او شاه استان‌های ۱ تا ۶ مصر علیا و نیز شهر ابیدوس بوده. او ناچار شد دو بار تینیس - پایتخت نوم هشتم مصر علیا - را فتح کند.این باعث شد که محدوده کنترل او تا آنتیوپولیس در ۱۰۰ کیلومتری شمال ابیدوس گسترده شود.

آثار بر جای مانده

در معبدی در اقصر ستونی هشت ضلعی پیدا شده‌است که نام آنتف واه-آنخ و خدای آمون رع بر آن نقش بسته. گمان می‌رود که این معبد توسط آنتف دوم پایه‌ریزی شده باشد. این‌ها قدیمی‌ترین شواهد ساختمانی در کارناک هستند.

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Nicolas Grimal (۱۹۹۴)، Histoire de l'Égypte ancienne، Livre de Poche، شابک ۲۲۵۳۰۶۵۴۷۱
  2. Donald B. Redford (۱۹۸۶)، Pharaonic King-Lists, Annals, and Day-Books: A Contribution to the Study of the Egyptian Sense of History، Mississauga, Ontario: SSEA Publication IV
  • Clayton, Peter A (۲۰۰۶)، Chronicle of the Pharaohs: The Reign-by-Reign Record of the Rulers and Dynasties of Ancient Egypt، Thames & Hudson، ص. ۷۲، شابک ۰-۵۰۰-۲۸۶۲۸-۰