عشق داند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عشق داند (کنسرت ابوعطا)
اثر محمد رضا شجریان
محمدرضا لطفی
سبک موسیقی سنتی ایرانی
ناشر دل آواز

عشق داند یا کنسرت ابوعطا، عنوان یک آلبوم موسیقی سنتی ایرانی است با آواز محمدرضا شجریان و نوازندگی تار محمدرضا لطفی که در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ و در سفارت آلمان[۱] اجرا شده و به‌طور رسمی در سال ۱۳۷۶ منتشر شده‌است.

نامگذاری این اجرا، در ارتباط با بیت «عاقلان نقطهٔ پرگار وجودند؛ ولی | عشق داند که در این دایره سرگردانند» از غزلی از حافظ است که در آواز اجرا می‌شود.

این آلبوم در آواز ابوعطا اجرا شده و اشعار آن از حافظ، باباطاهر و عارف قزوینی است.

قطعات[ویرایش]

اشعار[ویرایش]

آواز نخست: در نظر بازی ما بی‌خبران حیرانند[ویرایش]

شعر از حافظ بر وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن؛ بحر: رمل مثمن مخبون محذوف.

(جملهٔ اول درآمد ابوعطا)
در نظر بازی ما بی‌خبران حیرانند

من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

(جملهٔ دوم درآمد ابوعطا)
عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی

عشق داند که در این دایره سرگردانند

(جملهٔ سوم درآمد ابوعطا)
جلوه گاه رخ او دیدهٔ من تنها نیست

ماه و خورشید همین آینه می‌گردانند

(جملهٔ اول حجاز)
عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا

ما همه بنده و این قوم خداوندانند

(اشارهٔ کوتاه به یتیمک و جامه‌دارن)
مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم

آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند

(جملهٔ دوم حجاز)
لاف عشق و گله از یار بسی لاف دروغ

عشقبازان چنین مستحق هجرانند

(کرد بیات)
مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار

ورنه مستوری و مستی همه کس نتوانند

(یتیمک اوج تحریر اصفهانک و فرود)
گر شوند آگه از اندیشهٔ ما مغبچگان

بعد از این خرقه صوفی به گرو نستانند

آواز دوم: به کشت خاطرم جز غم نرویه[ویرایش]

(دشتستانی)
به کشت خاطرم جز غم نرویه

به باغم جز گل ماتم نرویه

به صحرای دل بی‌حاصل مو

گیاه ناامیدی هم نرویه

(خسرو و شیرین)
به دشت افتاده مجنون زار و دلتنگ

چو سیل آورده چوبی در بن سنگ

به شب از آتش آه شرر بار

نماید دود و دم دامان کوهسار

(دشتستانی)
غم عشقت بیابان پرورم کرد

هوای بخت بی بال و پرم کرد

به ما گفتی صبوری کن صبوری

صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد

(دشتستانی)
به روی دلبری گر مایل استم

مکن منعم گرفتار دل استم

خدا را ساربان آهسته می ران

که مو واماندهٔ این قافله استم

(دشتستانی)
عزیزم کاسه چشمم سرایت

میان هر دو چشمم جای پایت

از آن ترسم که غافل کج نهی پا

نشیند خار مژگانم به پایت

(دشتستانی فرود به شور)
تو دوری از برم دل در برم نیست

هوای دیگری اندر سرم نیست

به جان دلبرم که از هر دو عالم

تمنای دگر جز دلبرم نیست

منابع[ویرایش]

  1. قسمت سی و پنجم برنامه رادیویی تاریخ موسیقی ایران.  روایت محمدرضا لطفی در برنامه رادیویی
  • پایگاه مجازی هزارگلخانه آواز استاد شجریان، برگرفته از کتاب هزار گلخانه آواز، نوشتهٔ حمید جواهریان.