وندال‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
خط آبی‌رنگ، خط سیر مهاجرت وندال‌ها را نشان می‌دهد.

وَندال‌ها یکی از قبیله‌های ژرمن بودند که در سده پنجم میلادی به سرزمین امپراتوری روم غربی وارد شدند.

تاریخ[ویرایش]

وندال‌ها در همان سده به مناطق گل‌ها، اسپانیا، رم و شمال آفریقا تاختند و بخشی از تمدن‌های آن سامان‌ها را نابود ساختند.

آن‌ها پیش از ورود به آفریقا چندی در جنوب اسپانیا نشیمن گزیدند و گفته شده که نام اندلس در اسپانیا برگرفته از نام وندلوسیا (سرزمین وندال‌ها) است.

وندال‌ها که به رهبری گایسریک از سال ۴۲۹ میلادی شروع به تهاجم به شمال آفریقا کرده بودند، سال ۴۳۹ میلادی بر کارتاژ دست یافتند. به عقیده کریس ویکام، تاریخ‌دان بریتانیایی از دست دادن کارتاژ یکی از مهم‌ترین نقاط عطف از دست رفتن کنترل رومی‌ها بر سرزمین‌های غربی بود و موجب کاهش شدید درآمد مالیاتی امپراتوری روم غربی شد.[۱]

از آنجا که وندال‌ها در سال ۴۵۵ تحت فرمانروایی شاه گایسریک، شهر رم را ویران کردند، به هنگام انقلاب فرانسه که رم را مکانی آرمانی ترسیم می‌کردند، واژه وندالیسم هم‌معنی با «ویرانگری» گرفته شد و وارد زبان فرانسه و دیگر زبان‌های اروپایی شد.

شاهان وندال[ویرایش]

  1. گودیگیسل (۳۵۹—۴۰۶)
  2. گوندریک (۴۰۷–۴۲۸)
  3. گایسریک (۴۲۸–۴۷۷)
  4. هونریک (۴۷۷–۴۸۴)
  5. گونتاموند (۴۸۴–۴۹۶)
  6. تراساموند (۴۹۶–۵۲۳)
  7. هیلدریک (۵۲۳–۵۳۰)
  8. گلیمر (۵۳۰–۵۳۴)

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Wickham, Chris (2016). Medieval Europe. New Haven: Yale University Press. ISBN 978-0-300-20834-4.
  • Wikipedia contributors, "Vandals," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vandals&oldid=188794517 (accessed February ۵، ۲۰۰۸).