رابرت وودرو ویلسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رابرت وودرو ویلسون
Wilson penzias200.jpg
رابرت وودرو ویلسون و آرنو آلان پنزیاس
متولد ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۳۶(۱۹۳۶-01-۱۰) ‏(۷۸ سال)
هیوستون , تگزاس , ایالات متحده
ملیت آمریکایی
رشته فعالیت فیزیک
دلیل شهرت تابش زمینه کیهانی
جوایز Nobel prize medal.svg جایزه نوبل فیزیک (۱۹۷۸)
نشان هنری دراپر (۱۹۷۷)

رابرت وودرو ویلسون (به انگلیسی: Robert Woodrow Wilson) ‏ (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۳۶) یک ستاره‌شناس آمریکایی است که در سال ۱۹۷۸، برنده جایزه نوبل در فیزیک شد.رابرت وودرو ویلسون و آرنو آلان پنزیاس در سال ۱۹۶۴ برای نخستین بار تابش زمینه کیهانی را کشف کردند؛ البته جایزه نوبل به سومین دانشمند یعنی پیوتر کاپیتسا بخاطر کارهای نامربوط و کمک‌هایش هم تعلق یافت.

آنها در هنگام کار در گونه جدید شاخه آنتن هولمدل در آزمایشگاه‌های بل در شهرستان هولمدل، منشا صدا را در هواکره یافتند که نمی‌توانستند آن را توضیح دهند.آنها پس از از بین بردن تمام منابع صدا در اطرافشان، سرانجام توانستند صدای تابش زمینه کیهانی را بشنوند.این کشف آنها یک نکته مهم برای اثبات مهبانگ است.


منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Robert Woodrow Wilson»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ شهریور ۱۳۸۹).