زبرجد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
زبرجد
زبرجد.
کلیات
فرمول (Mg, Fe)2SiO4
ویژگی‌ها
رنگ سبز روشن
سختی موس 7 - 6.5
ساختار راست‌لوزی
چگالی
3.2-4.3
رخ ضعیف
شکستگی صدفی
فلورسانس ندارد
دوشکستی +0.036
ضریب شکست 1.64–1.70
جلا شیشه‌ای

زِبَرجَد (به انگلیسی Peridot) نوع شفاف و تراش‌خوردهٔ الیوین، از سیلیکات‌ها و به رنگ سبز زیتونی است و نوعی جواهر محسوب می‌شود که از عهد باستان اهالی خاورمیانه و خاور نزدیک آن را شناخته‌اند. زبرجد در شهاب سنگها نیز دیده شده است. در سال 2003 دانشمندان سنگ پریدوت را در سیاره مریخ کشف کردند! این سنگ جلای شیشه و روغنی دارد و در مقابل مواد اسیدی پایدار نیست و در برابر فشار و ضربه شدید ترک میخورد . بنابراین گاهی با فلز پوشانده می‌شود . انواع cat's eye  و star  پریدوت کمیاب هستند. این سنگ را هم تراش جواهری می‌دهند و هم کبوچن و دامله.

رنگ زبرجد[ویرایش]

رنگ زیتونی زبرجد ناشی از آهن موجود در این کانی است. زبرجد در رنگهای زرد تا سبز زیتونی یا متمایل به قهوه ای وجود دارد ولی رنگ ایده‌آل این کانی سبز چمنی است و . زبرجد شکست دوگانه قوی دارد و یکی از راه‌های تماییز بین این کانی و کانی‌هایی مانند زیرکن و تورمالین سبز است. در مورد شکستگی دوگانه باید خاطر نشان شد که اگر تصویری از زیر کانی دیده شود دو تصویره می‌شود.رنگ این کانی با حرارت کمرنگ تر می‌شود.

معادن زبرجد[ویرایش]

زبرجد در سرتاسر جهان یافت می شود. یکی از قدیمی ترین و مهم‌ترین معادن زبرجد در جزیره آتشفشانی سنت جان St. John’s Island دریای سرخ است. معادن دیگر مثل میانمار، استرالیا، برزیل، چین، کنیا، مکزیک، پاکستان، سریلانکا، آفریقای جنوبی و مصر می باشد. در پاکستان نمونه های نسبتا بزرگ و زیبایی با خلوص بالا یافت می شود. امروزه آمریکا بر سر به دست آوردن رتبه بزرگترین تولید کننده دنیا رقابت سختی با چین و پاکستان دارد.

کاربرد زبرجد در گذشته[ویرایش]

زبرجد به وسیله جنگجویان جنگ‌های صلیبی در قرون وسطی به اروپای مرکزی برده شد و اغلب برای اهداف مذهبی و کلیسا بکار برده می شد و یکی از پر طرفدارترین سنگ‌ها در دوران باروک بوده‌است. پریدوت گوهر ملی مصر است و از زمان باستان به عنوان جواهر با ارزش بوده است. از آنجا که در زیر روشنایی روز، این گوهر نامرئی و شیشه ای است مصریان قدیم فکر می کردند که نور خورشید را جذب می کند و آن را به عنوان «گوهر خورشید» مورد احترام قرار می دادند.

بزرگترین زبرجد یافت شده[ویرایش]

سنگهای زبرجد در طبیعت غالبا کوچک هستند. یکی از بزرگترین زبرجدهای تراشیده جهان با وزن 311.8 قیراط در حال حاضر در واشینگتن نگهداری می‌شود. 

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Peridot," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Peridot&oldid=195102705

Peridot
Forsterite-Olivine-tmu14a.jpg
General
CategorySilicate mineral variety
Formula
(repeating unit)
(Mg, Fe)2SiO4
Crystal systemOrthorhombic
Identification
ColorYellow, to yellow-green, olive-green, to brownish, sometimes a lime-green, to emerald-ish hue
CleavagePoor
FractureConchoidal
Mohs scale hardness6.5–7
Lustervitreous (glassy)
StreakNone
Specific gravity3.2–4.3
Refractive index1.64–1.70
Birefringence+0.036

Peridot (/ˈpɛrɪdɒt/ or /ˈpɛrɪd/) (sometimes called chrysolite) is gem-quality olivine and a silicate mineral with the formula of (Mg, Fe)2SiO4. As peridot is a magnesium-rich variety of olivine (forsterite), the formula approaches Mg2SiO4.

Etymology

The origin of the name peridot is uncertain. The Oxford English Dictionary suggests an alteration of AngloNorman pedoretés (classical Latin pæderot-), a kind of opal, rather than the Arabic word faridat, meaning "gem".

The Middle English Dictionary's entry on peridot includes several variations: peridod, peritot, pelidod and pilidod — other variants substitute y for the is seen here.[1]

The earliest use in England is in the register of the St Albans Abbey, in Latin, and its translation in 1705 is possibly the first use of peridot in English. It records that on his death in 1245, Bishop John bequeathed various items, including peridot, to the Abbey.[2]

Appearance

Peridot is one of the few gemstones that occur in only one color: an olive-green. The intensity and tint of the green, however, depends on the percentage of iron in the crystal structure, so the color of individual peridot gems can vary from yellow, to olive, to brownish-green. In rare cases, peridot may have a medium-dark toned, pure green with no secondary yellow hue or brown mask.[3]

Occurrence

Geologically

Olivine, of which peridot is a type, is a common mineral in mafic and ultramafic rocks, often found in lava and in peridotite xenoliths of the mantle, which lava carries to the surface; however, gem-quality peridot occurs in only a fraction of these settings. Peridots can also be found in meteorites.

Peridots can be differentiated by size and composition. A peridot formed as a result of volcanic activity tends to contain higher concentrations of lithium, nickel and zinc than those found in meteorites.[4]

Olivine is an abundant mineral, but gem-quality peridot is rather rare due to its chemical instability on Earth's surface. Olivine is usually found as small grains and tends to exist in a heavily weathered state, unsuitable for decorative use. Large crystals of forsterite, the variety most often used to cut peridot gems, are rare; as a result olivine is considered to be precious.

In the ancient world, mining of peridot, called topazios then, on St. John's Island in the Red Sea began about 300 B.C.[5]

The principal source of peridot olivine today is the San Carlos Apache Indian Reservation in Arizona.[6] It is also mined at another location in Arizona, and in Arkansas, Hawaii, Nevada, and New Mexico at Kilbourne Hole, in the US; and in Australia, Brazil, China, Egypt, Kenya, Mexico, Myanmar (Burma), Norway, Pakistan, Saudi Arabia, South Africa, Sri Lanka, and Tanzania.

In meteorites

Pallasite meteorite with olive-green peridot crystals, found in Fukang, China.

Peridot crystals have been collected from some pallasite meteorites.

Gemology

Peridot is sometimes mistaken for emeralds and other green gems. Notable gemologist George Frederick Kunz[7] discussed the confusion between emeralds and peridots in many church treasures, notably the "Three Magi" treasure in the Dom of Cologne, Germany.

The largest cut peridot olivine is a 310 carat (62 g) specimen in the Smithsonian Museum in Washington, D.C.

Peridot olivine is the birthstone for the month of August.[8]

In popular culture

Gallery

References

  1. ^ Sherman M Kuhn (1982). Middle English Dictionary. University of Michigan Press. pp. 818–. ISBN 0-472-01163-4.
  2. ^ Sir James Ware (1705). The Antiquities and History of Ireland. A. Crook. pp. 628–.
  3. ^ Wise, Richard W. (2016). Secrets Of The Gem Trade, The Connoisseur's Guide To Precious Gemstones (2nd ed.). Lenox, Massachusetts: Brunswick House Press. p. 220. ISBN 9780972822329.
  4. ^ Shen, A., et al. (2011). Identification of Extraterrestrial Peridot by trace elements, Gems & Gemology, p. 208-213
  5. ^ St. John's Island peridot information and history at Mindat.org
  6. ^ "Although some good olive-colored crystals are found in a few other places, like Burma, China, Zambia, and Pakistan, ninety percent of all known peridots are found in just one place. It is a Native American reservation, and it is located in a little-visited corner of the United States. San Carlos" Finlay, Victoria. Jewels: A Secret History (Kindle Locations 2543-2546). Random House Publishing Group. Kindle Edition.
  7. ^ Kunz, Gems and Precious Stones, on Peridot. farlang.com
  8. ^ "August Birthstone". American Gem Society. Retrieved June 28, 2013.
  9. ^ Thurm, Eric (December 22, 2017). "Peridot wilts, then blossoms on two emotional Steven Universe episodes". AV Club. Onion, Inc. Retrieved 28 June 2018.
  10. ^ Borenstein, Jay (June 25, 2016). "20 Times Peridot From "Steven Universe" Was Our Favorite Gem". Buzzfeed. Retrieved 28 June 2018.

External links