خاکستر کردن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خاکستر کردن، مرده سوزی یا آتش‌سپاری[۱] به همراه خاک‌سپاری از روش‌های اصلی آماده کردن اجساد مردگان و از مرحله‌های مراسم تشییع و ختم است. این مراسم معمولاً در مرده‌سوزخانه انجام می‌شود.

خاکستر کردن از زمان باستان مورد استفاده گسترده بوده و بخشی از دین‌های بودایی و هندو است. این مراسم در یونان و روم باستان هم رایج بوده است[نیازمند منبع]. با گسترش دین‌های ابراهیمی در اروپا و غرب آسیا به خاطر اعتقاد پیروان به رستاخیز اجساد، خاکستر کردن محدود شد. در اروپا از اواخر قرون وسطی با تشویق خردگرایان محدودیت‌های رسمی خاکستر کردن برداشته شد و استفاده آن دوباره گسترش یافت.

داخل چهارچوب دینی، امروز عمدتاً دین‌هایارتدکس شرقی، اسلام، یهودی ارتدکس و زرتشتی‌گری آن را منع می‌کنند.[نیازمند منبع]

در بسیاری کشورها خاکستر مردگان را پس از پیکرسوزی، در خاکستردان قرار می‌دهند.

در بین شیعیان اگر کسی وصیت کند که جسدش سوزانده شود، وصیت او مطابق احکام این شریعت باطل است و اگر کسی خلاف این دستور عمل کند مرتکب حرام شده و برخی مراجع تقلید حتی معتقدند که باید دیه بپردازد.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]