جعفر کوش‌آبادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جعفر کوش آبادی (۱۳۲۰–۱۳۸۸) شاعر نوگرای معاصر بود. او به خصوص در دههٔ چهل، از چهره‌های شاخص شعر معترض و اجتماعی معاصر ایران بود. زبان شعر او ساده و به زبان کوچه و بازار بود، نوعی شعر متعهد دانسته می‌شود و مورد حمایت روشنفکران چپگرا قرار داشت. کوش آبادی پیش از انقلاب به خاطر همسویی با مارکسیست‌ها و درون مایه اعتراضی اشعارش زندانی شد. او با شعرهایی چون منظومهٔ حماسی «برخیز کوچک خان!» به شهرت رسید.

کوش آبادی که متولد تهران بود، بر اثر بیماری سرطان در سال ۱۳۸۸ در همین شهر درگذشت. او از خود دو دختر و یک پسر بر جای گذاشت.

کتاب شناسی[ویرایش]

  • ساز دیگر ۱۳۴۷
  • منظومه کوچک خان ۱۳۴۸
  • چهار شقایق ۱۳۵۷
  • سفر با صداها ۱۳۶۰
  • اژدهای سیاه
  • در آینه

منابع[ویرایش]

  • رادیوفردا (۲۰۱۰-۰۱-۲۳). «جعفر کوش آبادی شاعر معاصر ایرانی درگذشت». رادیو فردا. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۶-۱۴.
  • «روزنامه دنیای اقتصاد88/11/4: درگذشت جعفر کوش آبادی در 68سالگی». magiran.com (به عربی). ۲۰۱۰-۰۱-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۶-۱۴.
  • «فرهنگ و هنر - جعفر کوش‌آبادی، شاعر، درگذشت». BBC فارسی. ۲۰۱۰-۰۱-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۶-۱۴.