رقص افغانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اَتَنِ ملی (کابلی)

رقص در افغانستان نقطه عطف زیبایی‌های تنوع قومی و زبانی در افغانستان است. در افغانستان تا حال ۲۴ نوع رقص‌های محلی کشف گردیده‌است. بیشترین محلات که توانسته‌است فرهنگ خودرا حفاظت کند نورستان بدخشان هرات و کابلستان است.

رقص‌های محلی افغانستان[ویرایش]

  1. . اتن ملی
  2. . اتن کابلی
  3. . پشپو هزارگی
  4. . ارقچین کابلی
  5. . قرصک پنجشیر
  6. . افشاری
  7. . سلامی
  8. . رقص کابلستانی
  9. . رقص شاتکو نورستانی
  10. . رقص مشرقی نورستانی
  11. . رقص پامیری
  12. . رقص قطغنی
  13. . رقص بیل جنگی دهقانان
  14. . رقص چوب جنگی
  15. . رقص اسپک بدخشی
  16. . رقص خراسانی هرات
  17. . رقص سماع هرات
  18. . رقص آبشاری هرات
  19. . چوب بازی هراتی
  20. . شش کبابی
  21. . کردی هراتی
  22. . گنجشکک طلائی
  23. . گنجشکک طلائی آمریکائی
  24. . قرصک نورستانی گل کجکی دار

در قسمت زیرین شما ویدوهای هریک از این رقص‌ها را مشاهده نموده می‌توانید.

اَتَنِ ملی[ویرایش]

اَتَنِ ملی یا رقص اتن از جمله رقص‌های ملی افغانستان است. این رقص در مراحل اول در بین قوم پشتون ساکن افغانستان و پاکستان رایج بود. اتن ملی معمولاً طور دسته‌جمعی بوسیلهٔ جوانان مرد یا زن اجرا می‌شود. رقص اتن ملی بشکل مدور با جنباندن سر و دست بطور منظم انجام می‌شود. گمان می‌رود این رقص در دوره یونانی‌های باختر در سرزمین باستانی باختر در شمال افغانستان مروج گردیده باشد. این رقص در طول تاریخ اشکال مختلف را بخود گرفته‌است. برخی از محققان بر این باورند که رقص اتن از روزگار زردشت بجای مانده‌است. آنها دورادور آتش می‌چرخیدند و سروده‌هایی از اوستا را می‌خواندند که با حملات عرب و مغول‌ها بسیاری از این سنت‌ها از بین رفته‌اند.[۱]

اتن در هر منطقه، نوع و حرکات مختلف همان منطقه را دارد. انواع مختلف اتن شامل: کابلی، وردکی، لوگری، خوستی/پکتیایی، هراتی، کوچیانی/کوچی، ختکی، پشیی (با سرنی و توله) و نورستانی در افغانستان وجود دارد.[۲]

رقص قَرصَک پنجشیر[ویرایش]

رقص قَرصَک پنجشیر در بین مردم تاجیک ساکن منطقهٔ پنجشیر رواج دارد که با کف زدن و یک دایره اجرا می‌شود. معمولاً در قرصک ده تا پانزده نفر اشتراک می‌کنند. یک نفر دایره می‌زند و دو نفر دیگر شعرگویی می‌کنند یا رباعی می‌خوانند، که در آغاز مقام است.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

آدرس ویدوئی رقصهای محلی و فرهنگی افغانستان[ویرایش]

۱. اتن ملی مردم پکتیا [۱]

  1. اتن کابلی. همه می‌رقصند سپس لحظه توقف بعداً یکنفر رقص دیگران می‌نشینند.
  2. رقص پشپو مردم دایکندی

[۲]

۴. عرقچین این نوع رقص در کابل وجود داشته طوریکه یک خانم چادر نازک بسر نموده دستمال رنگه را در کمر می بنددو آهنگ عرقچین را سروده سپس دیگران تکرار می‌نماید.

۵. قرصک پنجشیر [۳]

۶. افشاری خواندن صفا صفا بارقص مخصوص ادا می‌شود. افشاری در ۳ محل وجود دارد مانند افشاری نورستانی افشاری کابلی افشاری هرات و هزارگی.

۷. سلامی رقص مخصوص است که رقاصه‌های افغانی در آغاز رقص ادا می‌کنند. [۴]

۸. رقصهای کابلستانی عبارت از رقصهای است که در ساز لوگری و دیگر سازها ادا می‌شود. [۵]

۹. رقص شاتکو نورستانی [۶]

۱۰. رقص مشرقی نورستانی [۷]

۱۱. رقص پامیری [۸]

۱۲. رقص قطغنی که بنام رقص میده نیز یاد می‌شود [۹]

  1. رقص بیل جنگی در ولایات و درمراسم نوروز اجرا میشودو
  2. چوب جنگی

[۱۰]

۱۵. رقص اسپک [۱۱]

۱۶. رقص خراسانی هرات [۱۲]

۱۷. سماع هرات [۱۳]

۱۸. رقص آبشاری هرات [۱۴]

۱۹. چوب بازی هرات [۱۵]

۲۰. شش کبابی [۱۶]

۲۱. کردی هراتی [۱۷]

۲۲. گنجشکک طلائی [۱۸]

۲۳. گنجشکک طلائی آمریکائی [۱۹]

۲۴. قرصک نورستانی - گل کجکی دار [۲۰]

پژوهشگر کریم پوپل

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]