ادبیات بهائی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در دیانت بهائی آیات به ۹ سبک و لحن مختلف گفته شده است[۱]، که بهائیان این آیات را وحی نازل شده بر بهاءالله میدانند.
یکی ازدانشمندان بهائی به نام فاضل مازندرانی پس از مطالعه دقیق اثار بهائی این ۹ لحن را بشرح زیر طبقه بندی کردهاست:
- شان و لحن الوهیت در امر و فرمان.
- شان و لحن عبودیت و مناجات.
- شان و لحن مفسریت در تفسیر و تاویل کلمات قبلیه و معارف دینیه.
- شان و لحن شریعت و نسخ و وضع احکام و تقنین قوانین شرعی و اصلاح ادیان.
- شان و لحن عرفان و سیر و سلوک و ارشاد و مسائل تصوف.
- شان و لحن سیاست و دستور به ملوک.
- شان و لحن علم و حکمت و فلسفه در بیان اسرار خلقت و طب و کیمیا و غیرهما.
- شان و لحن تعلیم و تربیت و اخلاق.
- شان و لحن اجتماعی و صلح کل و وحدت عالم و حقیقت .[۲]
پاورقی [ویرایش]
منابع [ویرایش]
نفحات ظهور حضرت بهاءالله، ادیب طاهرزاده، صفحه ۵۱ پیوند به صفحه کتاب
