خاکستر کردن
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
خاکستر کردن، مرده سوزی یا آتشسپاری[۱] به همراه خاکسپاری از روشهای اصلی آماده کردن اجساد مردگان و از مرحلههای مراسم تشییع و ختم است. این مراسم معمولا در مردهسوزخانه انجام میشود.
خاکستر کردن از زمان باستان مورد استفاده گسترده بوده و بخشی از دینهای بودایی و هندو است. این مراسم در یونان و روم باستان هم رایج بوده است[نیازمند منبع]. با گسترش دینهای ابراهیمی در اروپا و غرب آسیا به خاطر اعتقاد پیروان به رستاخیز اجساد، خاکستر کردن محدود شد. در اروپا از اواخر قرون وسطی با تشویق خردگرایان محدودیتهای رسمی خاکستر کردن برداشته شد و استفاده آن دوباره گسترش یافت.
داخل چهارچوب دینی، امروز عمدتاً دینهایارتدکس شرقی، اسلام، یهودی ارتدکس و زرتشتیگری آن را منع میکنند.[نیازمند منبع]
در بسیاری کشورها خاکستر مردگان را پس از پیکرسوزی، در خاکستردان قرار میدهند.
نگارخانه [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
| این یک نوشتار خُرد پیرامون جامعهشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
منابع [ویرایش]