جان ماتر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جان کرومول ماتر (متولد ۱۹۴۶ در رونوک، ویرجینیا)، فیزیکدان و ستارهشناس آمریکایی است.
او تحصیلکردهٔ دانشگاه برکلی است و تقریباً تمام زندگیاش را برای ناسا کار کرده است.
سال ۲۰۰۶، او همراه با یک فیزیکدان دیگر آمریکایی به نام جورج اسموت، موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک به خاطر تحقیقاتش بر روی پرتوهای زمینهای کیهان شد. آنها اثبات کردند که پرتوهای زمینهای از قانون پرتویی پلانک برای مادههای تاریک تبعیت میکنند. این نظریه بر وجود و علت مهبانگ دلالت میکند.
زندگینامه جان ماتر از ناسا