خواهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خواهر یکی از نسبت‌های خانوادگی است و به فرد مونثی (غیر از خود فرد) که فرزند پدر و مادرش باشد اطلاق می‌شود. خواهر را می‌توان به هم‌نیای مؤنث نیز تعریف نمود.

تعریف خواهر[ویرایش]

دو خواهر اثر ویلیام-آدولف بوگرو

در افغانستان داشتن پدری واحد برای خواهر بودن کفایت می‌کند. با این تعریف به دختری از مادر واحد ولی از پدر متفاوت خواهر ناتنی گفته می‌شود.

در ایران به فرزندان یک پدر و دو مادر نیز ناتنی گفته می‌شوند. در ایران به خواهر، آبجی هم گفته می‌شود.

در جوامعی چون هند به دختر عمو، دختر عمه، دختر دایی و دختر خاله نیز خواهر گفته می‌شود.

آبجی کلمه ترکی بوده و کلمه آب یا آبلا به تنهایی به معنی خواهر می‌باشد و جی پسوند تحبیب می‌باشد.

ازدواج با خواهر[ویرایش]

به گفته هرودوت، کمبوجیه دوم پسر کوروش دوم و دومین پادشاه هخامنشی با آتوسا و رکسانا که خواهران خویش بودند؛ خویدوده کرد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

  1. «افسانه ازدواج با محارم در ایران باستان (بخش دوم)». پارسیان دژ. ۲۰۱۵-۰۴-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۱۲.