تالکوت پارسونز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تالکوت پارسونز
Talcott Parsons 1.jpg
متولد۱۳ دسامبر ۱۹۰۲
کلرادو اسپرینگز، ایالات متحده
مرگ۸ مهٔ ۱۹۷۹ (۷۶ سال)
مونیخ، آلمان
ملیتایالات متحده
تبارجامعه‌شناسی
محل کاردانشگاه روپرشت-کارلز هایدلبرگ
مدرسه اقتصاد لندن
کالج آمهرست
دانش‌آموختهٔدانشگاه هاروارد
استاد راهنماEdgar Salin
دانشجویان دکتری ویرابرت مرتون، هارولد گارفینکل، نیکلاس لومان
تأثیراتامیل دورکیم، ماکس وبر

تالکوت پارسونز (به انگلیسی: Talcott Parsons) ( زاده ۱۳ دسامبر ۱۹۰۲ - درگذشته ۸ مه ۱۹۷۹)، جامعه‌شناس آمریکایی، و از ۱۹۲۷ تا ۱۹۷۳ در دانشگاه هاروارد به انجام‌وظیفه مشغول بود.

پارسونز یک نظریه ی عمومی به‌نام «نظریهٔ کُنِش» را برای بررسی جامعه توسعه داد که برمبنای روش‌شناختی اختیارگرایی، و مبنای معرفت‌شناختی واقع‌گرایی ِ تحلیلی استوار است. این نظریه، تلاش می‌کند بین دو سنت عمده ی روش‌شناختی تعادل ایجاد کند: فایده-تجربه‌گرایی، و تأویل-ایدئال‌گرایی. برای پارسونز، اختیارگرایی میان این دو روش عمده راه سومی پدید می‌آورد. بیش از یک نظریهٔ اجتماعی، پارسونز یک نظریه دربارهٔ تحول جامعه، و یک تفسیر عینی از جهات و رانه‌های تاریخ جهان ارائه کرده‌است.

پارسونز کار امیل دورکیم و ویلفردو پارتو را تجزیه و تحلیل، و نوشته‌های آنان را از طریق انداوم‌واره (پارادیم) کنش ِ اختیارگرا ارزیابی کرده‌است. او هم‌چنین، پیشتاز معرفی و تفسیر آثار ماکس وبر به مخاطبان آمریکایی بود. او اگرچه عموماً به‌عنوان پژوهش‌گری ساختار-کارکردگرا در نظر گرفته‌می‌شود، در مقاله‌ای در اواخر عمر خود، نوشته‌است که مفاهیم کارکردگرا، یا ساختار-کارکردگرا، راه‌های نامناسبی برای معرفی ساختار نظریه ی او هستند. برای پارسونز، ساختار-کارکردگرایی یک مرحله در گسترش روش‌شناختی علوم اجتماعی بود، و کارکردگرایی هم یک روش جهان‌شمول، نه واژه‌ای برای نام‌گذاری یک مکتبِ به‌خصوص.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]