دولت فدرال ایالات متحده آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک دادگاه فدرال در آمریکا

نظام فدرالی ایالات متحده آمریکا (به انگلیسی: Federal government of the United States) حکومتی واحد بر ۵۰ ایالت آمریکا را بصورتی مشترک فراهم می‌کند.

در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا با صراحت برنظام فدرالی تصریح شده و یک نوع تقسیم کار مشخص میان دولت فدرال و دولت‌های ایالتی درنظر گرفته شده است. در حقیقت هر ایالت در امور داخلی خود دارای اختیارات کامل است و صرفاً در امور خارجی، ارتش، ضرب و چاپ سکه و اسکناس واعلان جنگ به دولت فدرال اختیار داده شده است. البته طی دو قرن گذشته بویژه بعد از اجرای طرح‌های رفاهی، اختیارات و مسئولیت دولت فدرال در امور اجتماعی و اقتصادی افزایش یافته است. اما در مقایسه با دیگر کشورها، دولت فدرال آمریکا از نقش به مراتب کمتری در امور داخلی ایالت‌ها برخوردار است.

قانون اساسی در فصول مختلف میزان و سهم هر یک از واحدهای سیاسی تشکیل دهنده کشور را مشخص کرده و در عین حال محدودیت‌های قانونی را برای دولت فدرال و دولت‌های ایالتی در نظر گرفته است.

صلاحیت اختصاصی دولت فدرال[ویرایش]

  • ضرب سکه و چاپ اسکناس
  • برقراری روابط خارجی
  • تنظیم روابط تجاری با کشورهای خارجی ودر میان ایالت‌ها
  • تشکیل ارتش و نیروی دریایی
  • اعلان جنگ
  • تشکیل دادگاههای عالی از جمله دیوان عالی فدرال
  • تأسیس واداره پست
  • تدوین قوانین

صلاحیت مشترک دولت فدرال و ایالت‌ها[ویرایش]

  • وضع قوانین
  • اخذ وام و قرض
  • تأسیس دادگاه
  • وضع قوانین و حراست از آنها
  • تأسیس بانک
  • پرداخت هزینه‌های رفاه اجتماعی
  • ایجاد خدمات عمومی
  • صلاحیت اختصاصی دولت‌های ایالتی
  • تشکیل حکومت‌های محلی
  • تنظیم روابط تجاری داخلی
  • برپایی انتخابات
  • تائید اصلاحیه‌های قانون اساسی فدرال
  • رسیدگی به بهداشت عمومی و رفتارهای اجتماعی
  • اعمال قدرت و دفاع از موارد تصریح شده در قانون اساسی


بخشی از موارد منع شده توسط قانون اساسی[ویرایش]

برا ی دولت فدرال[ویرایش]

  • وضع مالیات برصادرات ایالتی با ایالت‌های دیگر
  • تعیین «منشور حقوق» (Bill of Rights)
  • تغییر مرز جغرافیایی ایالت‌ها

برای دولت فدرال و دولت‌های ایالتی[ویرایش]

  • نفی اصالت نجبا
  • برقراری برده داری ( بر اساس اصلاحیه سیزدهم )
  • باز داری شهروندان از حق رای بدلیل نژاد، رنگ پوست و یا گذشته برده بودن

(بر اساس اصلاحیه پانزدهم )

  • باز داری شهروندان از حق رای بدلیل جنسیت ( بر اساس اصلاحیه نوزدهم )

برای دولت‌های ایالتی[ویرایش]

  • وضع مالیات بر صادرات و واردات
  • ضرب سکه وچاپ اسکناس
  • ورود به پیمانهای خارجی
  • برهم زدن توافقات الزام آور
  • جلوگیری از حق شهروندی و برابر کلیه افراد در مقابل قانون.

بدین ترتیب مشخص می‌شود که مسائل اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و اقتصادی عمدتاً در حوزه اختیارات و مسئولیت دولت‌های ایالاتی است و دولت فدرال از سهم اندکی برخوردار است.

منابع[ویرایش]