خواهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خواهَر[۱] یا آبجی[۲] یکی از نسبت‌های خانوادگی است و به فرد مونثی (غیر از خود فرد) که فرزند پدر و مادرش باشد اطلاق می‌شود. خواهر را می‌توان به هم‌نیای مؤنث نیز تعریف نمود.

تعریف خواهر[ویرایش]

دو خواهر اثر ویلیام-آدولف بوگرو

در افغانستان داشتن پدری واحد برای خواهر بودن کفایت می‌کند. با این تعریف به دختری از مادر واحد ولی از پدر متفاوت خواهر ناتنی گفته می‌شود.

در ایران به فرزندان یک پدر و دو مادر نیز ناتنی گفته می‌شوند. در ایران به خواهر، آبجی هم گفته می‌شود.

در جوامعی چون هند به دختر عمو، دختر عمه، دختر دایی و دختر خاله نیز خواهر گفته می‌شود.

اسامی مترادف[ویرایش]

در فارسی متداول در ایران اسامی دیگری به عنوان مترادف به لغت خواهر اطلاق می شود:

  • همشیره
  • آبجی

آبجی کلمه ترکی بوده و ساده شده لغت آغاباجی [۳] است. آغا و آقا معنی بزرگ و باجی معنی خواهر در ترکی آذربایجانی می دهد. این کلمه مترادف لغت آبلا به معنی خواهر بزرگ در ترکی استانبولی می‌باشد.

ازدواج با خواهر[ویرایش]

به گفته هرودوت، کمبوجیه دوم پسر کوروش دوم و دومین پادشاه هخامنشی با آتوسا و رکسانا که خواهران خویش بودند؛ خویدوده کرد.[۴] خویدوده مفهومی در دین زرتشتی برای اشاره به گونه ای از ازدواج پسندیده خوب است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "خواهر". ویکی‌واژه. 2022-04-30.
  2. "آبجی". ویکی‌واژه. 2021-09-25.
  3. https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A2%D8%A8%D8%AC%DB%8C
  4. «افسانه ازدواج با محارم در ایران باستان (بخش دوم)». پارسیان دژ. ۲۰۱۵-۰۴-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۱۲.