توافق‌نامه شنگن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اعضای توافق‌نامهٔ شنگن
     اعضای اتحادیه اروپا که در توافق‌نامهٔ شنگن حضور دارند      اعضای اتحادیه اروپا که درخواست حضور در توافق‌نامهٔ شنگن داده‌اند      اعضای اتحادیه اروپا که در توافق‌نامهٔ شنگن حضور ندارند      اعضای غیر اتحادیه اروپا که در توافق‌نامهٔ شنگن حضور دارند
توضیحات منطقهٔ مسافرت آزاد
تأسیس ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵
اعضا
تحت سیاست اتحادیه اروپا
وسعت ۴٬۳۱۲٬۰۹۹ km۲

توافق‌نامهٔ شنگن (به انگلیسی: Schengen Agreement) توافق‌نامه‌ای است که به برداشته شدن مرز بین ۶ کشور اروپایی انجامید و امکان مسافرت بدون روادید بین این کشورها را فراهم کرد. این توافق‌نامه در سال ۱۹۸۵ بین پنج کشور اروپای غربی به امضا رسید و کشورهای دیگر به تدریج به این توافق‌نامه ملحق شدند. در حال حاضر ۲۶ کشور اروپایی از قوانین این توافق‌نامه پیروی می‌کنند.

بازدید بیش از یک کشور شنگن

برای اخذ ویزای شینگن باید درخواست خود را به سفارت یکی از کشورهای عضو پیمان شینگن ارائه کنید. در صورتی که مشخص نیست در هر کشور چه مدت زمانی سکونت خواهید داشت، بهتر است سفارش کشوری را برای اخذ ویزا انتخاب کنید که به عنوان اولین کشور اروپایی وارد آن می‌شوید.

اما در صورتی که میدانید قرار است در هر کشور چه بازه زمانی سکونت داشته باشید، بهتر است ویزا را برای کشوری دریافت کنید که می‌خواهید مدت طولانی‌تری در آن اقامت داشته باشید.

ویزای کوتاه مدت و بلند مدت شنگن

با توجه به مدت زمانی که می‌خواهید در کشورهای عضو پیمان شینگن حضور داشته باشید، ویزای توریستی شما می‌تواند 90 روزه یا کمتر باشد. این امکان برای توریست‌ها وجود دارد که ویزای 6 ماهه یا 180 روزه شینگن را نیز اخذ کنند و زمان طولانی‌تری در این منطقه اقامت داشته باشند.

اخذ ویزای شینگن

این سؤال اولین پرسشی است که کاربران هنگام اخذ ویزای شینگن از خودشان می‌پرسند. اگر میخواهید به کشورهای مختلف سفر کنید، باید ابتدا ویزای آن کشور را که مانند یک برگ عبور معتبر است اخذ نمایید.

برای این که متوجه شوید نیاز به اخذ ویزای شینگن برای ورود به این منطقه را دارید یا خیر، کافی است لیست کشورهایی که باید این ویزا را اخذ کنند بررسی نماید.

تاریخچه[ویرایش]

توافق‌نامهٔ شِنگن در سال ۱۹۸۵در روستایی به نام شنگن از توابع لوکزامبورگ از سوی بلژیک، فرانسه، آلمان غربی، هلند و لوکزامبورگ به امضا رسید. تمام کشورهای اتحادیه اروپا بجز بریتانیا و ایرلند وارد این توافق‌نامه شده‌اند. در حال حاضر (سال ۲۰۱۲) ۲۶ کشور عضو این توافق‌نامه هستند. این ۲۶ کشور عبارت اند از: اتریش، بلژیک، جمهوری چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، مجارستان، ایسلند، ایتالیا، لتونی، لیتوانی، لوکزامبورگ، مالت، هلند، نروژ، لهستان، پرتغال، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا، سوئد، سوئیس. پس از حوادث ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ در پاریس، دولت فرانسه تفاهم نامه شنگن را به حالت تعلیق درآورد و در مرزهای خود حالت فوق‌العاده را اعلام کرد.[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]