واژینوپلاستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
واژینوپلاستی
مداخله پزشکی

واژینوپلاستی (به انگلیسی: Vaginoplasty) نوعی جراحی زیبایی و روشی جهت زیباسازی کانال مهبلی، غشاء مخاطی و ساختار ولوواژینال که بر اثر عواملی مانند بیماری مادرزادی یا عدم وجود این ساختار، انجام می‌گیرد. به این ترتیب، واژهٔ واژینوپلاستی به‌طورکلی به هر گونه عمل زیبایی و ترمیمی در اعمال جراحی برروی واژن اشاره دارد، درحالی‌که نئوواژینوپلاستی به‌طور ویژه به اعمال ترمیمی پیچیده در ساختار ولوواژینال می‌پردازد.
گاهی اوقات به دوباره جوان‌سازی واژن، جراحی زیبایی واژن یا زیباسازی، و بنابه اهداف مختلف مانند تغییرشکل و استحکام بافت، جهت جوان‌سازی به‌کار می‌رود.
در شرایط عادی از واژینوپلاستی، برای چروک‌برداری فَرْج و مهبلی که دچار شلی و افتادگی بر اثر افزایش سن یا زایمان طبیعی شده‌است و به‌منظور سفت‌کردن عضلات این ناحیه به‌کار گرفته می‌شود.[۱]
جوان‌سازی دوبارهٔ واژن به‌طور معمول از دو روش ترکیبیِ واژینوپلاستی و لابیاپلاستی Labiaplasty بهره می‌گیرد. لابیاپلاستی روشی جهت کاهش حجم لوب‌های فَرْج ( لابیا مینور ) و افزایش زیبایی ظاهری در این عمل جراحی بوده که انجام آن سبب کاهش حجم یا تغییرشکل لوب‌های کوچک فرج می‌شود.لابیاپلاستی می تواند با تزریق چربی به لابیاماژور Labia Major Fat Injection جهت رفع لاغری و چروکیدگی پوست ناحیه بیکینی و نیز واژینوپلاستی ( عمل تنگ کردن واژن ) در یک جلسه همزمان انجام شود.

امروزه بدلیل خطرات و عوارض ناشی از بی هوشی عمومی انجام واژینوپلاستی با بی حسی موضعی ارجح است.
عمل جراحی لابیاپلاستی به‌دلیل مشکلات مزمن و سوزش لوب‌های فرج به‌دلیل پوشیدن لباس‌های تنگ، سکس و سایر فعالیت‌های فیزیکی انجام می‌گیرند. این عمل با برداشتن بافت‌های اضافی و نرم واژن و سفت‌کردن عضلات بافت نرم انجام می‌گیرد. نتایج پس از عمل واژینوپلاستی یا تنگ کردن واژن متغیر است؛ پس از چهار هفته امکان آمیزش جنسی وجود دارد.

عوارض[ویرایش]

برخی از فاکتورهای خطرساز این عمل جراحی زیبایی:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]