یزید پسر مهلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یزید پسر مهلب از سرداران عرب در زمان امویان بود که برای مدتی امیر ولایت خراسان بود. از اعمال معروفش کشتار مردم گرگان، آسیاب‌گردانیدن به خون ایشان و آرد کردن گندم به آن و خوردن نانش در جریان جنگ با فرخان بزرگ است.[۱][۲] او سرانجام از فرخان شکست خورد و در بازگشت به عراق به زندان افتاد.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. گردیزی، «در ذکر امرای خراسان»، زین‌الاخبار، ۲۵۱.
  2. ترجمۀ فارسی تاریخ ابن خلدون، جلد دوم، ص 144.
  3. اعظمی سنگسری، «گیل، فرشواذگرشاه و گاوبارگان دابویی (اسپهبدان بزرگ طبرستان)»، بررسی‌های تاریخی، ۱۳۵۶، ص۶۶.

فهرست منابع و مآخذ[ویرایش]