بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بازی‌های I المپیک
Athens 1896 report cover.jpg
شهر میزبانآتن، یونان
کشورهای شرکت‌ کننده۱۴[۱]
تعداد ورزشکاران۲۴۱ (همگی مرد)[۲]
رویدادها۴۳ در ۹ ورزش
افتتاحیه۶ آوریل
اختتامیه۱۵ آوریل
افتتاح کنندهشاه جرج یکم[۳]
ورزشگاهورزشگاه پاناتینایکو

المپیک تابستانی ۱۸۹۶ (به یونانی: Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες ۱۸۹۶) که به‌طور رسمی با عنوان بازی‌های المپیاد I شناخته می‌شود نخستین نسخه از بازی‌های المپیک در تاریخ مدرن می‌باشد. این بازی‌ها توسط کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) که توسط پیر دو کوبرتن ایجاد شده بود، سازماندهی گردیده و از ۶ تا ۱۵ آوریل ۱۸۹۶ در آتن، یونان به انجام رسید.

۱۴ کشور و ۲۴۱ ورزشکار (همگی مرد) در این رقابت‌ها شرکت کردند. به جز تیم ایالات متحده آمریکا، همۀ شرکت کنندگان اروپایی بودند یا در اروپا زندگی می‌کردند. به ورزشکاران قهرمان مدال نقره و نایب قهرمان مدال مس اعطا می‌شد، که این مدال‌ها توسط کمیته بین‌المللی المپیک به مدال طلا برای مقام نخست، نقره برای مقام دوم و برنز برای مقام سوم تبدیل شد. از ۱۴ کشور شرکت کننده، ۱۰ کشور موفق به کسب مدال شدند. آمریکا با ۱۱ مدال طلا صاحب بیشترین تعداد مدال طلا شد و میزبان بازی‌ها، یونان با ۴۶ مدال بیشترین تعداد مدال را کسب کرد. نکتۀ حائز اهمیت برای یونانی‌ها پیروزی هموطنشان اسپریدون لوئیس در بخش ماراتن بود. موفق‌ترین ورزشکار این دوره کارل شومان از کشور آلمان بود که موفق به کسب ۴ مدال طلا در دو رشتۀ ژیمناستیک و کشتی فرنگی شد. ۶۵٪ ورزشکاران شرکت کننده از یونانی بودند.

آتن به عنوان میزبان نخستین المپیک مدرن به اتفاق آرا برگزیده نشد، بلکه در نشستی در پاریس در ۲۳ ژوئن ۱۸۹۴ همزمان با تاسیس کمیته بین‌المللی المپیک توسط پیر دو کوبرتن به عنوان میزبان انتخاب شد، از آنجا که آتن محل تولد بازی‌های المپیک باستان بود.

میزبان اصلی این بازی‌ها ورزشگاه پاناتینایکو بود، محلی که مسابقات دو میدانی و کشتی در آن برگزار شد؛ پیست نئو فالیرون نیز میزبان رقابت‌های دوچرخه‌سواری و زاپیون میزبان رویداد شمشیربازی بود. مراسم افتتاحیه در ورزشگاه پاناتینایکو در ۶ آوریل ۱۸۹۶ با حضور ورزشکاران رقیب که در گروه‌هایی بر اساس ملیت گرد هم آمده بودند برگزار شد. پس از سخنرانی ولیعهد وقت یونان کنستانتین یکم بازی‌های المپیک توسط پدرش شاه جرج یکم افتتاح شد. پس از آن سرود المپیک که توسط اسپیریدون ساماراس و کلمات شاعر یونانی، کوسپیس پالاماس خلق شده بود توسط ارکستر و گروه کر ۱۵۰ نفری اجرا شد.

برگزاری المپیک ۱۹۸۶ موفقیت بزرگی به حساب می‌آمد. این بازی‌ها بیشترین شرکت کنندگان بین‌المللی در یک رویداد ورزشی را تا آن تاریخ به ثبت رسانده بود. ورزشگاه پاناتینایکو مملو از جمعیتی شد که بیشترین تعداد تماشاگران یک رویداد ورزشی تا آن زمان را به ثبت رسانده بودند. پس از بازی‌ها، بسیاری از چهره‌های شاخص از جمله شاه جرج و برخی از شرکت کنندگان آمریکایی از کوبرتن و IOC خواستند تا بازی‌های آینده در آتن برگزار شود. با این حال، پیش از این برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ در پاریس برنامه‌ریزی شده بود و به جز بازی‌های المپیک ۱۹۰۶، المپیک تا المپیک تابستانی ۲۰۰۴، ۱۰۸ سال بعد، به یونان بازنگشت.

مکان‌های میزبان[ویرایش]

هفت مکان برای میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ استفاده شد.

مکان ورزش‌ها ظرفیت منبع.
باشگاه تنیس چمن آتن تنیس فهرست نشده. [۴]
خلیج زی شنا فهرست نشده. [۵]
کالیته‌آ تیراندازی فهرست نشده. [۶]
ماراتن (شهر) دو و میدانی (ماراتندوچرخه‌سواری (رقابت جاده مردان). فهرست نشده. [۷]
پیست نئو فالیرون دوچرخه‌سواری (پیست) فهرست نشده. [۸]
ورزشگاه پاناتینایکو دو و میدانی، ژیمناستیک، وزنه‌برداری، و کشتی ۸۰٬۰۰۰ [۹]
زاپیون شمشیربازی فهرست نشده. [۱۰]

تقویم[ویرایش]

اف مراسم افتتاحیه رویدادهای مقدماتی ۱ رویدادهای پایانی اخ مراسم اختتامیه
آوریل ۶
دو
۷
سه
۸
چهار
۹
پنج
۱۰
آدینه
۱۱
شنبه
۱۲
یک
۱۳
دو
۱۴
سه
۱۵
چهار
رویدادها
‡ مراسم‌ها اف اخ ن/م
دو و میدانی ۲ ۴ ۱ ۵ ۱۲
دوچرخه‌سواری ۱ ۳ ۱ ۱ ۶
شمشیربازی ۲ ۱ ۳
ژیمناستیک ۵ ۲ ۷
تیراندازی ۱ ۱ ۳ ۱ ۶
شنا ۴ ۴
تنیس ۲ ۲
وزنه‌برداری ۲ ۲
کشتی ۱ ۱
مدال روزانهٔ رویدادها ۳ ۸ ۱ ۸ ۷ ۱۳ ۲ ۱ ۰ ۰ ۴۳
مجموع کلی ۳ ۱۱ ۱۲ ۲۰ ۲۷ ۴۰ ۴۲ ۴۳ ۴۳ ۴۳
آوریل ۶
دو
۷
سه
۸
چهار
۹
پنج
۱۰
آدینه
۱۱
شنبه
۱۲
یک
۱۳
دو
۱۴
سه
۱۵
چهار
مجموع رویدادها

ورزش‌ها[ویرایش]

کشورهای شرکت کننده[ویرایش]

کشورهای شرکت کننده

شمار ورزشکاران با کمیته‌های ملی المپیک[ویرایش]

کمیته‌های ملی المپیک هنوز وجود نداشتند. بیش از ۶۵٪ از کل ورزشکاران یونانی بودند.

جدول مدال[ویرایش]

جیمز برندان کانلی از ایالات متحده آمریکا برندۀ رویداد پرش سه گام در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ شد.

۱۰ کشور از چهارده کشور شرکت کننده توانستند مدال به دست بیاورند، همچنین تیم متحد که از ورزشکاران چند کشور تشکیل شده بود نیز سه مدال طلا، نقره و برنز کسب کرد. ایالات متحده بیشترین مدال‌های طلا را کسب کرد (۱۱)، در حالی که کشور میزبان، یونان بیشترین تعداد مدال مجموع (۴۶)، نقره (۱۷) و برنز (۱۹) را کسب کرد و با به دست آوردن یک مدال طلای کمتر از ایالات متحده آمریکا، و با ۱۵۵ ورزشکار بیشتر از ایالات متحده در مکان دوم ایستاد.

      کشور میزبان (یونان)

رتبهکشورطلانقرهبرنزمجموع
۱پرچم ایالات متحده آمریکاایالات متحده آمریکا ۱۱۷۲۲۰
۲پرچم یونانیونان *۱۰۱۷۱۹۴۶
۳پرچم آلمانآلمان ۶۵۲۱۳
۴پرچم فرانسهفرانسه ۵۴۲۱۱
۵Flag of the United Kingdomبریتانیای کبیر ۲۳۲۷
۶پرچم مجارستانمجارستان ۲۱۳۶
۷پرچم اتریشاتریش ۲۱۲۵
۸پرچم استرالیااسترالیا ۲۰۰۲
۹پرچم دانمارکدانمارک ۱۲۳۶
۱۰پرچم سوئیسسوئیس ۱۲۰۳
۱۱Olympic flag.svg تیم متحد۱۱۱۳
مجموع (۱۱ کشور)۴۳۴۳۳۶۱۲۲

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. The number, given by the International Olympic Committee, is open to interpretation and could be as few as 10 and as many as 15. There are numerous reasons for the disparity: National teams hardly existed at the time, and most athletes represented themselves or their clubs. In addition, countries were not always as well-defined as they are today. The number of countries here reflects the number used by most modern sources. See the relevant section for further details.
  2. This number of competitors is according to the International Olympic Committee. The identities of 179 competitors are known. Mallon & Widlund calculate 245 athletes, while De Wael finds 246.
  3. "Factsheet - Opening Ceremony of the Games f the Olympiad" (PDF) (Press release). International Olympic Committee. September 13, 2013. Archived from the original (PDF) on 14 August 2016. Retrieved 22 December 2018.
  4. History of the Athens Lawn Tennis Club. بایگانی‌شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine (in English and Greek) - accessed 3 October 2010.
  5. Wallechinsky, David and Jaime Loucky (2008). "Swimming (Men): 100-Meter Freestyle". In The Complete Book of the Olympics: 2008 Edition. London: Aurum Press Limited. pp. 897-8.
  6. 1896 Summer Olympic official report. Volume 2. pp. 83-4. Accessed 3 October 2010.
  7. 1896 Summer Olympics official report. Volume 2. pp. 86-90, 100-2. Accessed 3 October 2010.
  8. 1896 Summer Olympics official report. Volume 2. pp. 74-75, 97-99. Accessed 3 October 2010.
  9. 1896 Summer Olympics official report. Volume 2. pp. 31-49. Accessed 3 October 2010.
  10. Zappeion history. بایگانی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine - accessed 3 October 2010.
  11. شارل شامپو را می‌توان ورزشکاری برای سوئیس یا بلغارستان در نظر گرفت.

پیوند به بیرون[ویرایش]