رسوای دل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

رسوای دل، نام آلبومی است با صدای محمدرضا شجریان، در دستگاه سه‌گاه. این اثر به صورت زنده در سال ۱۳۷۵ در دُبی اجرا شده بود. تصنیف دل شیدا در این آلبوم، اثر علی‌اکبر شیدا است که تلفیقی از اشعار باباطاهر و عبدالرحمن جامی است. این تصنیف در مخالف سه‌گاه اجرا شده‌است.

شرح[ویرایش]

هنرمندان[ویرایش]

همنوازان گروه آوا[ویرایش]

فهرست[ویرایش]

ترانه‌ها[ویرایش]

رسوای دل[ویرایش]

من از روز ازل، ديوانه بودم

ديوانه روی تو، سرگشته کوی تو

سرخوش از باده مستانه بودم

در عشق و مستي، افسانه بودم

نالان از تو شد، چنگ و عود و من

تار موی تو، تار و پود من

بي باده مدهوشم، ساغر نوشم

ز چشمه نوش تو

مستي دهد ما را، گل رخسارا

بهار آغوش تو

چون به ما نگري، غم دل ببری

کز باده نوشين تری
سوزم همچو گل، از سودای دل
دل رسوای تو، من رسوای دل

گرچه به خاک و خون کشيدی مرا

روزی که ديدی مرا

بازآ که در شام غمم صبح اميدی مرا

صبح اميدی مرا

ساز و آواز بی پا و سر[ویرایش]

(مخالف سه گاه)
بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمی دانم
بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمی دانم

که شادی در همه عالم از این خوش تر نمی دانم
که شادی در همه عالم از این خوش تر نمی دانم

(مخالف سه گاه)
گر از عشقت برون آیم، به ما و من فرو نآیم

ولیکن ما و من گفتن به عشقت در نمی دانم
ولیکن ما و من گفتن به عشقت در نمی دانم

(مخالف سه گاه)
ز بس که اندر ره عشق تو از پای آمدم تا سر
ز بس که اندر ره عشق تو از پای آمدم تا سر، از پای آمدم تا سر

چنان بی پا و سر گشتم، چنان بی پا و سر گشتم که پای از سر نمی دانم
چنان بی پا و سر گشتم که پای از سر نمی دانم

(نیشابورک)
به هر راهی که دانستم فرو رفتم به کوی تو
به هر راهی که دانستم فرو رفتم به کوی تو

کنون عاجز فرو ماندم، کنون عاجز فرو ماندم رهی دیگر نمی دانم

(مخالف سه گاه فرود)
دلی که او بود همدردم چنان گم گشت در دلبر

که بسیاری نظر کردم دل از دلبر نمی دانم

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]