جعفر شریف امامی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
از چپ؛ جمشید آموزگار نخستوزیر، جعفر شريفامامی |
||
| شناسنامه | ||
|---|---|---|
| نام کامل | جعفر شریفامامی | |
| معروف به | ||
| زادروز | ۱۷ شهریور ۱۲۸۹ ه.ش | |
| زادگاه | تهران ، ایران | |
| تاریخ مرگ | خرداد ۱۳۷۸ | |
| محل مرگ | نیویورک ، ایالات متحده | |
| نام همسر | ||
| فرزندان | ||
| دین | اسلام | |
| فارغ التحصیل از | آلمان و سوئد | |
| نخست وزیر ایران | ||
| تاریخ ریاست | از ۹ شهریور ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۰ | |
| قبل از | علی امینی | |
| بعد از | دکتر منوچهر اقبال | |
| تاریخ ریاست | از ۵ شهریور ۱۳۵۷ تا ۱۴ آبان ۱۳۵۷ | |
| قبل از | ارتشبد غلامرضا ازهاری | |
| بعد از | جمشید آموزگار | |
| جناح سیاسی | ||
| پست های دیگر | رهبر لژ فراماسونری ایران | |
جعفر شریفامامی (زاده ۱۷ شهریور ۱۲۸۹ در تهران - درگذشته خرداد ۱۳۷۸ در نیویورک سیتی)از سیاستمداران ایرانی دوران پهلوی که دو دوره نخست وزیر ایران و ۱۵ سال رئیس مجلس سنای ایران بود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] تحصیلات
شریف امامی او فرزند حاج محمدحسین معروف به نظام الاسلام بود. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه شریف به پایان رساند. سپس وارد مدرسه آلمانی شد و دوره متوسطه را در قسمت فنی تمام کرد و از طرف وزارت راه به همراه ۳۰ نفر جهت تحصیل در رشته راهآهن به آلمان اعزام شد. پس از پایان دوران تحصیل به ایران بازگشت و در راه آهن مشغول به کار شد. اندکی بعد مجدداً از طرف وزارت راه جهت ادامه تحصیل به سوئد اعزام گشت و در سال ۱۳۱۸ به تهران بازگشت و به شغل خود ادامه داد و مراحل ترقی را در راه آهن طی کرد.
در شهریور ۱۳۲۰ توسط نیروهای متفقین به اتهام همکاری با آلمان دستگیر شد و پس از آزادی به سمت مدیرکل بنگاه مستقل آبیاری منصوب گردید. در تیر ماه ۱۳۲۹ در زمان نخست وزیری سپهبد رزم آرا به کفایت وزارت راه انتخاب شد و پس از قتل رزم آرا و انتصاب حسین علا به نخست وزیری به عنوان عضو شورای عالی سازمان برنامه انتخاب شد و در دوران حکومت مصدق در همین سمت باقی ماند و نهایتاً پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و نخست وزیری سپهبد زاهدی به سمت مدیرعامل سازمان برنامه منصوب شد.
وی در دوره دوم مجلس سنا به مدت ۲ سال نماینده تهران بود و با شکل گیری کابینه دکتر منوچهر اقبال تصدی وزارت صنایع و معادن را بر عهده گرفت و پس از دکتر اقبال به مدت ۸ ماه در سال ۱۳۳۹ به نخست وزیر رسید. از اتفاقات دوران نخست وزیری او بهبود روابط ایران و تجدید انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی بود، اما به دنبال اعتصاب معلمان در اعتراض به پایین بودن حقوق خود و کشته شدن یکی از فرهنگیان به نام خانعلی به دست پلیس و استیضاح شدن وی در مجلس استعفا داد.
وی در سال ۱۳۴۱ نیابت تولیت بنیاد پهلوی را عهده دار گردید و در انتخابات ۱۳۴۲ مجلس سنا با داشتن بیشترین آراء به عنوان سناتور از تهران به مجلس راه یافت و به ریاست مجلس انتخاب شد. ضمن آنکه ریاست مجلس شورای ملی نیز با او بود و در حقیقت ریاست قوه مقننه را بر عهده داشت.
شریف امامی به مدت ۱۵ سال رئیس مجلس سنا بود و مشاغل متعددی را بر عهده داشت از جمله: ریاست هیئت مدیره بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران، ریاست اتاق صنایع و معادن و بازرگانی، ریاست کانون مهندسین و عضو هیئت امنای دانشگاه. از فعالیتهای دیگر وی ایجاد دامداری در کرج، شهرک سازی و آپارتمان فروشی با بهاءالدین کهبد سرمایهدار معروف میباشد.
[ویرایش] نخست وزیری
در سال ۱۳۵۷ که سراسر ایران را تظاهرات و اعتصاب در بر گرفته بود، محمدرضا پهلوی برای جلوگیری از بحران و انقلاب مسئولیت نخست وزیری را با اختیارات تام به او سپرد، نامبرده با ایراد چند نطق مخصوصاً نطق معروف او «من شریف امامی بیست روز پیش نیستم» دولت آشتی ملی را تشکیل داد که ظاهراً از مردم حمایت میکرد و خود را از خاندان روحانیون معرفی نمود.
از اقدامات او میتوان به آزادی مطبوعات و رادیو تلویزیون، دادن امتیاز به کارمندان، تغییر تقویم شاهنشاهی به شمسی، بستن مراکز فساد، عزل مدیرانی که نالایق دانسته شدند و انحلال حزب رستاخیز اشاره نمود. شریفامامی با برقراری حکومت نظامی رخداد ۱۷ شهریور معروف به جمعه سیاه را به نام خود در تاریخ ثبت نمود.
تلاش او در تغییر مسیر انقلاب اسلامی از امور سیاسی به امور رفاهی بی نتیجه ماند و مردم به مخالفت با او پرداخته و او را وادار به کناره گیری نمودند و سرانجام در ۱۴ آبان ۱۳۵۷ استعفا داد و نیمه دوم بهمن همان سال ایران را به قصد آمریکا ترک نمود.
جعفر شریف امامی از دوران جوانی وارد لژ فراماسونری قرار گرفت و رئیس فراماسونهای ایران شد. او در سال ۱۳۷۸ در آمریکا درگذشت.[۱]
جایگاههای سیاسی وی عبارت بودند از:
- رئیس مجلس سنا
- سرپرست بنیاد پهلوی
- نخست وزیر
[ویرایش] هیأت وزراء
کابینه شریفامامی به هنگام نخستوزیریاش شامل این افراد بود[۲]:
- حسین شالچیان (وزیر راه)
- ویشکایی (وزیر بازرگانی)
- باهری (وزیر دادگستری)
- نهاوندی (وزیر علوم)
- امیر افشار قاسملو (وزیر امور خارجه)
- محمد یگانه (وزیر امور اقتصادی)
- ارتشبد عظیمی (وزیر جنگ)
- یزدانپناه (وزیر امور پارلمانی)
- منوچهر آزمون (وزیر مشاور و امور اجرایی)
- معتمدی (وزیر پست و تلگراف و تلفن)
- گنجی (وزیر آموزش و پرورش)،
- پرفسور رامین (وزیر صنایع و معادن)
- مقتدر مژدهی (وزیر بهداری و بهزیستی)
- ارتشبد قرهباغی (وزیر کشور)
- علینقی کنی (وزیر مشاور و سرپرست اوقاف)
- امیر پرویز (وزیر کشاورزی)
- حسنعلی مهران (وزیر و سرپرست سازمان برنامه و بودجه)
- محسن فروغی (وزیر فرهنگ و هنر)
- کاظم ودیعی (وزیر کار)
- جهانگیر مهد مینا (وزیر نیرو)
- پرویز آوینی (وزیر مسکن و شهرسازی)
- عاملی تهرانی (وزیر اطلاعات و جهانگردی)
[ویرایش] منابع
- سالنامه دنیا - ۱۳۵۴ خورشیدی - ص۵۴
- موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران
- متن کامل خاطرات جعفر شریف امامی: حبیب لاجوردی، انتشارات صفحه سفید[۱]
- منبع:وبلاگ INTERNTIONAL STUDIES نوشته حسین آجورلو
- ↑ مطالعات بین الملل - جعفر شریفامامی
- ↑ بشیرتاش، سعید و نبوی، ابراهیم، روزشمار یک انقلاب: ۳۰ سال پیش در چنین روزی، شاه: تعظیم شعائر اسلام در صدر همه چیز قرار میگیرد، در: رادیو زمانه، بازدید: ۲۹ اوت ۲۰۰۸.
|
|||||||
