شهرستان کامیاران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهرستان کامیاران
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان کردستان
مردم
جمعیت ۱۰۵،۹۹۶ نفر[۱]
زبان‌های گفتاری کردی سورانی[۲] ،کردی کلهری[۳] ،
کردی اورامی[۴]
مذهب سنی شافعی[۵][۶] ،شیعه[۷]
جغرافیای طبیعی
مساحت ۱٫۸۵۲ كیلومتر مربع[۸]
ارتفاع از سطح دریا ۱٫۴۶۴ متر[۹]
داده‌های دیگر
وب‌گاه فرمانداری کامیاران
شهرها
کامیاران
موچش
تعداد بخش‌ها
مرکزی
موچش

شهرستان کامیاران (به کردی : Kamyaran)، از شهرستانهای استان کردستان در غرب ایران است. شهرستان کامیاران در ۶۵ کیلومتری جنوب سنندج واقع شده است[۱۰]. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۰۵٫۸۹۵ نفر بوده است [۱].

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهر: کامیاران

  • بخش موچش
    • دهستان امیرآباد
    • دهستان سورسور
    • دهستان عوالان
    • دهستان گاورود

شهر:موچش

درباره کامیاران[ویرایش]

ویژگیهای عمومی، فرهنگی، مردم شناختی مردم این شهرستان نیز مانند سایر نواحی استان کردستان است و مردم آن به زبان کردی تکلم می‌کنند. این شهرستان در فصول بهار و پاییز آب و هوای دلپذیری دارد. کامیاران جنوبی‌ترین شهرستان استان کردستان است به گونه ای که بر روی گسل مروارید قرار گرفته و حصاری از کوهستان های شاهو و بیستون اطراف آن می باشند. رشته کوه های زاگرس از کوهستان بیستون در جنوب دشت کامیاران آغاز می شود و با استان کرمانشاه مرز مشترک دارد.

نقاط دیدنی و جذاب شهرستان کامیاران عبارت‌اند از روستای تاریخی پالنگان، دریاچه سد گاوشان، تفریگاه جنگلی کوبگار، چشمه آب معدنی بایسپرنه، داریمام، کتیبه باستانی تنگی ور، تپه تیانه، تپه توبره ریز، نقش برجسته و سنگ نبشته اورامان، چشمه آب معدنی گواز، رودخانه تنگی ور، مقبره شیخ عباس کومائین، مقبره حضرت عکاشه.

همچنین مجتمع پرورش ماهیان سردآبی (قزل آلا) واقع در ۴۵ کیلومتری کامیاران - مریوان(روستای پالنگان) در بستر رودخانه سیروان با ظرفیت ۵۶۴ تن[۱۱][۱۲] در سال بزرگ‌ترین مجتمع سردآبی خاور میانه به شمار می‌آید[۱۳].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  2. [۱]
  3. [۲]
  4. [۳]
  5. [۴]
  6. استان‌شناسی کردستان،شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران،سال ۱۳۹۰،ص۷۳
  7. [۵]
  8. [۶]
  9. [۷]
  10. [۸]
  11. [۹]
  12. [۱۰]
  13. [۱۱]