اصل تبعیت فرم از کارکرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اصل تبعیت فرم از کارکرد یکی از اصول بنیادی معماری مدرن است که نخستین بار در سال ۱۸۹۶ توسط لوئیس سالیوان معمار مشهور آمریکایی و "پدر مدرنیسم" در مقاله ای با عنوان "بررسی هنری یک ساختمان اداری بلند" معرفی گردید. طبق این اصل، معماری مدرن آزاد خواهد بود که از هر عنصر در هرجا که بخواهد بهره ببرد تا جایی که به کارکرد مناسب دست یابد. این به معنای وفاداری به کارکرد و گزیر از هرنوع عامل شکلی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]