کلینتون دیویسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلینتون دیویسون
Clinton Davisson.jpg
متولد ۲۲ اکتبر ۱۸۸۱(۱۸۸۱-10-۲۲)
بلومینگتون , ایلینوی
مرگ ۱ فوریه ۱۹۵۸ میلادی (۷۶ سال)
شارلوتزویل , ویرجینیا
رشته فعالیت فیزیک
محل کار دانشگاه پرینستون
Carnegie Institute of Technology
آزمایشگاه‌های بل
دلیل شهرت به علت پدیدهٔ پراش الکترون‌ها به واسطه کریستال‌ها (Electron diffraction)
جوایز Nobel prize medal.svg جایزه فیزیک نوبل (۱۹۳۷)

کلینتون ژوزف دیویسون (به انگلیسی: Clinton Joseph Davisson) (متولد ۲۲ اکتبر ۱۸۸۱ - درگذشته ۱ فوریه ۱۹۵۸ ) , یک فیزیک‌دان آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۷ به علت پدیدهٔ پراش الکترون‌ها به واسطه کریستال‌ها موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید.او این جایزه را به همراه جرج پاجت تامسون که به صورت جداگانه اما همزمان موفق به این کشف شده بود مشترکاً دریافت کرد.

او تحصیلاتش را در دانشگاه شیکاگو آغاز کرد و در سال ۱۹۱۱ در دانشگاه پرینستون از تز دکترایش دفاع کرد[۱].او مدتی در موسسه تکنولوژی کارنگی مشغول به کار بود.او بعدها به شرکت وسترن الکتریک(همکنون آزمایشگاه تلفن بل) کار کرد. او در این آزمایش‌ها بصورت تجربی پدیدهٔ پراش الکترون‌ها به واسطه کریستال‌ها را مشاهده کرد.

Davisson and Germer.jpg


منابع[ویرایش]

  1. Nobel Foundation. “Clinton Joseph Davisson: The Nobel Prize in Physics 1937”. Les Prix Nobel ed. 1937.  Retrieved on 2007-09-17.