سمفونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سمفونی (به انگلیسی: symphony)، از کلمه یونانی Συμφωνία گرفته شده‌است.

در موسیقی کلاسیک سمفونی به قطعه‌ای ارکسترال گفته می‌شود که از چند بخشِ مجزّا به‌نام موومان تشکیل شده‌باشد. هر سمفونی دارای فرمِ سونات است. فرم سمفونی درحقیقت همان فرم چهاربخشی یا چار موومان است. قدمت آن به قرن هجدهم میلادی در اروپا بازمی‌گردد. یوهان سباستین باخ، یوزف هایدن، موتزارت، و به‌ویژه بتهوون در شکل‌گیری آن تأثیر به‌سزایی داشته‌اند.

منابع[ویرایش]

  • کتاب موسیقی سنفونیک، ادوارد داونز، ترجمه علی اصغر بهرام بیگی، انتشارات آگاه
  • کتاب فرهنگ بزرگ موسیقی، رولان دوکانده، شرکت تهران فاریاب
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Symphony»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷).