بیت‌العدل اعظم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۲°۴۸′۵۰″ شمالی ۳۴°۵۹′۱۲″ شرقی / ۳۲.۸۱۳۷۷۹° شمالی ۳۴.۹۸۶۵۵۲° شرقی / 32.813779; 34.986552

مقر بیت‌العدل اعظم در حیفا

آئین بهائی
Bahai star.svg

شخصیت‌های اصلی

بهاءالله
باب · عبدالبهاء
میرزا محمدعلی
شوقی افندی

نوشته‌ها
کتاب اقدس · کتاب ایقان

کلمات مبارکه مکنونه
رساله سوال و جواب
کتاب بیان · هفت وادی
کتاب عهدی · الواح وصایا

مؤسسات

نظم اداری
ولی امرالله
بیت‌العدل اعظم
محافل روحانی

تاریخچه

تاریخچه دیانت بهائی
بابیان · شیخ احمد احسائی

شخصیت‌های بارز

مارثاروت · ایادیان امرالله
بدیع · حروف حی

بیش‌تر

نشانه‌ها · احکام
آموزه‌ها · ادبیات
گاهشماری
· نقد بهائیت· نقد بابیه·بهائی‌ستیزی
فهرست مقالات بهائی


بیت‌العدل اعظم*[۱] عالی‌ترین مقام تصمیم‌گیری در آئین بهایی است که از سال ۱۹۶۳ (میلادی)، در شهر حیفا مستقر است.[۱][۲] شوقی افندی، اولین ولی امرالله پس از عبدالبهاء، نقشهٔ ده ساله‌ای برای گسترش آئین بهائی در سال ۱۹۵۳ میلادی طرح ریزی کرده بود که در آن اشاره شده بود که در ابتدا می‌بایست محکمه کبرای بهایی (بیت العدل) تا سال ۱۹۶۳(میلادی) شکل بگیرد و بعد انتخابات شورای بین‌المللی بهائی انجام شود. مرگ ناگهانی شوقی در سال ۱۹۵۷ (میلادی) جامعه بهائی را بدون رهبر باقی گذاشت. در این حین، روحیه ماکسول، همسر شوقی به جامعه بهائی اعلام کرد که بهائیان می‌بایست از ایادیان امرالله تبعیت نمایند. ایادیان امرلله به مدت ۶ سال هدایت جامعه بهائی دنیا را بر عهده داشتند. پس از گذشت این زمان ایادیان امرالله رسما در سال ۱۹۶۳ (میلادی) محکمه کبرای بهائی یا همان بیت‌العدل جهانی (به انگلیسی: Universal House of Justice(UHJ)) را تاسیس کردند.[۳]

وقایع قبل از تشکیل بیت العدل[ویرایش]

بعد از مرگ شوقی در سال ۱۹۵۷ میلادی در انگلستان، جامعه بهایی به دستور روحیه ماکسول، همسر شوقی، ملزم به اطاعت از ایادیان امرالله شدند. بلافاصله ایادیان امرالله در بهجی گردهم آمدند و در نشستی خصوصی نتیجه گرفتند که شوقی برای خود جانشینی انتخاب نکرده است. در این نشست تعداد ایادیان امر به ۲۷ نفر می‌رسید. جمع ۲۷ نفره ایادیان با انتشار بیانیه‌ای نتیجه گردهمایی خود را در اختیار جامعه بهایی گذاشتند. در این بیانیه اعلام شد که اغصان همه از دنیا رفته یا توسط ولی امر الله (شوقی) به عنوان ناقضان عهد معرفی شده و از جامعه بهایی طرد شده‌اند. همچنین شوقی هیچ گونه وصیت نامه‌ای از خود برجای نگذاشت که در آن به طور خاص، فردی را به عنوان جانشین معرفی کرده باشد.[۴] با این حکم، رهبری جامعه بهائی به مدت ۶ سال برعهده ۹ نفر از ایادیان امرلله قرار گرفت. این ۹ نفر توسط جمع ۲۷ نفری ایادیان امرالله برای هدایت جامعه بهائی انتخاب شدند. در این مدت اتفاقات بسیار مهمی برای جامعه بهائی رخ داد.[۵] از جمله آن می‌توان ادعای چارلز میسون ریمی را نام برد. میسون ریمی در سال ۱۹۶۰ (میلادی) پس از کشمکش‌های ۳ ساله‌ای که با محفل ملی آمریکا و ایادیان امرالله داشت، خود را رسما به عنوان ولی دوم امرالله معرفی نمود. با این اعلان گروهی اندکی از بهائیان در آمریکا، شیلی، پاکستان، استرالیا، ایران و به خصوص چند تن از اعضای محفل ملی فرانسه به ریمی پیوستند.[۲]

بیانیه سال ۱۹۵۷ توسط همه ایادیان از جمله چارلز میسون ریمی، به امضا رسید. ریمی در سال ۱۹۵۱ (میلادی) توسط شوقی به مقام ایادی امرالله رسید. ریمی خدمت‌های زیادی به آئین بهائی کرده بود. ریمی به دستور عبدالبها طرحی برای معبد واقع در کوه کرمل در حیفا تهیه نمود که شوقی افندی آن را پذیرفت. همچنین شوقی از ریمی خواست که مشرق الاذکار اوگاندا واقع در آفریقا، سیدنی استرالیا و تهران را طراحی کند. شوقی در سال ۱۹۵۱ (میلادی) اولین موسسه بین‌المللی بهائی را تحت عنوان شورای بین‌المللی بهایی تشکیل می‌دهد و میسون ریمی را به عنوان رئیس آن معرفی می‌کند. به گفته شوقی: این اولین موسسه بین‌المللی جنینی با پیشرفت خود به اولین دادگاه رسمی بهایی تبدیل خواهد شد. این مرکز همانند جنینی برای بیت العدل (به انگلیسی: Universal House (of) Justice)می‌باشد. [۴][۲][۶]

مهمترین دلیلی که ریمی برای مدعای خود ارائه کرد برگزیده شدن وی به سمت رئیس شورای بین‌الملل بهایی توسط شوقی بود. شوقی اعلام کرده بود که این شورا حکم جنینی برای بیت العدل دارد، و در آینده تبدیل به همان بیت العدل مورد اشاره در نصوص خواهد شد. در نصوص بهایی اشاره شده است که بیت العدل بدون وجود ولی امرالله مشروعیت ندارد. در این راستا، عبدالبها می‌گوید ولی امرالله عضو لاینعزل و رئیس بیت العدل می‌باشد.[۷][۸] لذا بعد از شوقی، ریمی به عنوان رئیس منتخب شورای بین‌المللی بهایی، خود را ولی دوم امرالله نامید.

اما این ادعا توسط ایادیان امرالله رد شد. در پی این پیشامد، ریمی و طرفدارانش از بهائیان پیرو ایادیان امرالله جداشدند و برای خود محفلی با عنوان محفل ملی روحانی بهائیان آمریکا تحت نظارت ولی امرالله(به انگلیسی: National Spiritual Assembly of the Baha’is of the United States of America Under the Hereditary Guardianship, Inc.) تشکیل دادند.[۹] ایادیان امرالله سرانجام در سال ۱۹۶۳ بیت العدل جهانی را در حیفا تاسیس کردند. اعضای ۹ نفره آن توسط منتخبان جامعه بهائیان دنیا انتخاب شدند.

مقام بیت العدل اعظم الهی در دیانت بهائی[ویرایش]

بهاءالله شارع آیین بهایی، در این مورد می‌گوید:

چونکه هر روز را امری و هر حین را حکمی مقتضی، امور به وزراء بیت العدل راجع تا آنچه مصلحت وقت دانند معمول دارند

عبدالبهاء و شوقی افندی بیت العدل اعظم را عالی‌ترین هیأت قانون‌گذاری امر بهائی و مرجع کل نفوس جهت اتحاد عالم بهائی در زمان نبود ولی امرالله در این دین، قرار دادند.

پس از زمامداری شوقی افندی چند نفر از مبلغین معروف بهائی که خیال می‌کردند پس از عباس افندی در بیت العدل دارای سمتی خواهند بود از در مخالفت در آمدند و کتاب‌های متعددی بر رد بهائیان نوشتند (مانند کشف الحیل، فلسفه نیکو و ...) میرزا احمد سهراب - که از مبلغین بنام بهایی و مامور نشر امراله در آمریکا بود- به صورت دیگری عَلَم مخالفت برافراشت و الواح وصایا را که به نفع شوقی افندی بود مجعول شمرد و اینطور اظهار عقیده کرد که پس از فوت عباس افندی باید بیت العدل اعظم به نص کتاب اقدس تشکیل شود و کسی حق ندارد بر خلاف نص بهاءالله خود را پس از عبدالبهاء ولی امر بشمارد.

بعد از درگذشت شوقی افندی، ایادیان امرالله به مدت ۶ سال رهبری جامعه جهانی بهائی را بر عهده گرفتند تا اینکه در سال ۱۹۶۳ اولین انتخابات بیت‌العدل اعظم الهی برگزار شد و این مؤسسه تأسیس گشت.

شوقی افندی دارای فرزندی نبود و وصیتی هم نکرد و جانشین هم برای خود تعیین ننمود. بدین ترتیب دوران موروثی بودن رهبری جامعه بهائی پایان پذیرفت. ازاین زمان، زمام امور جامعه بدست بیت العدل اعظم گذاشته شد؛ و مرحله جدیدی آغاز گردید. چارلز میسون ریمی کسی که سندی را مبنی بر عدم وجود وصیت نامه شوقی افندی امضا کرده بود ۳ سال بعد در سال ۱۹۶۰ ادعا کرد که انتخاب وی به عنوان رئیس شورای بین‌المللی توسط شوقی افندی به معنای انتخاب او به عنوان ولی امرالله است.[۱۰]

تعداد اعضای بیت العدل ۹ نفر هستند، که هر ۵ سال یک بار از طریق انتخاباتی آزاد، انتخاب می‌شوند. پس از مرگ ولی امرالله، اولین انتخابات بیت العدل اعظم الهی در سال ۱۹۶۳ میلادی برگزار شد.[۱۱]

مقر این موسسه بر روی دامنه کوه کرمل در بندر حیفا است که بهاءالله این مکان را در سال ۱۸۹۰ میلادی و در طی لوح کرمل انتخاب کرده بود.[۱۲]

وظایف[ویرایش]

وظایف اصلی و کلی این جمع صیانت امرالله و ادارهٔ امور است.

شایان ذکر است که مرجع اصلی کلیه امور در آئین بهائی، کتاب اقدس ام‌الکتاب این آئین است و هر موضوعی که غیر منصوصه باشد، بیت العدل اعظم است که راجع به ان تصمیم‌گیری می‌کند. اعضای این موسسه قبل از وضع قانونی ابتدا با دقت آثاری را که مربوط به این مساله می‌باشد را می‌خوانند و با تلاوت دعا و مناجات به درگاه خداوند و با مشورت گروهی تصمیم‌گیری می‌کنند.[۳]

انتخابات[ویرایش]

اعضای بیت العدل جهانی با رای محافل ملی بهائیان یا جانشینان آنها انتخاب می‌شوند. اولین انتخابات اعضای بیت العدل در سال ۱۹۶۳ (میلادی) انجام گرفت و بعد از آن هر ۵ سال تکرار می‌شود. آخرین انتخابات در سال ۲۰۱۳ (میلادی) انجام گرفت.[۱۳] طبق احکام منصوص آئین بهائی هرگونه تبلیغ برای انتخابات اعضای بیت العدل مطلقا ممنوع است. در این راستا، کاندیداتوری، نامزد شدن و نامزد کردن افراد نیز ممنوع است؛ لذا هر فرد بهائی روشی را برای انتخاب خود اتخاذ می‌کند و به شایسته ترین فرد به نظر خود رای می‌دهد. همچنین، احکام آئین بهائی اجازه عضویت زنان در بیت العدل را نمی دهد و تنها مردان هستند که اجازه فعالیت در بیت العدل جهانی را دارند. در میان تعالیم اصلی آئین بهائی تعلیم تساوی حقوق رجال و نساء وجود دارد. [۱۴] بیت العدل جهانی در طول حضور خود در جامعه بهائی به مقالاتی که حضور زنان در بیت العدل را لازم می دانند نیز واکنش مثبتی نشان نداده و آنها را خلاف احکام این آئین می داند. از جمله می توان به مقاله خوان کول که در نشریه مطالعات علمی در مورد ادیان در سال ۱۹۹۸ (میلادی) به چاپ رسید اشاره کرد. [۱۵]

پانویس[ویرایش]

^  واژه اعظم(برابر Universal) یک واژه قیاس و بمعنای بالاترین و جامع است و معنای ستایشی ندارد.[۱۶]

منابع[ویرایش]

  1. بررسی کتاب: سرکوب و کشتار دگراندیشان مذهبی در ایران، بی‌بی‌سی فارسی
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ چارلز میسون ریمی. «زندگی نامه». Milton S. Eisenhower Library The Johns Hopkins University 3400 N. Charles St.. بازبینی‌شده در ۲۵ مرداد ۱۳۹۳. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Smith, Peter (2000). "Universal House of Justice". A concise encyclopedia of the Bahá'í Faith. Oxford: Oneworld Publications. pp. 346–350. ISBN 1-85168-184-1. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Smith، Peter. An Introduction to the Baha'i Faith. Cambridge University Press. ISBN 0-521-86251-5، ۲۰۰۸. 
  5. «National Spiritual Assembly v. National Spiritual Assembly of civil, Case No. 08-2306». Seventh Circuit Court of Appeals، 02/20/2009. بازبینی‌شده در ۲۵ آبان ۱۳۹۳. 
  6. افندی، شوقی. Messages to the Bahá'í World. Wilmette, Illinois, USA: Bahá'í Publishing Trust، 1950-1957. 
  7. اشراق خاوری. مائده آسمانی، جلد دوم. 
  8. ترابیان فردوسی, محمد. حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی. ایران: صحیفه خرد, 1383. 505. ISBN ‎5-5-95414-946. 
  9. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «شاخه‌های بهائیت»، ویکی‌پدیای فارسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ آذر ۱۳۹۳).
  10. Smith, Peter (۲۰۰۸). An Introduction to the Baha'i Faith. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-86251-5.
  11. Baha'is elect Universal House of Justice
  12. Shoghi Effendi, The World Order of Bahá’u’lláh. Wilmette, Illinois, Bahá'í Publishing Trust. ISBN 0877432317
  13. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «UHJ»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۵ آذر ۱۳۹۳).
  14. Momen , Moojan, Marginality and apostasy in the Baha'i community, ELSEVIER, Religion 37 (2007) 187-209
  15. خوان کول. «The Baha’i Faith in America as Panopticon, 1963-1997». The Journal for the Scientific Study of Religion, Volume 37, No. 2 (June 1998): 234-248. بازبینی‌شده در ۱۲ آبان ۱۳۹۳. 
  16. Momen, Moojan (1989). "Bayt-al-`Adl (House of Justice)". Encyclopædia Iranica. 
  • آموزه‌های نظم نوین جهانی، صفحه ۳۰۱

پیوند به بیرون[ویرایش]

http://reference.bahai.org