رامسس سوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رامسس سوم
دومین پادشاه دودمان بیستم مصر
نگاره‌ای از رامسس سوم در نیایشگاه کارناک
فرعون مصر باستان
دوران ۱۱۸۵–۱۱۵۵ پ. م. در دودمان بیستم 
پس از ست‌ناخت
پیش از رامسس چهارم
فرزندان رامسس پنجم، رامسس ششم، رامسس هشتم، آمون هر خپشف، پنتاورع
پدر ست‌ناخت
مادر شهبانو تیی-مرنسه
مرگ ۱۱۵۵ پ. م.
آرامگاه کی‌وی۱۱

رامسس سوم دومین فرعون از دودمان بیستم در مصر باستان بود.

رامسس سوم پسر ست‌ناخت و ملکه تیی-مرنسه بود. در سال ۱۱۷۸ قبل از میلاد، رامسس سوم ملت را برانگیخت و مردمان دریا را که همه ساله به مصر حمله می‌کردند، را شکست داد. پس از آن فرعون گفت: «آنانی که به مرزهای من حمله کردند... ارواحشان تا آخر زمان نابود شده است.»

سیاست های جنگی رامسس سوم در مقایسه با عملکرد رامسس دوم و دستاوردهای وی در این زمینه، با پیروزی های کمتری همراه بوده است. به نظر می رسد که رامسس سوم بخشی از متصرفات مصریان را در دورهٔ حکومتش از دست داده و بخش هایی نیز در دورهٔ زمام داری جانشینان وی از مصر منتزع شده است.[۱]

اوضاع داخلی و اقتصادی[ویرایش]

اوضاع داخلی و شرایط اقتصادی جامعهٔ مصر در عصر این فرعون، مهمترین منبع اطلاعاتی پاپیروس بزرگ هاریس[۲] است که هم اکنون در موزهٔ بریتانیا نگهداری می شود. این پاپیروس بزرگ و پرمحتوا قطعاً در زمان جانشین رامسس سوم تنظیم و نگاشته شده است و دربرگیرندهٔ زندگینامهٔ  شخصی و سیاسی- نظامی وی از زمان روی کار آمدن تا مرگ رامسس سوم می باشد. محتوای این پاپیروس در واپسین روزهای زندگی رامسس به وسیلهٔ کاهنان و کاتبان درباری تهیه و تنظیم و برای وی قرائت شده و پس از مرگ وی پاپیروس عظیم معروف به پاپیروس بزرگ هاریس نوشته شده است.[۳]

دسیسه و قتل[ویرایش]

رامسس سوم توسط تعدادی از افراد بارگاه خود در طی دسیسه‌ای در ۳۰امین سال فرمانرواییش به قتل رسید. بررسی‌های تازه بر روی مومیایی او نشان داده‌اند که او بر اثر ضربات متعدد چاقو بر گردنش در طی حمله به کاخ پادشاهی کشته شده است. در این دسیسه، پسر فرعون با نام پنتاوره نیز دست داشته است. او و گروهش پس از این اتفاق دستگیر و در دادگاه مجازات می‌شوند.[۴]

رامسس سوم پیش از فرارسیدن مرگش دوازده تن از قضات برجسته را از میان صاحب منصبان قضایی کشور برگزید و این مقامات عالی قضایی را به عنوان اعضای هیئت داوران جهت رسیدگی به موضوع توطئه منصوب نمود. فرعون به انان ابلاغ و اخطار کرد که بی غرضانه و منصفانه به این جریان رسیدگی کرده و نتیجه را به اطلاع او برسانند.

سرانجام بیست و شش مرد و شش زن به اتهام شرکت در توطئه به اعدام محکوم شدند. به شماری از این محکومان اجازه داده شد که خودکشی کنند. افزون براین محکوم شدگان به اعدام، گروهی نیز به خاطر شرکت غیر مستقیم در این توطئه به مجازات های شبک تر محکوم شدند. گروهی دیگر که از ماجرا اطلاع داشته ولی آنرا بروز نداده بودند، نیز به کیفرهای مناسب رسیدند.

در مصر باستان این قبیل افراد نیز خائنان به فرعون به شمار می آمده و به خاطر فاش نکردن توطئه و خودداری از معرفی کردن توطئه گران، قاعدتاً باید به اعدام محکوم می شدند، زیرا آنان نیز در طراحی این توطئه شرکت مؤثر و فعال داشته، منتها جزو عوامل اجرا کنندهٔ توطئه نبوده اند. چهار نفر از محکومان در دادگاه فوق به خاطر حشر و نشری مه با زنان توطئه گر داشته اند، به قطع بینی و گوشهایشان محکوم گردیدند. از میان متهمان تنها یک نفر مرد تبرئه شد. که احتمالاً سرنوشت نهایی فرعون به دست همین مرد رقم خورده است. در هیچ سند و گزارشی به علت و هدف این اقدام علیه فرعون اشاره نشده است.[۵]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «پایان زندگی رامسس سوم». تاریخ ما. 
  2. Der Grosse Papirus Harris
  3. «رامسس سوم». تاریخ ما. 
  4. «راز سه هزار ساله مرگ فرعون مصر فاش شد». دویچه‌وله پارسی، ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲. 
  5. «پایان زندگی رامسس سوم». تاریخ ما. 

Wikipedia contributors, "Ramesses III," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramesses_III&oldid=192140058

  • کتاب مصر باستان - برندا اسمیت