پرش به محتوا

گشتاور لختی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

گشتاور لختی،[۱] ممان اینرسی، گشتاور ماند یا گشتاور خطی و نیز لختی یا اینرسی دورانی و جرم زاویه‌ای، به مجموع جرم هر بخش (المان) از یک ماده در فاصله آن از محور چرخش به توان دو گفته می‌شود که کمیت آن اسکالر است.[۲]

این مفهوم برای اولین بار توسط لئونارد اویلر در سال ۱۷۶۵ ابداع شد.[۳]

لختی یا اینرسی دورانی و جرم زاویه‌ای، یک جسم سخت جامد، تانسوری است که تعیین کنندهٔ گشتاور نیروی لازم برای یک شتاب زاویه‌ای به دور یک محور چرخنده است.

  1. «گشتاور لَختی» [فیزیک] هم‌ارزِ «moment of inertia»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. دفتر پنجم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴ (ذیل سرواژهٔ گشتاور لَختی){{cite book}}: نگهداری یادکرد:پی‌نوشت (رده)
  2. هالیدی، دیوید؛ رزنیک، رابرت؛ کرین، کنت اس. مبانی فیزیک. ج. اول–مکانیک. مرکز نشر دانشگاهی.
  3. Euler, Leonhard (1765-01-01). Theoria motus corporum solidorum seu rigidorum: Ex primis nostrae cognitionis principiis stabilita et ad omnes motus, qui in huiusmodi corpora cadere possunt, accommodata (in Latin). Cornell University Library. ISBN 978-1-4297-4281-8. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]