دولت دوم جمهوری اسلامی ایران
دولت باهنر | |
|---|---|
دومین کابینه جمهوری اسلامی ایران | |
| نخستوزیر ایران | |
اعضای دولت دوم جمهوری اسلامی | |
| تاریخ تشکیل | ۱۴ مرداد ۱۳۶۰ |
| تاریخ انحلال | ۱۱ شهریور ۱۳۶۰ |
| افراد و سازمانها | |
| رئیس کشور | سید روحالله خمینی |
| رئیس دولت | محمدجواد باهنر |
| پیشینهٔ رئیس دولت | وزیر آموزش و پرورش (۱۳۶۰–۱۳۵۹)نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی (۱۳۵۹)نمایندهٔ مجلس خبرگان قانون اساسی (۱۳۵۸) |
| شمار وزیران | ۱۹ وزیر + ۳ وزیر مشاور |
| پیشینه | |
| انتخابات(ها) | انتخابات ریاستجمهوری مرداد ۱۳۶۰ انتخابات مجلس ۱۳۵۹–۱۳۵۸ |
| آخرین انتخابات | انتخابات ریاستجمهوری مهر ۱۳۶۰ |
| دوره(های) مجلس | مجلس اول |
| پیشین | دولت نخست (رجایی) |
| پسین | دولت موقت (مهدوی کنی) |
دولت دوم جمهوری اسلامی ایران به ریاستجمهوری محمدعلی رجایی و نخستوزیری محمدجواد باهنر تنها در یک دوره کوتاهمدت ۲۸ روزه دوام داشت. بعد از برکناری ابوالحسن بنیصدر و برگزاری انتخابات ریاستجمهوری ایران (مرداد ۱۳۶۰) در ۲ مرداد ۱۳۶۰ و پیروزی محمد علی رجایی در انتخابات، رجایی از روز ۱۲ مرداد وارد نهاد ریاستجمهوری شد و باهنر را بهعنوان نخستوزیر خود به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. اما در روز ۸ شهریور ۱۳۶۰ در پی انفجار در دفتر نخستوزیری جمهوری اسلامی ایران که توسط عوامل سازمان مجاهدین خلق انجام شده بود، رئیسجمهور و نخستوزیر و برخی دیگر از مقامات دولتی و نظامی وقت ایران کشته شدند و دولت از رسمیت افتاد. چند روز بعد دولت موقت محمدرضا مهدوی کنی قوه مجریه را به عهده گرفت و تا ۷ آبان ۱۳۶۰ که دولت سوم جمهوری اسلامی ایران زمام امور را در دست گرفت، به فعالیت خود ادامه داد.[۱]
