کلینتون دیویسون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کلینتون دیویسون (به انگلیسی: Clinton Davisson) متولد ۲۲ اکتبر ۱۸۸۱ (میلادی) در گذشته در ۱ فوریه ۱۹۵۸ (میلادی) یک فیزیکدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۷ به علت پدیدهٔ پراش الکترونها به واسطه کریستالها موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید.او این جایزه را به همراه جرج پاجت تامسون که به صورت جداگانه اما همزمان موفق به این کشف شده بود مشترکا دریافت کرد.
او تحصیلاتش را در دانشگاه شیکاگو آغاز کرد و در سال ۱۹۱۱ در دانشگاه پرینستون از تز دکترایش دفاع کرد[۱].او مدتی در موسسه تکنولوژی کارنگی مشغول به کار بود.او بعدها به شرکت وسترن الکتریک(همکنون آزمایشگاه تلفن بل) کار کرد. او در این آزمایشها بصورت تجربی پدیدهٔ پراش الکترونها به واسطه کریستالها را مشاهده کرد.
[ویرایش] منبع
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ کلینتون دیویسون موجود است. |
- ↑ Nobel Foundation. Les Prix Nobel ed. 1937. Retrieved on 2007-09-17.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
