عتنئیل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| داوران در انجیل |
|---|
| در کتاب داوران |
| عتنئیل |
| ایهود |
| شمجر |
| دبوره و باراک |
| جدعون |
| ابیملک |
| تولع |
| یائیر |
| یفتاح |
| ابصان |
| ایلون |
| عبدون |
| شمشون |
| در کتاب اول سموئیل |
| عیلی |
| سموئیل |
عتنئیل یا عتنیئل پسر قناز(عبری:עָתְנִיאֵל בֶּן קְנַז، عُتنَئیِل بِن قَناز به معنی «شیر خدا» از شخصیتهای تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است که نام او نخستین بار در صحیفه یوشع و سپس در کتاب داوران به عنوان نخستین داور بنیاسرائیل آمدهاست. او برادر کوچکتر کالیب و از سبط یهودا بود، و به سال ۱۳۸۰ قبل از میلاد، در تصرف روستای دبیر یا روستای سفر موفق شد و در پاداش عکسه را به زنی گرفت.[۱] او پس از مرگ یوشع بن نون به داوری بنیاسرائیل رسید؛ در زمان داوری او کوشان رشتعایم، پادشاه بینالنهرین بودهاست. او پادشاه ارام را شکست داد و چهل سال صلح در سرزمین بنیاسرائیل حاکم گردید.[۲]
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
- یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲.
- جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.
