مخالفان جمهوری اسلامی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مخالفان جمهوری اسلامی ایران به گروه‌ها و افرادی گفته می‌شود که به دلایل مختلف سیاسی، فرهنگی، قومی و نژادی و ... با حکومت جمهوری اسلامی ایران مخالف هستند و خواستار سرنگونی آن هستند.

سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا هر ساله با برخی از این افراد جلساتی را در کشورهای مختلف جهان ترتیب می‌دهد و در این اتاق‌های فکر به بحث و تبادل نظر پیرامون موضوعات مرتبط با ایران می‌پردازد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

به جز سلطنت‌طلبان سایر گروه‌های اپوزیسیون در انقلاب سال ۵۷ نیز نقش داشته‌اند. ابوالحسن بنی صدر اوّلین رئیس جمهور ایران، از سمت خود برکنار شد و سپس تابعیّت فرانسه را گرفت و یکی از نیروهای اپوزیسیون شد. شاپور بختیار آخرین نخست وزیر نظام سلطنتی ایران نیز پس از خروج از ایران به مبارزه با حکومت جمهوری اسلامی پرداخت و در نهایت در فرانسه ترور شد. [۲] در هفدهم سپتامبر سال ۱۹۹۲ ساعت یازده شب در رستورانی به نام میکونوس هشت مخالف جمهوری اسلامی از جمله چهار تن از اعضای ارشد حزب دموکرات کردستان ایران به قتل رسیدند. صادق شرفکندی، فتّاح عبدلی، نوری محمّد پور دهکردی و همایون اردلان جان باختگان این عملیّات تروریستی بودند. [۳] [۴]

فعالیت‌ها[ویرایش]

نوع فعالیت‌های گروه‌های اپوزیسیون با یکدیگر تفاوت دارد.برخی گروه‌هااز جمله نهضت آزادی سعی دارند که در چارچوب قانون اساسی فعالیت کنند و بدین منظور حتا در انتخابات‌ها نام نویسی می‌کنند که اغلب رد صلاحیت می‌شوند. [۵] </ref> این گروه سعی در نزدیکی باگروه‌های قانونی اصلاح طلب کرده‌است واز نظریه فشار از پایین، چانه زنی از بالا که توسط اصلاح طلب‌ها مطرح می‌شود[۶] حمایت می‌کند.سلطنت طلب‌ها و نهضت نجات ملی ایران از روش نافرمانی مدنی حمایت می‌کنند.[۷] آنها امیدوارند که اتفاقاتی مشابه انقلاب نارنجی اکراین درایران روی دهد. روش‌های آنارشیستی نیزتوسط گروه‌های مخالف از طریق شبکه‌های ماهواره‌ای مطرح می‌شود.برای مثال سازمان مجاهدین خلق در رسانه خود به آموزش بمب صوتی می‌پردازد.دوگروه پژاک و جندالله سیستان دارای فعالیت‌های خشونت آمیز علیه جمهوری اسلامی هستند.دولت آمریکا این دوگروه رادر لیست گروه‌های تروریستی خود قرار داده‌است.[۸]

امتیازات[ویرایش]

برخی از امتیازات اپوزیسیون به شرح زیراست:

    1. افزایش فشار بر حکومت جمهوری اسلامی در پی تشدید تحریم آمریکا[۹] وصدور قطعنامه‌های شورای امنیت درباره برنامه هسته‌ای ایران [۱۰]
    2. نارضایتی مردم ایران به علت بالا بودن نرخ تورم و نرخ بیکاری در ایران[۱۱][۱۲]
    3. شکننده شدن مرزهای ایران در پی فروپاشی شوروی و ناامنی درافغانستان وعراق
    4. افزایش انتظارات زنان ایران برای دستیابی به حقوق برابر با مردان[۱۳]

ضعف ها[ویرایش]

برخی از ضعف‌های اپوزیسیون به شرح زیراست.

    1. کمبود منابع مالی
    2. وجود اختلافات داخلی[۱۴]
    3. عدم وجود سیستم حفاظتی برای جلوگیری از نفوذ حکومت جمهوری اسلامی به داخل اپوزیسیون باعث شده است که گروه‌های گوناگون اپوزیسیون بارها از خیانت به اپوزیسیون سخن بگویند.
    4. روزمرگی و نداشتن ابتکار عمل وانعطاف پذیری دربرابر رخدادهای داخل ایران.
    5. مبهم بودن جمعیت هدف برای تأثیری گذاری برروی آن جمعیت درراستای اهداف اپوزیسیون.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. By JAMES RISEN. «How a Shady Iranian Deal Maker Kept the Pentagon's Ear». نیویورک تایمز، ۷ دسامبر ۲۰۰۳. بازبینی‌شده در ۳ فوریه ۲۰۱۱. 
  2. رادیو صدای آمریکا
  3. http://www.goftaniha.org/2007_10_01_archive.html سایت گفتنیها]سازمان مجاهدین خلق نیز تاکنون چند مرکز مخفی هسته‌ای ایران را افشا کرده‌است.
  4. رادیوفردا
  5. سایت نهضت آزادی
  6. ShowItem
  7. طرح ملی مقاومت و نافرمانی مدنی
  8. سایت رسمی دولت آمریکا[۱]
  9. سایت اخبار آزاد[۲]
  10. : SharifNews.ir:: متن کامل قطعنامه شورای امنیت علیه ایران
  11. سایت آفتاب[۳]
  12. روزنامه سرمایه
  13. کمپین حقوق زنان[۴]
  14. نگاهی به مواضع اپوزیسیون در مسئله انتخابات