پرش به محتوا

هنرهای رزمی ترکیبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هنرهای رزمی ترکیبی (اِم‌اِم‌اِی)
مبارزه بین جونیور دوس سانتوس و شین کاروین، یواف‌سی ۱۳۱، ونکوور، بریتیش کلمبیا، ۱۱ ژوئن ۲۰۱۱
بالاترین نهاد ورزشیفدراسیون بین‌المللی هنرهای رزمی ترکیبی
ویژگی‌ها
برخوردبرخورد کامل (فول کانتکت)
جداسازی جنسیتیمردان و زنان (به‌صورت جداگانه)
رده‌بندیهنرهای رزمی
محل برگزاریقفس شش ضلعی یا هشت ضلعی و رینگ
برگزاری
کشور یا منطقهجهانی
المپیکندارد

هنرهای رزمی ترکیبی (به انگلیسی: Mixed Martial Arts) یا به اختصار MMA، یک ورزش رزمی کامل است که مبارزان می‌توانند از انواع تکنیک‌ها استفاده کنند.

تاریخچه

[ویرایش]
یک رزمی‌کار چینی در حال آماده‌سازی برای پرتاب حریف خود در یک مسابقه لی‌تای در چین باستان است.

رقابت‌های هنرهای رزمی ترکیبی در کل شیوهٔ جدیدی از رقابت‌های رزمی محسوب می‌شود، امّا می‌توان رگه‌هایی از رقابت‌های «وال تودو» را که از سال ۱۹۲۰ در برزیل برگزار می‌شود، در ام‌ام‌ای امروزی مشاهده کرد و همچنین شاید در گذشته‌ای دورتر، «پانکریشن» این نقش را برعهده بگیرد.

به‌طور کل، تفکر ترکیب رشته‌های مختلف رزمی، بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ رشد پیدا کرد و نقش اصلی را در این مورد بروس لی داشت. او معتقد بود یک مبارز خوب، یک بوکسور، یک کاراته کا، یک جودوکار یا یک کونگ‌فوکار نیست. یک مبارز خوب کسی است که خودش را با هر سبکی وفق داده و توانایی مبارزه در هر سبکی را دارد. در واقع با هر نوع تکنیکی که یاد می‌گیرد و تمرین می‌کند با استفاده از آن، حریفش را از هر سبکی زمین‌گیر کند.

این حرف بعدها توسط دانا وایت به صورت عملی وارد عرصهٔ رقابت‌های رزمی شد. دانا وایت رئیس یواف‌سی و کسی است که هم‌اکنون وی را به عنوان گسترش دهندهٔ هنرهای رزمی ترکیبی می‌شناسند.

هنرهای رزمی ترکیبی نوین از سال ۱۹۹۳ با برگزاری مسابقات یواف‌سی در ایالات متحده آمریکا و به دنبال آن رقابت‌های پراید اف‌سی در سال ۱۹۹۷ در ژاپن کلید خورد. این رقابت‌ها از آن زمان تا به حال از نظر قوانین تغییرات زیادی را شاهد بوده است، با این هدف که این تغییرات بتواند رقابت‌های هنرهای رزمی ترکیبی را به عنوان یک ورزش به جامعه معرفی کرده و گسترش دهد. مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی هم‌اکنون در سراسر جهان کاملاً شناخته شده است و در آمریکا و ژاپن محبوبیت زیادی دارد.

قوانین

[ویرایش]

مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی با حداقل قوانین محدودکننده انجام می‌شود. اجرای فنون تقریباً در تمام رشته‌های رزمی آزاد است و به همین دلیل خشونت بالا در مسابقات آن وجود دارد. این مسابقات به‌طور معمول بر روی یک سکوی هشت ضلعی که دور آن با توری‌های فلزی پوشیده شده است، برگزار می‌شود.

قوانین کلّی

[ویرایش]
مسابقه ماساهیکو کیمورا جودوکار ژاپنی در مقابل هلیو گریسی بنیان‌گذار جوجیتسو برزیلی در سال ۱۹۵۱ در برزیل. این یکی از نخستین مبارزات معروف هنرهای رزمی ترکیبی بود.

حمله به بیضه، فروکردن انگشت در چشم، فروکردن انگشت به هر کدام از منافذ بدن، ضربه زدن به قسمت گلو، ضربه زدن به مهره‌های پشت گردن و کمر، نیشگون گرفتن و با پا ضربه زدن به حریفی که بیهوش است یا به زمین افتاده است، خطا محسوب می‌شود.

مکمل‌ها

[ویرایش]

به منظور حرفه‌ای شدن در این رشته می‌توان از دیگر رشته‌های رزمی بهره گرفت. بهترین رشته‌های مکمل برای هنرهای رزمی ترکیبی عبارت اند از:

  • بوکس برای ضربات مشت و نحوهٔ گارد و دفاع و جا خالی دادن
  • تکواندو برای ضربات سرعتی و متفاوت پا
  • موای تای برای ضربات آرنج و زانو
  • جودو برای فنون پرتابی
  • جوجیتسو برزیلی برای فنون خاک و قفل مفضل و خفه کردن
  • ساندا برای افزایش توانایی در ترکیب کردن فنون کشتی و ضربات دست و پا
  • کشتی برای خلع و گیر انداختن حریف

سازمان‌های ترویج‌دهنده

[ویرایش]

در سراسر دنیا سازمان‌های زیادی هستند که مسابقات این ورزش را برگزار می‌کنند که معروف‌ترین آن‌ها یواف‌سی در آمریکا است. از سازمان‌های دیگر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

و…

هنرهای رزمی ترکیبی در ایران

[ویرایش]

هنرهای رزمی ترکیبی از پرطرفدارترین ورزش‌های رزمی جهان، برای نخستین بار در تاریخ ۴ فروردین ۱۴۰۰ توسط وزارت ورزش و جوانان مجوز رسمی فعالیت گرفت. فدراسیون انجمن‌های ورزش‌های رزمی از اصلی‌ترین مجریان آن است. پیش از این هنرهای رزمی ترکیبی در ایران فعالیت رسمی نداشت و برخی چهره‌های ورزشی در داخل کشور برای فعالیت در این رشته راهی کمپ‌های خارجی می‌شدند.[۱][۲]

وزن‌ها

[ویرایش]

کلاس وزنی

وزن تفاوت
مبارزه برای عنوان مبارزه برای غیر از عنوان
کاه‌وزن (به انگلیسی: Strawweight) ۱۱۵ پوند (۵۲٫۲ کیلوگرم) ۱۱۶ پوند (۵۲٫۶ کیلوگرم) +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم)
مگس‌وزن (به انگلیسی: Flyweight) ۱۲۵ پوند (۵۶٫۷ کیلوگرم) ۱۲۶ پوند (۵۷٫۲ کیلوگرم)
+۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم)
خروس‌وزن (به انگلیسی: Bantamweight) ۱۳۵ پوند (۶۱٫۲ کیلوگرم) ۱۳۶ پوند (۶۱٫۷ کیلوگرم)
+۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم)
پروزن (به انگلیسی: Featherweight) ۱۴۵ پوند (۶۵٫۸ کیلوگرم) ۱۴۶ پوند (۶۶٫۲ کیلوگرم)
+۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم)
سبک‌وزن (به انگلیسی: Lightweight) ۱۵۵ پوند (۷۰٫۳ کیلوگرم) ۱۵۶ پوند (۷۰٫۸ کیلوگرم)
+۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم)
فوق‌سبک‌وزن (به انگلیسی: Super lightweight) ۱۶۲٫۵ پوند (۷۳٫۷ کیلوگرم) ۱۶۳٫۵ پوند (۷۴٫۲ کیلوگرم)
+۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم)
ولتروزن (به انگلیسی: Welterweight) ۱۷۰ پوند (۷۷٫۱ کیلوگرم) ۱۷۱ پوند (۷۷٫۶ کیلوگرم)
+۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم)
فوق‌ولتروزن (به انگلیسی: Super welterweight) ۱۷۷٫۵ پوند (۸۰٫۵ کیلوگرم) ۱۷۸٫۵ پوند (۸۱٫۰ کیلوگرم)
+۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم)
میان‌وزن (به انگلیسی: Middleweight) ۱۸۵ پوند (۸۳٫۹ کیلوگرم) ۱۸۶ پوند (۸۴٫۴ کیلوگرم)
+۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم)
فوق‌متوسط‌وزن (به انگلیسی: Super middleweight) ۱۹۵ پوند (۸۸٫۵ کیلوگرم) ۱۹۶ پوند (۸۸٫۹ کیلوگرم)
+۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم)
نیمه‌سنگین‌وزن (به انگلیسی: Light Heavyweight) ۲۰۵ پوند (۹۳٫۰ کیلوگرم) ۲۰۶ پوند (۹۳٫۴ کیلوگرم)
+۲۰ پوند (۹٫۱ کیلوگرم)
کروزوزن (به انگلیسی: Cruiserweight) ۲۲۵ پوند (۱۰۲٫۱ کیلوگرم) ۲۲۶ پوند (۱۰۲٫۵ کیلوگرم)
+۴۰ پوند (۱۸٫۱ کیلوگرم)
سنگین‌وزن (به انگلیسی: Heavyweight) ۲۶۵ پوند (۱۲۰٫۲ کیلوگرم) ۲۶۶ پوند (۱۲۰٫۷ کیلوگرم)

نامحدود

فوق‌سنگین‌وزن (به انگلیسی: Super heavyweight)

نامحدود

نامحدود

منابع

[ویرایش]
  1. «صدور مجوز فعالیت هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) در ایران». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۲-۲۷.
  2. «فعالیت MMA در ایران قانونی شد». ایسنا. ۲۰۲۱-۰۴-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۲-۲۷.