سمفونی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سمفونی به انگلیسی symphony از کلمه یونانی Συμφωνία گرفته شدهاست.
در موسیقی کلاسیک سمفونی به قطعهایی ارکسترال گفته میشود که از چند بخش مجزا به نام موومان تشکیل شده باشد. هر سمفونی دارای فرم سونات است.فرم سونات در حقیقت همان فرم چهار بخشی یا چار موومان است. قدمت آن به قرن هیجدهم میلادی در اروپا باز میگردد. یوهان سباستین باخ، موتزارت، هایدن و بتهوون در شکل گیری آن تأثیر به سزایی داشتهاند
[ویرایش] منابع
- کتاب موسیقی سنفونیک، ادوارد داونز، ترجمه علی اصغر بهرام بیگی، انتشارات آگاه
- کتاب فرهنگ بزرگ موسیقی، رولان دوکانده، شرکت تهران فاریاب
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Symphony»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷).
