محفل روحانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محفل روحانی هیئت ۹ نفره بهائی است که با انتخابات بهائی انتخاب می‌شود و وظیفه اداره امور جامعه بهائی را بر عهده دارد.

بهاییان تأسیسات رسمی روحانیت را مردود می‌داند و بنابراین وظایف اداری که در مذاهب دیگر به طور سنتی در حوزه مسؤولیت روحانیون می‌باشند، در بین بهائیان بر عهدة محفل‌های روحانی هستند . محفلهای روحانی به نظارت بر امور داخلی بهاییان و اداره امور مالی ایشان می‌پردازند و به عنوان کانال رتباطی میان نهادهای محلی، ملی و بین‌المللی عمل می‌کنند. محفل‌های روحانی محلی همچنین اختیارات لازم را به افراد، کمیته‌ها و گروههای ویژه برای انجام خدمات محلی مانند امور آموزشی، انتشارات، ترویج تعلیمات بهایی، مشاوره ازدواج و جمع‌آوری اعانات اعطا می‌کنند. به طور خلاصه، محفل‌ها نقش اداره امور جامعه بهایی را بر عهده دارند.[۱]

این جمع قسمتی از نظم اداری بهائی و تشکیلات بهائی است. محفل بر دو گونه‌است: «محفل روحانی محلی» و «محفل روحانی ملی»

تا کنون بیش از ۲۰۰۰۰ محفل محلی و بیش از ۱۸۰ محفل ملی در جهان تشکیل شده‌است.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

دستور تشکیل محافل توسط بهاءالله در کتاب اقدس داده شده است و حداقل تعداد اعضای این جمع را ۹ نفر اعلام می‌کند. اولین محفل روحانی رسمی در طهران و در سال ۱۸۹۷ تحت نظر عبدالبهاء و توسط حاجی آخوند از ایادیان امرالله تشکیل شد. به خاطر آزار و اذیت بهائیان ایران این محفل هم وظیفه محلی و هم ملی را بر عهده گرفت. محفل روحانی ایران در سال ۱۳۶۲ و پس از انقلاب، توسط نظام جمهوری اسلامی در ایران غیر قانونی اعلام شد و پس از آن جمع جایگزین و عموما ۳ نفره یاران ایران مسئولیت اداره امور جامعه بهائی را بر عهده گرفت.

بهاءالله شارع آیین بهائی در این مورد می‌گوید:

چونکه هر روز را امری و هر حین را حکمی مقتضی، امور به وزراء بیت العدل راجع تا آنچه مصلحت وقت دانند معمول دارند

لیکن برخلاف این گفته پس از فوت عباس افندی که در حیفا اتفاق افتاد چند ماهی زمام امور بهائیان به دست ورقه علیا خواهر عباس افندی بود او در ضمن تلگراف و نامه هایی جامعه بهائی را متوجه کرد که زمامداری بهائیان پس از عبدالبهاء با شوقی افندی دختر زاده اش خواهد بود.[۳]

عبدالبهاء و شوقی افندی بیت العدل را عالی‌ترین هیأت قانون‌گذاری امر بهائی و مرجع کل نفوس جهت اتحاد عالم بهائی در زمان نبود ولی امرالله در این دین، قرار دادند.

پس از زمامداری شوقی افندی چند نفر از مبلغین معروف بهائی که خیال می کردند پس از عباس افندی در بیت العدل دارای سمتی خواهند بود از در مخالفت در آمدند و کتاب های متعددی بر رد بهائیان نوشتند (مانند کشف الحیل ، فلسفه نیکو و ... ) میرزا احمد سهراب - که از مبلغین بنام بهایی و مامور نشر امراله در آمریکا بود- به صورت دیگری عَلَم مخالفت برافراشت و الواح وصایا را که به نفع شوقی افندی بود مجعول شمرد و اینطور اظهار عقیده کرد که پس از فوت عباس افندی باید بیت العدل اعظم به نص کتاب اقدس تشکیل شود و کسی حق ندارد بر خلاف نص بهاءالله خود را پس از عبدالبهاء ولی امر بشمارد.[۴]

بعد از درگذشت شوقی افندی، ایادیان امرالله به مدت ۶ سال رهبری جامعه جهانی بهائی را بر عهده گرفتند تا اینکه در سال ۱۹۶۳ اولین انتخابات بیت‌العدل اعظم الهی برگزار شد و این مؤسسه تأسیس گشت.

تعداد اعضای بیت العدل ۹ نفر هستند، که هر ۵ سال یک بار از طریق انتخاباتی آزاد، انتخاب می‌شوند. پس از مرگ ولی امرالله، اولین انتخابات بیت العدل اعظم الهی در سال ۱۹۶۳ میلادی برگزار شد.[۵]

مقر این موسسه بر روی دامنه کوه کرمل در بندر حیفا است که بهاءالله این مکان را در سال ۱۸۹۰ میلادی و در طی لوح کرمل انتخاب کرده بود.[۶]

آئین بهائی
Bahai star.svg

شخصیت‌های اصلی

بهاءالله
باب · عبدالبهاء
میرزا محمدعلی
شوقی افندی

نوشته‌ها
کتاب اقدس · کتاب ایقان

کلمات مبارکه مکنونه
رساله سوال و جواب
کتاب بیان · هفت وادی
کتاب عهدی · الواح وصایا

مؤسسات

نظم اداری
ولی امرالله
بیت‌العدل اعظم
محافل روحانی

تاریخچه

تاریخچه دیانت بهائی
بابیان · شیخ احمد احسائی

شخصیت‌های بارز

مارثاروت · ایادیان امرالله
بدیع · حروف حی

بیش‌تر

نشانه‌ها · احکام
آموزه‌ها · ادبیات
گاهشماری
بهائی‌ستیزی
فهرست مقالات بهائی· نقد بهائیت


وظایف[ویرایش]

شوقی افندی، ولی امرالله وظایف این جمع را اینگونه بیان می‌کند:

«وظایف محافل روحانیه که در بلدان شرق به تبشیر دین الله مشغولند در الواح مقدسه مصرح و مثبوت. تحسین اخلاق است و تعمیم معارف. ازاله جهل و نادانی و دفع تعصبات است و تحکیم اساس دین حقیقی در قلوب و نفوس. اعتماد بر نفس است و اجتناب از تقلید. حسن ترتیب و نظم در امور است و تمسک بلطافت و نظافت در جمیع احوال و شئون. راستی و صداقت است و جرأت و صراحت و شجاعت. ترویج صنعت و زراعت است و تشیید ارکان تعاون و تعاضد. حریت و ترقی عالم نساء است و تعلیم اجباری اطفال از بنین و بنات. استحکام اصول مشورت در بین تمام طبقات است و دقت در حسن معاملات. تأکید در امانت و دیانت است و صدق نیت و طیب طینت و نجات از قیود عالم طبیعت. تقدیس و تنزیه از شرور و مفاسد قویه مستولیه بر بلاد غرب است و تمسک بر اعتدال در جمیع شئون و اوقات. تفنن و تدقیق در علوم و فنون عصریه‌است و حصر نظر در ترویج مصالح جمهور. تمعن و تفرس در الواح سماویه‌است و تطبیق نصوص الهیه بحالات و اوضاع و شئون حالیه هیأت اجتماعیه. عدم مداخله در امور مشوشه احزاب است و عدم اعتنا و تعرض بمخاصمات سیاسیه و منازعات مذهبیه و مبادی سقیمه اجتماعیه حالیه‌است. صداقت و اطاعت قلباً و لساناً باحکام مشروعه دولت و حکومت است و احتراز از مسلک و افکار و آراء واهیه مقلدین و متجددین. احترام و توقیر و تمجید و پیروی ارباب هنر و صنعت است و تکریم و تعزیز صاحبان علوم و معارف. حریت وجدانست و عدم تنقید و تعرض بعقائد و رسوم و عادات افراد و اقوام و ملل. اینست از جمله احتیاجات ضروریه امم شرقیه. اینست وظایف مبرمه محتومه اصلیه امنای رحمن، نمایندگان بهائیان، اعضای محافل روحانیه»[۷]

محفل روحانی محلی[ویرایش]

وظیفهٔ محفل روحانی محلی سرپرستی همهٔ فعالیتهای محلی بهائیان از قبیل تبلیغ آئین بهائی، رهبری برنامه‌های آموزشی، انجام امور انتشارات و تألیفات، راهنمایی امور معنوی، استفاده از صندوق تبرعات، ارائهٔ نظریات به بهائیان در مورد مقررات و تعالیم بهائی و ... می‌باشد.[۸]

محفل روحانی ملی[ویرایش]

وظایف محافل روحانی ملی نیز به مانند محفل روحانی محلی، ولی در سطح وسیع‌تر است. به علاوهٔ آنکه این محافل بر محافل محلی نیز نظارت دارند.[۸]

تعداد محافل روحانی ملی در دنیا[ویرایش]

سال تعداد محافل روحانی ملی[۹][۱۰][۱۱]
۱۹۲۳ ۳
۱۹۳۶ ۱۰
۱۹۵۳ ۱۲
۱۹۶۳ ۷۰
۱۹۷۳ ۱۱۳
۱۹۷۹ ۱۲۵
۱۹۸۸ ۱۴۸
۲۰۰۱ ۱۸۲
۲۰۰۸ ۱۸۴

وظایف بهائیان در قبال محافل روحانی[ویرایش]

شوقی افندی در مورد اطاعت بهائیان از محفل روحانی درخواست کرده‌است که آن‌ها اعضای محفل را در تمام امور، نمایندگان خود بدانند و امینان خداوند حساب کنند و هر حکمی را که محفل روحانی صادر کرده‌است با دل و جان انجام دهند و در رفع کدورت‌ها و اختلاف‌ها در جامعه بهائی، اعضای محافل را همیاری کنند.[۱۲]

شرایط تشکیل محافل روحانی[ویرایش]

شوقی افندی در مورد شرایط تشکیل محفل روحانی گفته‌است:

«... در هر بلده و قریه که عدّهٔ مومنین از رجال از سن بیست و یک و مافوق آن از نُه تجاوز نموده، محفلی روحانی در نهایت روحانیت و صفا و حکمت و متانت تأسیس گردد.» نساء نیز حسب الامر شوقی ربانی می‌توانند در محافل روحانی محلی و ملی انتخاب شوند.[۱۲]

انتخابات محافل روحانی[ویرایش]

شوقی افندی در مورد انتخابات محافل چنین می‌گوید:

«در ایام رضوان چون میعاد تجدید انتخابات محافل محلی و مرکزی رسد، به دل و جان به این امر خطیر من دون استثناء و استعفا اقدام کنند ...»[۱۲]

همچنین در جایی دیگر گفته‌است:

«عزت و تقدم جامعهٔ بهائیان منوط به انتخاب نفوس سلیمهٔ مؤمنهٔ فعّاله‌است. انتخاب محفل امری است سری، آزاد، عمومی.» [۱۳]

همچنین یاد آور شده‌است:

«زنهار زنهار رائحهٔ منتنهٔ احزاب و ملل خارجهٔ بلاد غرب و شئونات و عوائد و رسوم مضرّه شان از قبیل آنتریک و پارتی بازی و پروپاگاند که حتی اسمش کریه‌است به جمع احبّا رسد و در نفوس یاران ادنی اثری نماید و روحانیت را به کلی سلب نماید. ...»[۱۴]

منبع‌ها[ویرایش]

  1. دیانتی ممنوع؛ آزار و تعقیب بهائیان در ایران، مرکز اسناد حقوق بشر ایران؛ ص ۸
  2. آموزه‌های نظم نوین جهانی بهائی. ص۳۰۳، سال انتشار: ۲۰۰۶ میلادی
  3. ترابیان فردوسی, محمد. حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی. ایران: صحیفه خرد, 1383. 505. ISBN ‎5-5-95414-946. 
  4. ترابیان فردوسی, محمد. حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی. ایران: صحیفه خرد, 1383. 505. ISBN ‎5-5-95414-946. 
  5. Baha'is elect Universal House of Justice
  6. Shoghi Effendi, The World Order of Bahá’u’lláh. Wilmette, Illinois, Bahá'í Publishing Trust. ISBN 0877432317
  7. لوح ۳۰ ک ۲ - ۱۹۲۶ بواسطه محفل روحانی مرکزی، محافل روحانی ایران
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ویلیام هاچر و دوگلاس مارتین، «دیانت بهائی آئین فراگیر جهانی»، صفحهٔ ۱۸۸-۱۸۹
  9. Hassall, ‎Graham. Notes on Research on National Spiritual Assemblies. . Asia Pacific Bahá'í Studies.  Retrieved on 2008-12-21.
  10. Baha'i World Statistics ۲۰۰۱ by Baha'i World Center Department of Statistics, ۲۰۰۱-۰۸
  11. The Life of Shoghi Effendi by Helen Danesh, John Danesh and Amelia Danesh, Studying the Writings of Shoghi Effendi, edited by M. Bergsmo (Oxford: George Ronald, 1991)
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ عبدالحمید اشراق خاوری، گنجینهٔ حدود و احکام صفحهٔ ۵۸-۶۳
  13. فاضل مازندرانی، امر و خلق جلد ۴، ص۳۶۱
  14. آموزه‌های نظم نوین جهانی بهائی، ص۳۰۴