موای تای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Thai boxing high kick.jpg

موای تای (به تایلندی: มวยไทย) به معنای مشت‌زنی تایلندی است و به همین جهت تای بوکس نیز خوانده می‌شود.موای به معنی مبارزه و تای نیز یعنی تایلند. این رشتهٔ ورزشی دارای قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال در کشورهای تایلند، برمه، کامبوج و مالزی می‌باشد. موای تای ورزش ملی تایلند و یکی از مهم‌ترین سمبل‌های فرهنگی این کشور است. روز ۱۷ مارس در این کشور روز موای تای نامیده شده‌است.

موای تای یکی از سبک‌های آزاد ورزش‌های رزمی است، مبارزات آن به صورت برخورد کامل و در رینگ برگزار می‌شود.

تکنیک‌های مشت در موای تای شباهت زیادی به بوکس آمریکایی دارند و وجود فنون گلاویزی این رشته را به کیک بوکسینگ و ساواته نزدیک ساخته‌است.

به دلیل این شباهت‌ها بسیاری از ورزشکاران موای تای در مسابقات کیک بوکسینگ، کی ۱، و سانشو نیز شرکت می‌کنند.[۱]

سرود رسمی موی تای[ویرایش]

درسال ۲۰۱۱ در جریان مسابقات جهانی موی تای که به میزبانی ازبکستان در شهر تاشکند برگزار شد، فدراسیون موی تای این کشور آهنگ we are muaythai را پخش کرد که شعر آن به شدت مورد توجه مسئولان فدراسیون بین‌المللی IFMA قرار گرفت، تا جایی که درخواست کردند این آهنگ به عنوان سرود رسمی موی تای معرفی شود. این موضوع در سال ۲۰۱۲ طی مراسمی در بانکوک اعلام شد.[۲]

موای تای در ایران[ویرایش]

درسال ۱۳۶۸ موای تای توسط "محمد توحیدی" کاپیتان اسبق تیم ملی کاراته ایران به کشور آورده شد. او دورهٔ آموزش ورزش رادر کشور هلند به پایان رسانده و به ایران برگشت. این ورزش از سال ۱۳۷۳ به صورت رسمی از سوی فدراسیون ورزش های رزمی به رسمیت شناخته می‌شود و تیم ملی موای تای زیر پوشش وزارت ورزش به مسابقات گوناگون برون مرزی اعزام می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

کیک بوکسینگ

پانویس[ویرایش]

  1. توکل شعار، حمیدرضا، ورزش‌های رزمی و بنیان گذاران بزرگ آن، تهران، انتشارات مهر، ۱۳۹۴، صص ۱۸۷ - ۱۸۶ .
  2. توکل شعار، حمیدرضا، ورزش‌های رزمی و بنیان گذاران بزرگ آن، تهران، انتشارات مهر، ۱۳۹۴، ص ۱۸۹.

منابع[ویرایش]

  • توکل شعار، حمیدرضا، ورزش‌های رزمی و بنیان گذاران بزرگ آن، تهران، انتشارات مهر، ۱۳۹۴.