میومکتومی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توده لیومیوم برداشته شده در میومکتومی
میومکتومی لاپاراسکوپیک

میومکتومی (به انگلیسی: Myomectomy) که گاهی به آن فیبرکتومی(به انگلیسی: fibroidectomy) نیز گفته می‌شود، نام نوعی عمل جراحی زنان می‌باشد که در آن لیومیوم‌های(leiomyoma) بافت رحم که با نام فیبروئید شناخته می‌شوند، برداشته می‌شود. در واقع به برداشتن یک توده غیر سرطانی از جنس بافت عضلانی که رشد غیر طبیعی پیدا کرده است، اطلاق می‌شود. در این جراحی، هدف بازسازی بافت رحم و برطرف نمودن علائم می‌باشد نه حذف کل بافت رحم که در هیسترکتومی اتفاق می‌افتد.

اندیکاسیون‌ها[ویرایش]

فردی که دارای فیبروئید می‌باشد الزاماً احتیاجی به جراحی ندارد مگر در مواردی که دارای یکی از شرایط زیر باشد:

  • درد یا فشار
  • خونریزی‌های غیر طبیعی
  • تداخل در تولید مثل
  • رشد سریع و اندازه بزرگ

بیماران دارای فیبروئید گزینه‌های زیادی برای انتخاب روش درمانی خود دارند از جمله: درمان پزشکی مثل آگونیست‌های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH)، هیسترکتومی، آمبولیزاسیون سرخرگ رحمی، فرسایش بوسیله امواج مافوق‌صوت (اولتراسوند) و... با این وجود روش جراحی برداشتن فیبروم یک انتخاب مهم برای آن دسته از زنانی است که می‌خواهند یا نیاز به حفظ رحم برای تولید مثل دارند، می‌باشد.

اقدامات قبل از عمل[ویرایش]

جراحان اغلب شش ماه قبل از جراحی بیمار را مورد هورمون درمانی قرار می‌دهند. در این دوره درمانی برای بیمار داروی لوپرولاید(Lupron) تجویز می‌شود. این دارو سبب کوچک‌تر شدن فیبروئیدها شده و جراحی را ساده‌تر می‌نماید. علاوه بر این این دارو باعث توقف قاعدگی می‌شود.[۱]

وضعیت قرارگیری بیمار در حین عمل[ویرایش]

وسایل جراحی مورد نیاز[ویرایش]

ست لاپاراتومی به همراه وسایل جراحی زنان.[۲]

انواع میومکتومی[ویرایش]

روش جراحی مورد استفاده به نوع، تعداد، محل و اندازه فیبروم‌ها و همچنین شرایط بیمار تفاوت پیدا می‌کند. انواه میومکتومی شامل موارد زیر است:

  • میومکتومی شکمی (Abdominal myomectomy):

در این روش از طریق یک برش بزرگ در دیواره شکم به رحم دسترسی می‌یابند، این برش معمولاً به صورت افقی و در خط بیکینی (bikini) ایجاد می‌شود. در برخی موارد به ایجاد برش عمودی در دیواره شکم نیاز پیدا می‌شود. لیومیوم‌ها بوسیله لیزر بر داده شده و دیواره رحم و شکم بخیه زده می‌شوند. یکی از معایب این روش جراحی بهبودی دیرهنگام بیمار و طولانی بودن دوره نقاهت می‌باشد.

  • میومکتومی لاپاراسکوپیک (Laparoscopic myomectomy):

در این روش لیومیوم‌های موجود به روش لاپاراسکوپیک برداشته می‌شود. بدین صورت که با ایجاد چند برش کوچک در دیواره شکم به وسیله ابزارهای خاص به رحم دسترسی پیدا کرده و لیومیوم‌های موجود حذف شده و در نهایت نواحی برش داده شده بخیه زده می‌شوند. در این روش دوره بهبودی بیمار نسبتاً کوتاه است.

  • میومکتومی هیستروسکوپی (Hysteroscopic myomectomy):

در این روش لیومیوم‌های موجود از طریق اتساع دیواره گردن رحم برداشته می‌شوند. در نتیجه نیاز به هیچ برش جراحی روی شکم نمی‌باشد. این عمل جراحی از طریق رسکتوسکوپ (resectoscope)که یک هیستروسکوپ (hysteroscope)(وسیله مشاهده رحم) می‌باشد به انجام می‌رسد.[۳][۴]

خطرات و عوارض احتمالی[ویرایش]

گاهی در حین عمل به علت خونریزی شدید نیاز به هیسترکتومی (برداشتن کل رحم) پیدا می‌شود.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

هیستروسکوپی

منابع[ویرایش]

  1. Gale Encyclopedia of Medicine. Copyright 2008 The Gale Group, Inc. All rights reserved.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ لطفی، مژگان. انتظار، صمد.. راهنمای جامع پرستاری اتاق عمل. نشر جامعه‌نگر، 1390. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۴۸۰۵۰۳. 
  3. «Myomectomy». BetterHealth. بازبینی‌شده در 7مرداد1392. 
  4. «Myomectomy». ucsf medical center. بازبینی‌شده در 7مرداد1392. 
  5. «Risk/Myomectomy». mayoclinic. بازبینی‌شده در 7مرداد1392.