معمای هستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
معمای هستی
اثر محمدرضا شجریان
محمدرضا لطفی
عبدالنقی افشارنیا
همایون شجریان
سبک موسیقی سنتی ایرانی
ناشر دل آواز

معمای هستی، نام آلبومی است با صدای محمدرضا شجریان و نوازندگی محمدرضا لطفی که در سال ۱۳۷۶ در دستگاه شور اجرا شد.

شرح[ویرایش]

هنرمندان[ویرایش]

فهرست[ویرایش]

  • ساز و آواز: غزل حافظ
  • تصنیف پرند شوشتری (آهنگ قدیمی)
  • سازوآواز غزل حافظ
  • تصنیف نگار (آهنگ قدیمی)
  • ساز و آواز: غزل حافظ
  • تصنیف چشم مست (آهنگ قدیمی)
  • تصنیف ضربی پای لنگ (آهنگ قدیمی)

ترانه[ویرایش]

مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم[ویرایش]

آواز شور، شعر از حافظ

(درآمد شور)
مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم
مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم

تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

(جمله اول رضوی)
به سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری

به درمانم نمی‌کوشی نمی‌دانی مگر دردم
نمی‌دانی مگر دردم

(جمله دوم رضوی)
نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی
نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

و بگریزی
گذاری آر و بازم پرس
گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

(جمله سوم رضوی)
ندارم دستت از دامن
ندارم دستت از دامن بجز در خاک آن دم هم

که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم
که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

(حجاز)
فرو رفت از غم عشقت دَمَم دم می‌دمی تا کی

دم می‌دمی تا کی

فرو رفت از غم عشقت دَمَم دم می‌دمی تا کی

دِمار از من برآوردی
برآوردی
برآوردی
نمی‌گویی برآوردم

(رضوی)
به سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری

به درمانم نمی‌کوشی نمی‌دانی مگر دردم
نمی‌دانی مگر دردم

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]