نیروی گریز از مرکز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نیروی گریز از مرکز یا مرکزگریزی شبه نیرویی است که به سمت بیرون بر یک جسم در حال دوران احساس می‌گردد و ناشی از لختی میباشد. این کمیت را هر وقتی که شیئی در جاده‌ای منحنی یا پیچ داری حرکت می‌کند ملاحظه می‌کنیم. دلیل چرخش سیارات بدور خورشید، بدون آنکه در خورشید سقوط کنند همین لختی است.

یک شبه نیرو، نمایش نیرویی غیرواقعی است که هنگامی دیده می‌شود که ناظر در یک دستگاه مرجع لخت قرار نداشته‌باشد یعنی مثلا در یک دستگاه مرجع چرخان باشد.

نماد این شبه‌نیرو ac و ابعاد آن [طول] [زمان](۲-) (طول ضربدر مجذور زمان) می‌باشد. واحد آن متر بر مجذور ثانیه است. نوع کاربرد این کمیت برداری و نرده‌ای است.

فرمول نیروی گریز از مرکز[ویرایش]

هنگامی که جسمی را توسط طناب به مرکز متصل می کنیم ، هنگامی که مرکز با سرعت زیاد می چرخد ، نیروی گریز از مرکز به وجود می آید ؛ این نیروی گریز از مرکز همان فرار از جاذبه است که امروزه این قانون در سانتریفیوژ ها مورد استفاده قرار می گیرد. نیروی گریز از مرکز به عواملی چون فاصله جسم تا مرکز ، تندی جسم و جرم جسم بستگی دارد . پس نیروی گریز از مرکز از فرمول زیر بدست می آید :

نیروی گریز از مرکز: جرم جسم * تندی جسم * فاصله جسم تا مرکز

دلیل خارج نشدن سیاره ها از مدار[ویرایش]

این دلیل یک فرضیه می باشد : "" هرچیزی در فضا معلق است و با نیروی کمی ، جابه جایی بسیاری دارد ؛ اما سیارات با این که جابه جا میشوند ولی دوباره مسیر قبلی را خود را طی می کنند ؛ یعنی به دور خورشید می چرخند . طبق نظریه نیروی گریز از مرکز ، دلیل ثابت بودن مدار سیارات و خارج نشدن آن ها از مدارشان همین است . به دلیل این که خورشید در مرکز است ، سیارات را با یک نیروی مغناطیسی یا جاذبه همزمان با خود می چرخاند . این چرخش نیروی گریز از مرکز بوجود می آورد و مانع خارج شدن و سقوط سیارات می شود. ""

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

گروه علمی قاریان کتاب حق ، بخش علوم فیزیکی گروه تحقیقاتی قاریان کتاب حق ، بخش فرضیه های فیزیکی