والتر فن براوخیچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
والتر فون براوخیچ
Bundesarchiv Bild 183-E00780, Walther von Brauchitsch.jpg
زاده۴ اکتبر ۱۸۸۱
برلین، امپراتوری آلمان
درگذشته۱۸ اکتبر ۱۹۴۸ (۶۷ سال)
هامبورگ، آلمان
وفاداریFlag of the German Empire.svg امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)
آلمان جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)
Flag of Nazi Germany (1933-1945).svg آلمان
شاخه نظامیBalkenkreuz.svg نیروی زمینی
سال‌های خدمت۱۹۰۰–۱۹۴۱
درجهWMacht A OF10-GenFeldmarschall 1942h1.svg فیلدمارشال
فرماندهیفرمانده کل نیروی زمینی
جنگ‌ها و عملیات‌هاجنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم
نشان‌هاصلیب شوالیه صلیب آهنین

هاینریش آلفرد هرمان والتر فن براوخیچ (به آلمانی: Heinrich Alfred Hermann Walther von Brauchitsch) (۴ اکتبر ۱۸۸۱–۱۸ اکتبر ۱۹۴۸) یک نظامی و فیلدمارشال آلمانی در دوره امپراتوری آلمان، جمهوری وایمار و رایش سوم بود بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ فرماندهی کل نیروی زمینی آلمان را بر عهده داشت.

سال‌های اولیه

ترفیع درجات:[۱]

سال ۱۸۸۱ در برلین متولد شد. سال ۱۹۰۰ به هنگ ۳ پیاده‌نظام محافظ پیوست. سال بعد به هنگ ۳ توپخانه منتقل شد. در پایان جنگ جهانی اول به درجه سرگردی نائل آمد.[۲]

رایشسور

پس از جنگ به رایشسور پیوست و از سال ۱۹۲۲ در دفتر نیرو به خدمت ادامه داد. در سال ۱۹۲۵ به فرماندهی یک گردان توپخانه رسید. سال ۱۹۲۸ درجه سرهنگی به او اعطا گشت. از سال ۱۹۳۰ مجدداً به دفتر نیرو بازگشت و مسئول آموزش نیروی زمینی شد. در این موقعیت به درجه سرتیپی ترفیع پیدا کرد. در سال ۱۹۳۲ بازرس توپخانه بود. سال بعد به عنوان فرمانده منطقه نظامی شماره ۱ و لشکر یکم پیاده‌نظام در کونیگسبرگ، درجه سرلشکری را دریافت نمود.[۲]

ورماخت

در سال ۱۹۳۵ به عنوان فرمانده سپاه ۱ در کونیگسبرگ برگزیده گردید و سال بعد سپهبد (ژنرال توپخانه) شد.[۲]

با انتقال مقر فرماندهی عالی ورماخت و فرماندهی عالی نیروی زمینی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ به پروس شرقی، هر هفته چند بار با قطار مسیر ۱۵ کیلومتری را جهت گزارش‌دهی به هیتلر طی می‌نمود. این رفت و برگشت اثر بدی بر سلامتی جسمانی او گذاشت به شکلی که حتی سخن گفتن را برای او دشوار ساخت. هفته‌های آغازین عملیات بارباروسا روابط او با پیشوا تنش‌آلود گردید. هیتلر تصور می‌کرد او به اندازه کافی بر فرماندهان گروه ارتش‌ها مسلط نیست. ماه نوامبر دچار یک حمله قلبی شد. با توجه به شرایط نامناسب میدان‌های نبرد، حتی با وجود مشکلات سلامتی، امکان عزل او بدون خدشه‌دار کردن تصویر تبلیغاتی که از نیروی زمینی در انظار جلوه داده شده بود، وجود نداشت. با وجود قدرت سیاسی بالای پیشوا، هیتلر همچنین نمی‌توانست آرای جمعی افسران ارشد نیروی زمینی در این رابطه را نادیده بگیرد. از طرفی جانشین مناسبی هم برای او مد نظر نبود. بدین صورت او برای مدت دیگری در مقام فرماندهی عالی نیروی زمینی باقی ماند.[۳] در نهایت روز ۱۹ دسامبر به دلایل پزشکی بازنشسته شد و تا هیتلر شخصا فرماندهی عالی نیروی زمینی را بر عهده بگیرد. هیچگاه مجددا به خدمت فراخوانده نشد. ماه مه سال ۱۹۴۵ به اسارت نیروهای بریتانیایی درآمد.[۴]

در کنار آدولف هیتلر در ورشو، ۵ اکتبر ۱۹۳۹

زندگی خصوصی

تابستان سال ۱۹۳۸ پس از ۲۸ سال و داشتن چهار فرزند از همسر نخست خود جدا شد.[۴] سه ماه بعد در سن ۵۸ سالگی مجددا ازدواج نمود. همسر دومش به عنوان ستایگر هیتلر، او را به تبعيت همه‌جانبه از پیشوا تشویق می‌کرد.[۵] همواره در مضیقه مالی بود و سعی داشت با کار شبانه روزی در دفتر کارش ناراحتی زندکی خانوادگی خود را جبران کند.[۴]

از مشارکت در هر گونه جنبش مخالف هیتلر خودداری می‌کرد. با وجود بی‌علاقگی به نازی‌ها، خود شخصا ستایش‌گر هیتلر بود.[۴]

والتر فن براوخیچ در نهایت ماه اکتبر سال ۱۹۴۸ درحالیکه تقریبا نابینا شده بود، پیش از آن که در دادگاه نورنبرگ محاکمه شود، در اثر ناراحتی قلبی درگذشت.[۴]

پانویس

  1. «Walther von Brauchitsch - lexikon-der-wehrmacht».
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ brett-smith 1976, p. ۴۱.
  3. Mawdsley 2011, p. ۳۹.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ Kirchubel 2013, p. ۹۸.
  5. Seaton 1971, p. ۱۸.

منابع

  • brett-smith, Richard (1976). Hitler's Generals. Osprey Publishing. ISBN 0-85045-073-X.