شریف حسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از شریف حسین
Sharif Husayn.jpg
شریفِ مکه
حکومت ۱۹۰۸–۱۹۲۴
پیشین علی عبدالله پاشا
جانشین علی بن حسین
امیر حجاز
حکومت ۱۹۱۶–۱۹۲۴
پیشین -
جانشین علی بن حسین
حاکم کشورهای عربی
حکومت ۲ نوامبر ۱۹۱۶–۱۹۱۸
جانشین -
فرزند(ها) شریف علی
عبدالله اول
فیصل اول
شاهزاده زید
و سه دختر
نام کامل
حسین بن علی، حسین الهاشمی
خاندان سلسله هاشمی
زادروز ۱۸۵۴
استانبول، امپراتوری عثمانی
مرگ ۴ ژوئن ۱۹۳۱
امان، امارا شرق اردن
دین و مذهب اسلام سنی

شریف حسین (حسین بن علی، حسین الهاشمی) (۱۸۵۴–۴ ژوئن ۱۹۳۱) بزرگِ خاندان هاشمی، از سال ۱۹۰۸ میلادی شریفِ مکه و امیر حجاز بود و بر تمام منطقه استیلا داشت.[۱] وی در روز ۲ نوامبر ۱۹۱۶ خود را حاکم همه کشورهای عربی خواند.[۲]

پس از جنگ جهانی اول[ویرایش]

پس از جنگ، اعراب خود را از قرن‌ها حکومت عثمانی آزاد کردند. پسر حسین، فیصل، پادشاه سوریه بود، اما این پادشاهی کوتاه مدت بود، زیرا خاورمیانه تحت حکومت فرانسه و بریتانیا قرار داشت. دولت بریتانیا پس از آن فیصل و برادرش عبدالله را پادشاهان عراق و ترنسجوردن کرد.[۳]

ادعای خلافت مسلمین[ویرایش]

پس از اضمحلال امپراطوری عثمانی و حذف استیلای آنان بر جزیرة العرب در سالهای اولیه بعد از جنگ اول جهانی، شریف حسین قدرت گرفت. پس از آنکه عنوان «خلیفه مسلمین» توسط آتاتورک از ترکیه زدوده شد، در سال ۱۹۲۴ میلادی شریف حسین خود را خلیفهٔ مسلمین خواند. سپس، در همین سال در پی حمایت کشورهای خارجی از آل سعود، که فرمانروایان منطقه نجد بودند، حکومت شریف حسین اضمحلال یافت. وی به جزیره قبرس تبعید شد و آل سعود قدرت را در دست گرفت.[۱]

سلسله هاشمی[ویرایش]

سلسله هاشمی فرزندان شریف حسین محسوب می‌شوند. شریف حسین پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی، قدرت زیادی به دست آورد. شریف حسین با انگلیسی‌ها هم پیمان بوده و سرهنگ «لارنس»، معروف به لورنس عربستان، نمایندهٔ دولت انگلیس در دربار شریف حسین بود. پس از پایان یافتن جنگ جهانی اول، سرزمینهایی مانند عراق، فلسطین و اردن تحت قیومیت انگلیس قرار گرفت. در این زمان، فرزندان شریف حسین با حمایت انگلیس، دولت‌های جدیدی را در عراق و اردن پایه‌ریزی نموده، حکمرانی را شروع کردند. کشور عراق به فیصل اول و کشور اردن به عبدالله اول که از فرزندان شریف حسین بودند، سپرده شد.[۱] پسر ارشد وی، شریف علی، نیز مدتی امیر و حکمران حجاز بود.

ازدواج و فرزندان[ویرایش]

حسین چهار زن داشت، پدر پنج پسر و سه دختر از سه همسرش بود:

  • شریفه عبیدیای خانم (در استانبول ترکیه، ۱۸۸۸، در آنجا دفن شده)، دختر ارشد عموی پدرش امیر عبدالله کامیل پاشا، بزرگ شریف مکه.
  • مادی خانم، یک سیاه‌پوست؛
  • شریفه خدیجه خانم (۱۸۶۶ - عمان، ترنسجوردان، ۴ ژوئیه ۱۹۲۱)، دومین دختر امیر عبدالله کمیل پاشا، بزرگ شریف مکه؛
  • ملکه آدیلام خانم (استانبول، ترکیه، ۱۸۷۹ - لارناکا، قبرس، ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۹، در آنجا در هاله سلطان، امه حرام، تکه)، دختر صلاح بی، یک سیاه‌پوست و نوه مصطفی رشید پاشا، بعدها وزیر بزرگ امپراطوری عثمانی شد.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ سفرنامه حاج ایاز خان قشقایی
  2. کیهانی زاده
  3. king Hussein
  4. Hussein bin Ali, Sharif of Mecca

منابع[ویرایش]