آندره گدار
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آندره گدار (به فرانسوی: André Godard) معمار و باستانشناس فرانسوی بود.
او در اوایل دوره پهلوی به ایران وارد شد و به استخدام دولت ایران درآمد. مسئولیتهای او نظیر مدیر اداره عتیقیات (باستانشناسی و موزه)، فعالیتهای پژوهشی و شناسایی و ثبت آثار فرهنگی ایران (با همکاری همسرش یدا گدار و ماکسیم سیرو)، انتشار نشریه باستانشناسی، بنیانگذاری دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، ریاست و استادی همین دانشکده در آغاز، وی را مهم ترین شخصیت خارجی معماری دوره پهلوی اول قرار میدهد که نزدیک به ربع قرن در ایران حضور داشت.
از آثار او در زمینه طرح و اجرای آثار معماری، نقشه اصلی جانمایی محوطه و ساختمانهای دانشگاه تهران، طرح و سرپرستی موزه ایران باستان، طرح آرامگاه فردوسی در توس، طرح ساختمان کتابخانه ملی ایران، طرح مقبره حافظ و سعدی بوده است.
از کتابهای گدار که به فارسی برگردانده شده میتوان به: آثار ایران در چهار جلد و هنر ایران اشاره کرد.
[ویرایش] منابع
- کیانی، یوسف. معماری دوره پهلوی اول. چاپ نخست، تهران: موسسه مطالعات تاریخ معاصر، ۱۳۸۳.
