نظریه محدودیت‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تئوری محدودیت‌ها الگویی است مدیریتی که در آن برای رسیدن به اهداف به جستجوی محدودیت (های) (از نظر عددی کم) و اساسی پرداخته می‌شود. همیشه در هر سیستم محدودیتی (هایی) اساسی وجود دارد که باید سایر گزینه‌ها را بر اساس آن(ها) بازسازی کرد.

ایده اصلی در تئوری محدودیت تعمیم گزاره زیر است:

توان یک زنجیر به اندازه توان ضعیف ترین حلقهٔ آن است.

برای مثال در یک خط تولید میزان خروجی نهایی خط تولید به اندازه تولید صعیف ترین دستگاه خط است و تولید بیشتر در هر دستگاه دیگر می‌تواند منجر به اضافه شدن تولید نیم ساخته می‌شود.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

دیدگاه مدیریتی تئوری محدودیت‌ها اولین بار توسط Eliyahu M. Goldratt در سال ۱۹۸۴ در کتابی تحت عنوان The Goal مطرح شد. کتابی که به خوانندگان کمک می‌کند تا بتوانند در سازمان خود به اهدافشان دست یابند.

پنج مرحله تئوری محدودیت‌ها[ویرایش]

  1. تشخیص محدودیت اصلی سیستم
  2. تصمیم برای بهره‌برداری هرچه بیشتر از این محدودیت‌ها
  3. تابع کردن سایر بخش‌ها نسبت به محدودیت اصلی سیستم
  4. بهبود توان محدودیت اصلی سیستم
  5. (اگر در این مرحله یکی از محدودیت هاغیر اصلی به محدودیت اصلی تبدیل شد) بازگشت به گام اول

منابع[ویرایش]