تعالیم بهائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آئین بهائی
Bahai star.svg

شخصیت‌های اصلی

بهاءالله
باب · عبدالبهاء
میرزا محمدعلی
شوقی افندی

نوشته‌ها
کتاب اقدس · کتاب ایقان

کلمات مبارکه مکنونه
رساله سوال و جواب
کتاب بیان · هفت وادی
کتاب عهدی · الواح وصایا

مؤسسات

نظم اداری
ولی امرالله
بیت‌العدل اعظم
محافل روحانی

تاریخچه

تاریخچه دیانت بهائی
بابیان · شیخ احمد احسائی

شخصیت‌های بارز

مارثاروت · ایادیان امرالله
بدیع · حروف حی

بیش‌تر

نشانه‌ها · احکام
آموزه‌ها · ادبیات
گاهشماری
بهائی‌ستیزی
فهرست مقالات بهائی· نقد بهائیت

تعالیم اجتماعی دیانت بهائی در ۱۲ سرفصل معرفی گردیده‌است. این تعالیم عبارتند از:

تحری حقیقت[ویرایش]

نوشتار اصلی: تحری حقیقت

در دین بهائی هر فرد پس از رسیدن به سن بلوغ، که برای دختر و پسر ۱۵ سال تمام است، باید شخصاً عقیده‌اش را انتخاب کند.

وحدت عالم انسانی[ویرایش]

نوشتار اصلی: وحدت عالم انسانی

به گفته شوقی افندی، تعالیم روحانی دیانت بهائی را می‌شود در یک تعلیم تخلیص کرد و آن «وحدت عالم انسانی» است و جز آن، همه تعالیم دیگر در حکم فروع و ملحقات و حواشی همین تعلیم اصلی اساسی است.[۱]

وحدت لسان و خط برای عالمیان[ویرایش]

نوشتار اصلی: وحدت لسان و خط برای عالمیان

بهاءالله نزدیک به ۱۵۰ سال پیش در کتاب اقدس ذکر می‌کند که باید جمیع ملت‌ها انجمنی تشکیل دهند و در آن انجمن با توافق کامل یک زبان به عنوان زبان بین‌المللی اعلام شود تا همه مردم علاوه بر زبان مادری، آن را نیز فراگیرند و به این صورت است که دیگر همهٔ مردم به راحتی می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

ترک تعصبات جاهلیه[ویرایش]

نوشتار اصلی: ترک تعصبات جاهلیه

دین بهائی تعصبات را هادم بنیان انسانی می‌داند. عبدالبهاء در مورد این تعصبات این چنین می‌گوید:«تعصّب دینی و تعصّب جنسی و تعصّب وطنی و تعصّب سیاسی سبب جدال است و هادم بنیان انسانی. باید جمیع این تعصّبات را ترک نمود.»[۲]

تساوی حقوق رجال و نساء[ویرایش]

نوشتار اصلی: تساوی حقوق رجال و نساء

بهائیان معتقدند زن و مرد هر دو انسانند و امتیازی از نظر انسانی بر هم ندارند برای همین زن و مرد باید در جمیع حقوق اجتماعی برابر باشند، مثلاً در حقوق اجتماعی از لحاظ تعلیم و تربیت، حق انتخاب کردن و انتخاب شدن، همچنین در حقوق مدنی از لحاظ ازدواج و ...

بهائیان اعتقاد دارند زن و مرد از لحاظ فکری و عقلانی مانند هم هستند و امتیازی بر یکدیگر ندارند.[۳]

صلح عمومی[ویرایش]

نوشتار اصلی: صلح عمومی

در دین بهائی آمده است که اساس همه ادیان الهی محبت و یگانگی است و به همین علت است که جمیع مردم دنیا باید با همدیگر صلح نمایند و به دوستی و راستی پردازند. هدف بهائیان از اجرای تعالیم بهاءالله این است که وحدت عالم انسانی به وقوع بپیوندد و بغض و عداوت بین بشر برافتد.[۴]

تعدیل معیشت همگانی و رفع مشکلات اقتصادی[ویرایش]

نوشتار اصلی: تعدیل معیشت همگانی و رفع مشکلات اقتصادی

دیانت بهائی تعدیل و توزیع منابع ثروت را در سطح جهانی برای رفاه و آسایش عموم اهل عالم لازم و ضروری می‌داند. فقر و غنای زیاد را نکوهش می‌کند و تامین حداقل معیشت را برای همه افراد انسانی ضروری می‌شناسد. و برای رسیدن به این هدف وضع قوانین و قواعد و نظامات مناسب را تاکید می‌نماید. بدیهی است توزیع منابع مهم‌ترین قسمت مبحث اقتصاد می‌باشد.

جهان بشری محتاج نفثات روح القدس{پرواز معنوی} است[ویرایش]

نوشتار اصلی: جهان بشری محتاج نفثات روح القدس است

بهائیان معتقدند نیاز روحانی فارغ از درجهٔ پیشرفت مادی‌است. آنها اعتقاد دارند که انسان‌ها علاوه بر نیاز مادی نیازمند مواردی روحانی هستند که به وسیلهٔ پیامبران ممکن است و لذا نیاز به تجدید ادیان وجود دارد.

تعلیم و تربیت عمومی و اجباری[ویرایش]

نوشتار اصلی: تعلیم و تربیت عمومی و اجباری

تعلیم و تربیت در دیانت بهائی فرض و واجب است و هر فردی که کوتاهی کند، از فضل حق محروم است. پدر و مادر وظیفه دارند کودکان خود را تربیت کنند و تعلیم دهند؛ اگر در این امر کوتاهی نمایند، نزد خداوند از مقصرین به حساب می‌آیند. طبق متن کتاب اقدس اگر پدری در تربیت فرزندش کوتاهی نماید، باید هزینهٔ لازم برای تعلیم و تربیت فرزندش را از او گرفت و اگر فقیر بود، بیت العدل اعظم مسئول تربیت و تعلیم فرزند است.

تشکیل دادگاه کبرا بین‌المللی[ویرایش]

نوشتار اصلی: تشکیل دادگاه کبرا بین‌المللی

از آنجائیکه بسیاری از اختلافات و جنگهای میان دول و ملل و گروههای مختلف به دلیل نبودن یک مرجع رسیدگی قدرتمند می‌باشد و از آنجائیکه همواره اختلاف نظر و سلیقه بین گروهها امکان پذیر است و چنانچه مورد رسیدگی سریع قرار نگیرد بیم جدال و درگیری می‌رود. دیانت بهائی نزدیک به ۱۵۰ سال پیش ایجاد یک محکمه کبری بین‌المللی را که مرجع حل اختلاف و بانی صلح و دوستی است را پیشنهاد کرده‌است.

دین باید سبب الفت و محبت باشد[ویرایش]

نوشتار اصلی: دین باید سبب الفت و محبت باشد

بهائیان معتقدند که پیامبران اصولاً برای برطرف کردن اختلافات بشر و به وجود آوردن الفت بین مردم ظاهر شده‌اند، لذا اگر دیانت هم که خود باید علاج اختلافات باشد سبب اختلاف و جنگ و جدائی شود، به گفته عبدالبهاء بی‌دینی بهتر از آن است.[۵][۶][۷][۸][۹]

دین باید مطابق علم و عقل باشد[ویرایش]

نوشتار اصلی: دین باید مطابق علم و عقل باشد

در اعتقادات بهائی دیانت و علم و عقل با یکدیگر باید توافق کامل داشته باشد.[۱۰] علم حقیقتی است که خداوند در دل طبیعت قرار داده و انسان آن را کشف می‌کند ونیز دین هم از طرف خداوند متعال برای انسان‌ها فرستاده شده و چون حقیقت هم واحد است بنابراین نمی‌توان گفت که علم یک چیز می‌گوید و دین چیز دیگری. بنابراین باید تطابق کامل بین علم و دین وجود داشته باشد.

اصالت تعالیم بهایی[ویرایش]

استاد شهاب فردوسی در سلسله مقالات تاریخچه مختصر شیخیه و بابیه و بهائیه درمجله آشفته،دوره نهم ، سال 1334 شماره هجده تا پنجاه چنین نگاشته است .[۱۱]

بعضی از افراد بابی معتقدند که مبانی این تعالیم دوازده گانه در آیین بابی وجود دارد از قبیل :1- مطابقت علم و دین 2- وحدت اساس ادیان 3- تحری حقیقت 4- تساوی حقوق زن و مرد 5- وجوب تعلیم و تربیت و بعض دیگر از قبیل : 1- زبان عمومی 2- محکمه ی کبرای بین‌المللی 3- تعدیل معیشت بشر 4- وحدت عالم انسانی 5- الغای انواع تعصبات ، اقتباس از افکار اروپائیان و نتیجه برخورد حضرات در اوایل قرن چهاردهم هجری به این افکار است زیرا تردیدی نیست که سوسیالیزم در حدود نیم قرن قبل از وفات بهاءالله در جهان ، نشر یافته است. ما (شهاب فردوسی) در قسمت اول تردیدی نداریم زیرادر آثار سید علی محمد باب مطالبی هست که قسمتی از تعالیم دوازده گانه را به صراحت و وضوح بیان کرده است. آنچه مسلم است اینکه اروپائیان در قسمت دوم بر بهائیان تقدم دارند و این که ایشان مدعی ابداع و ابتکار آن از طرف بهاءالله هستند قابل قبول نیست.

پانویس[ویرایش]

  1. مقالات و رسائل در مباحث متنوعه، دکتر علی مراد داودی، مؤسسه معارف بهائی، صفحه ۲۱([۱])
  2. پیام ملکوت، عبد الحمید اشراق خاوری، ص ۵۹
  3. دیانت بهائی آیین فراگیر جهانی، اثر: ویلیام هاچر و دوگلاس مارتین، صفحهٔ ۱۲۳
  4. Smith, p.136
  5. مبادی روحانی و تعالیم اجتماعی بهائی صفحه ۱۴
  6. بدایع‌الآثار جلد اول صفحه ۲۱۶
  7. پیام ملکوت صفحه ۱۲۴
  8. مکاتیب حضرت عبدالبهاء شماره ۱ صفحه ۳۱۸
  9. خطابات حضرت عبدالبهاء جلد دوم صفحه ۲۲۷
  10. تعالیم روحانی دیانت بهائی
  11. ترابیان فردوسی, محمد. حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی. ایران: صحیفه خرد, 1383. 505. ISBN ‎5-5-95414-946. 

منابع[ویرایش]