لوریس چکناواریان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
لوریس چکناواریان (۱۳۱۶/۱۹۳۷-) آهنگساز و رهبر ارکستر ایرانی است. او بیش از ۷۵ اثر (شامل سمفونی، اپرا، موسیقی مجلسی، کنسرتو برای پیانو، ویلن، گیتار، ویولن سل و پیپا [۱]، موسیقی باله، آثاری برای گروه کر، یک رکوئیم، و یک اوراتوریو و بیش از ۴۵ موسیقی فیلم ساختهاست[۲].
چکناواریان از سال ۱۹۸۹ (میلادی) تا ۲۰۰۰ رهبری ارکستر فیلارمونیک ارمنستان را برعهده داشت و بیشتر در ارمنستان به سر میبرد. به مدت ۳ سال (۹۳-۱۹۹۱) نیز برای اجراهای خیریه با این ارکستر در وین بود[۲].
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگی و فعالیت هنری
لوریس چکناوریان از ارمنیهای ایرانی و زاده بروجرد است[۳]. او تحصیلات موسیقی خود را از سال ۱۳۳۲ در هنرستان عالی موسیقی آغاز کرد. مدتی بعد به وین عزیمت نموده و تا سال ۱۳۴۰ در فرهنگستان موسیقی این شهر به تحصیل آهنگسازی و رهبری ارکستر اشتغال داشت. سپس به ایران بازگشت و ضمن تدریس در هنرستان عالی موسیقی و ترتیب دادن نمایشگاهی از سازهای ملی در انستیتو گوته تهران، تصدی صداخانه ملی هنرهای زیبای کشور را عهده دار شد.
چکناواریان در اواخر سال ۱۳۴۲ رهسپار اتریش شد و در سالزبورگ کار آهنگسازی را ادامه داد. دو سال بعد به آمریکا رفت و چندین سال در دانشگاه میشیگان به ادامه تحصیل در رشتههای آهنگسازی و رهبری ارکستر پرداخت. وی در سال ۱۳۴۹ به ایران بازگشت و علاوه بر کنسرتهایی با ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر مجلسی و تلویزیونی ملی ایران و... (به عنوان رهبر میهمان)، آثار متعددی آفرید که اکثر آنها در تالار رودکی اجرا گشت.
چکناواریان در سال ۱۳۵۱ به رهبری ارکستر اپرای تهران منصوب گردید. چکناواریان پس از انقلاب در ارمنستان اقامت گزید و در ایروان به فعالیتهای هنری خود ادامهداد. وی در حال حاضر رهبری ارکستر مجلسی رودکی را عهدهدار میباشد.
[ویرایش] آثار
- اپرای پردیس و پریسا
- اپرای رستم و سهراب
- باله سیمرغ
- آهنگ نور و صدا (برای جشنهای تخت جمشید)
- توکاتا و فوگ برای ارکستر زهی
- کنسرتوپیانو
- سمفونی پرسپولیس (سال 1384)
[ویرایش] موسیقی فیلم
- من ایران را دوست دارم (به کارگردانی: خسرو سینایی)
- پرتو یک حماسه (به کارگردانی: منوچهر طیاب)
- تنگسیر (امیر نادری)
- مناظر ایران (به کارگردانی: هوشنگ شفتی)
- موسیقی سریال زندگی مسیح (به کارگردانی نادر طالب زاده)
[ویرایش] پانویس
- ↑ پیپا یک ساز چینی است
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ وبگاه ماهنامه گزارش موسیقی
- ↑ لازاریان، ژانت د.، دانشنامه ایرانیان ارمنی، تهران: انتشارات هیرمند، ۱۳۸۲ خ.، ص۳۸۴.
[ویرایش] منابع
- دِمُکراتِ در موسیقی. وبگاه ماهنامه گزارش موسیقی. بازدید در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۸.
